[Ενστάσεις] Ενας Γαλιλαίος πολύ αριστερός

Εξ όνυχος τον λέοντα. Η ιστορία είναι μικρή αλλά αναδεικνύει την καθεστωτική αντίληψη ακόμα και των στελεχών των καλλιτεχνικών θεσμών την περίοδο της πρώτη φορά Αριστερά διακυβέρνησης.

O ηθοποιός Κώστας Καζάκος, που στα 80 του διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας για να δώσει μια εσάνς στρατευμένης πρωτοπορίας στην τέχνη, σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε, θα είναι ο πρώτος που θα σκηνοθετήσει νέο έργο στη σκηνή της πρωτεύουσας της Πελοποννήσου. Τον επικό Γαλιλαίο του Μπρεχτ.

Το ενδιαφέρον δεν έγκειται στο πώς ο σκηνοθέτης θα αποφύγει τους συνειρμούς για την πραγματικότητα, όταν π.χ. ο Σεγκρέτο λέει στον Γαλιλαίο: «Σαράντα χρόνια ζωή ανάμεσα στους ανθρώπους με δίδαξαν ότι δεν παίρνουν από λογική. Δείχ’ τους την κόκκινη ουρά ενός κομήτη, κάν’ τους να τρομοκρατηθούν για τα καλά, και θα τους δεις να χυμάνε έξω απ’ τα σπίτια τους και να τσακίζουν τα ποδάρια τους μες στην τρεχάλα. Πες τους όμως μια λογική σκέψη και επιβεβαίωσέ τους τη με επτά αποδείξεις, να δεις πώς θα σε κοροϊδεύουν».

Το ενδιαφέρον έγκειται στην επιλογή του Κώστα Καζάκου να σκηνοθετήσει ο ίδιος το βασικό έργο της σκηνής της οποίας προΐσταται. Μπορεί, βεβαίως, να θεωρεί ότι δεν είναι άλλος αντάξιος αυτού να μεταφέρει τα μπρεχτικά μηνύματα στο κοινό – και εδώ να συμφωνήσουμε ότι αυτό το κέρδισε όταν, πρόεδρος λαϊκού δικαστηρίου στο παρελθόν, δίκασε και καταδίκασε τον Κλίντον σε δημόσια δίκη. Εξ αυτού, άλλωστε, δικαιούται να συνεργαστεί, για τη μουσική, με τον αιώνια εξεγερμένο Διονύση Τσακνή, ο οποίος δικαιούται λίγη μουσική επαναστατική γυμναστική όσο ασχολείται με τη γραφειοκρατική πχοιότητα στην κρατικοκομματική ΕΡΤ.

Θα πείτε: δεν έκανε και τίποτα καινούργιο για να πάρει τη δουλειά ο Κώστας Καζάκος. Ηξερε τον διευθυντή του θεάτρου. Ετσι έκαναν και έτσι συνεχίζουν να κάνουν όλοι.