ΝΕΑ ΟΡΜΗ

Το πιο κρίσιμο μέγεθος στην πολιτική είναι ο χρόνος. Επικρατεί όποιος ξέρει να τον διαχειρίζεται σωστά. Εδώ και δέκα μέρες, μετά τη λευκή νύχτα των Βρυξελλών που έφερε τη συμφωνία με τους δανειστές, η επιτάχυνση είναι αισθητή. Και όχι μόνο στη νομοθέτηση των προαπαιτουμένων από τη Βουλή, για την οποία επιλέγεται η διαδικασία του κατεπείγοντος.

Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει, μα κόκαλα τσακίζει. Ο Πρωθυπουργός απευθύνθηκε χθες κεκλεισμένων των θυρών σε συνεργάτες του. Αλλά, χάρη στις διαρροές, είχε, σύμφωνα με πάγια πρακτική της πολιτικής επικοινωνίας, ως ακροατήριο εκτός των τειχών του Μεγάρου Μαξίμου τη χώρα ολόκληρη. Ο Αλέξης Τσίπρας αντιλαμβάνεται ότι η οικονομία και η πολιτική – αλλά κυρίως η ελληνική κοινωνία – δεν μπορούν να περιμένουν. Προδιέγραψε λοιπόν τον οδικό χάρτη των επόμενων εξήντα ημερών. Τα ορόσημα – ή μάλλον τα οδόσημα –  θα είναι τρία. Νέο πρόγραμμα 85 δισ. μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Συνέδριο – διαρκές ή έκτακτο – στον ΣΥΡΙΖΑ. Και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, νέες εκλογές. Είναι μια κίνηση που οδηγεί σε εκκαθάριση του εσωκομματικού αλλά και του ευρύτερου πολιτικού τοπίου. Την έχει ανάγκη η χώρα. Οπως έχει ανάγκη και από μια νέα δημοκρατική ορμή. Μόνο αυτή θα δώσει καινούργια πνοή σε μια εξαιρετικά δύσκολη φάση.

Μπορεί οι τράπεζες να άνοιξαν, αλλά τα προβλήματα, οι αγκυλώσεις και οι περιορισμοί στις συναλλαγές είναι τέτοιοι που στραγγαλίζουν την αγορά. Για μια χώρα που έχει απολέσει το 25% του ΑΕΠ μέσα σε μία πενταετία, η επιστροφή στην ύφεση δεν είναι παίξε γέλασε. Είναι επίσης βούτυρο στο μαύρο ψωμί των ακραίων δυνάμεων που καραδοκούν. Μόνο ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να τις αναχαιτίσει.