[Στίγμα] Δημοψήφισμα για λίγους

Δημοψήφισμα για λίγους
Οφείλω να ομολογήσω εξαρχής ότι τρελαίνομαι για τις κομματικές διαδικασίες. Τι με ενθουσιάζει δηλαδή; Να, αυτό το ατελείωτο μπλα μπλα το οποίο μπορεί να επιφέρει τα πιο βαθιά χασμουρητά (όπως τόσο χαρακτηριστικά έχει περιγράψει ο Διονύσης Σαββόπουλος) και όπου ο κάθε πικραμένος σύντροφος θεωρεί ότι τα όσα λέει μπορεί να δημιουργήσουν, το λιγότερο, αίσθηση στην παγκόσμια κοινή γνώμη.
Υπό την έννοια αυτή, η χθεσινή εν μέσω αφόρητου καύσωνος συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ μου έφερε θύμησες από τα παλιά – τότε που ξημεροβραδιαζόμουν (για το μεροκάματο) στις συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Οχι βέβαια πως ετούτοι έχουν καμιά σχέση με το ΠΑΣΟΚ – τι να λέμε τώρα. Το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα γνήσιο λαϊκό κίνημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα της Αριστεράς που από τη συγκυρία βρέθηκε να κυβερνάει τη χώρα. 
Και αφού ήμουν έτοιμος, αν προκρινόταν η άμεση λύση του εσωτερικού δημοψηφίσματος, να ρίξω τη φοβερή ιδέα μου να ψηφίσουν τα 2,5 εκατ. των ψηφοφόρων του, και όχι μόνο τα 30.000 μέλη, δόθηκε παράταση για ξεκαθάρισμα λογαριασμών τον Σεπτέμβρη.

Μπρα ντε φερ
Τούτων δοθέντων, κι όσο βράζουμε στο ζουμί μας, από τον πολιτικό και όχι μόνο καύσωνα, το μόνο που μπορεί να κάνει καλύτερη τη διάθεσή μας είναι να πάρουμε θέση στην αρένα και να παρακολουθήσουμε το μπρα ντε φερ μεταξύ Τσίπρα – Λαφαζάνη για το ποιος θα πάρει το κόμμα!
Τι είναι το μπρα ντε φερ (που ετυμολογικά σημαίνει σιδερένιο μπράτσο); Εξηγώ, διότι θέλω αναγνώστες ενημερωμένους και με εγκύκλιες γνώσεις, έστω άχρηστες από πλευράς περιεχομένου: πρόκειται για παιχνίδι μυϊκής δύναμης όπου δύο αντίπαλοι κρατώντας την παλάμη ο ένας του άλλου και στηρίζοντας τους αγκώνες τους πάνω σε ένα τραπέζι, ή σε κάποια οριζόντια επιφάνεια, προσπαθούν να γυρίσει ο ένας τον βραχίονα του άλλου προς τα έξω. Κατανοητό;
Ελπίζω. Και θα προσθέσω ότι επί του προκειμένου, όποιος γυρίσει τον βραχίονα του άλλου θα λάβει ως έπαθλο όχι χρυσούν ωρολόγιον (πάει τέλειωσε το στοκ), αλλά  το κόμμα της χαράς να έχει να πορεύεται…