[Εμπιστευτικά] Καλώς τα παιδιά!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ομολογώ ότι η ελληνική πολιτική είναι ένα κουτί με ατέλειωτες εκπλήξεις. Μόνο έτσι μπορώ να ερμηνεύσω τις αντιδράσεις στον ΣΥΡΙΖΑ για τη Ζωή, τον Βαρουφάκη, τη Ραχήλ ή τον Χαϊκάλη.
Δηλαδή τώρα τους ανακάλυψαν;
Τώρα συνειδητοποίησαν ότι κυβερνούσαν μαζί τους από τον Ιανουάριο;
Τώρα κατάλαβαν ότι υπήρχαν άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση που προωθούσαν τη σύγκρουση και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα;
Τώρα αντιλήφθηκαν ότι η ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν κίνδυνος και όχι κινδυνολογία των «δελτίων των Οκτώ»; Ηταν τρόμος και όχι τρομολαγνεία των «συστημικών μέσων»;
Τώρα πήραν χαμπάρι ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις έπαιρναν δυσάρεστα, σκληρά και άδικα μέτρα όχι από προσωπική ευχαρίστηση αλλά επειδή δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, που λέει κι ο Πρωθυπουργός;
Καλώς τα παιδιά, λοιπόν, για να θυμηθούμε τον Αλέκο Αλαβάνο.
Καλώς τα παιδιά διότι τόση αφέλεια, τόση άγνοια και τόση έκπληξη μπροστά στην πραγματικότητα μόνο στην παιδική ηλικία δικαιολογείται.
Καλώς τα παιδιά διότι αποκλείεται σοβαροί ενήλικοι να πίστεψαν ποτέ ότι μια ιδιόμορφη ελληνική κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει το πλαίσιο και τους κανόνες της ευρωζώνης, να μεταβάλει διά της φλυαρίας τους συσχετισμούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Καλώς τα παιδιά διότι μόνο στα παιδικά μυαλά υπάρχουν η Χώρα του Ποτέ – Ποτέ, η Χώρα των Θαυμάτων και το Εργοστάσιο Σοκολάτας του Βίλι Βόνκα.
Καλώς ήλθατε λοιπόν από τη Λιλιπούπολη.
Τώρα βεβαίως επιστρέφοντας από τις πεδιάδες των παραμυθιών ανακαλύπτουν κάποιοι ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με πραγματικά δημοσιονομικά, χρηματοδοτικά, ασφαλιστικά και εργασιακά προβλήματα.
Τα οποία δεν εξαντλούνται στις καθαρίστριες, στους διοικητικούς των Πανεπιστημίων και στην ΕΡΤ.
Τώρα συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει ανεργία αλλά άνεργοι που χρειάζονται δουλειά, ότι η επιχειρηματικότητα είναι μέσο ανάπτυξης και όχι αρπαγή, ότι το ελληνικό κράτος είναι βαρίδι και όχι όραμα.
Τώρα συνειδητοποιούν ότι οι τράπεζες έκλεισαν όχι επειδή είναι κακός άνθρωπος ο Ντράγκι αλλά επειδή δεν έχουν λεφτά.
Τώρα αντιλαμβάνονται ότι έξω από το ευρωπαϊκό οικονομικό και πολιτικό σύστημα καραδοκούν το χάος και η καταστροφή.
Τώρα καταλαβαίνουν ότι η ανόρθωση της χώρας δεν είναι ζήτημα ηθικής, αξιοπρέπειας ή ιδεολογίας. Είναι εθνική επιταγή σωτηρίας.
Εχω ξαναγράψει ότι δεν μου αρέσει να πυροβολώ ασθενοφόρα – οι πολυτραυματίες της Αριστεράς άλλωστε προκαλούν πλέον περισσότερο λύπη παρά καγχασμό.
Αλλά τώρα θα πρέπει να ανασκουμπωθούν, να αφήσουν τις φραπεδιές, να κόψουν τις μπαρούφες και τις φλυαρίες, να μαζέψουν τους γραφικούς και τις υστερικές, να διαλέξουν τους καλύτερους και να κυβερνήσουν.
Μπορούν; Αν κρίνω από τις πρώτες αντιδράσεις, δεν είμαι βέβαιος!
Google news
