[Διαστάσεις] Περιμένοντας το μοιραίο

Σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από δύο εβδομάδες στην εφημερίδα L’Humanité και αναφερόμενη στην περίοδο πριν από το δημοψήφισμα, η νέα αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών κατηγόρησε τους ευρωπαίους αξιωματούχους, με επικεφαλής τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ότι «τρομοκράτησαν τους πολίτες υποσχόμενοι την Αποκάλυψη σε περίπτωση νίκης του Οχι», ότι «εκβίασαν ευθέως τους Ελληνες» και ότι «μας επιτέθηκαν για να μας στραγγαλίσουν οικονομικά».

Σε μία σειρά από δηλώσεις και μηνύματά του στο παρελθόν, μερικά από τα οποία υπενθύμισε η Bild την επομένη της υπουργοποίησής του, ο νέος υφυπουργός για θέματα Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχει συγκρίνει την καγκελάριο Μέρκελ με τον Χίτλερ, έχει δηλώσει ότι «Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι», έχει χυδαιολογήσει εναντίον πρώην πρωθυπουργών και έχει εκφράσει τη λύπη του επειδή η 17 Νοέμβρη δολοφονούσε λάθος ανθρώπους.

Σε ένα tweet-μαντινάδα του για το δημοψήφισμα, ο νέος υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης – γνωστός και από τα δύο ταμεία που διατηρούσε ως δήμαρχος Σφακίων – μεγαλουργούσε: «Το ΟΧΙ θέλει Ελληνες/ το ΝΑΙ θέλει προδότες/ καιρός να ξεχωρίσουνε/ τ’ αγρίμια απ’ τις κότες».

Είναι φανερό ότι με τον ανασχηματισμό της περασμένης Παρασκευής, ο έλληνας Πρωθυπουργός πέταξε το γάντι στην Ευρώπη. Μπορεί να το έκανε από εθνική υπερηφάνεια. Μπορεί να το έκανε από αδυναμία. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: βαθαίνει το χάσμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο πλευρές. Κρίνοντας και από τις τοποθετήσεις γερμανών αξιωματούχων, έχει κανείς ώρες ώρες την αίσθηση ότι η Ευρώπη περιμένει απλώς το μοιραίο. Ετσι κι αλλιώς το ταμπού έχει σπάσει, το Grexit συζητείται πλέον ανοιχτά, σε περίπτωση που το τρίτο Μνημόνιο αποτύχει η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή οικογένεια θα θεωρηθεί κάτι «φυσιολογικό».

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, η αντιπολίτευση εξακολουθεί να είναι παγιδευμένη ανάμεσα στις κομματικές σκοπιμότητες και στο εθνικό καθήκον. Αμήχανη μπροστά στην υψηλή δημοτικότητα που εξακολουθεί να έχει ο Πρωθυπουργός, αναγκασμένη να ψηφίζει τα σκληρά νομοσχέδια για την οικονομία και να ανέχεται τα λαϊκίστικα νομοσχέδια για την παιδεία, ανίκανη να συγκροτήσει ένα έστω και άτυπο ευρωπαϊκό μέτωπο, αφήνεται να παρασυρθεί σε μια εξόχως ολισθηρή πορεία. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι αυστηρός μαζί της.