[Στίγμα] Μασούρι

Μασούρι

Είχα αποφασίσει να ασχοληθώ και εγώ με τον «δρόμο προς τη συμφωνία» – μη χάσω ο άνθρωπος τη χαρά (όλοι πλέον, ώς το τελευταίο χωριό, με αυτό ασχολούνται). Αλλά μου προέκυψε θέμα με τον αγαπημένο Γιάνη με ένα νι Βαρουφάκη, το  απόλυτο sex symbol, το όνειρο κάθε στερημένης Βορειοευρωπαίας, και άφησα κατά μέρος το «τρέχον».

Ο Γιάνης με ένα νι, λοιπόν, την επομένη της αποπομπής του αποφάσισε να μεταβεί για λίγο στην Αίγινα, όπου και το φτωχικό, μέχρι λύπησης δηλαδή, εξοχικό της οικογένειας (αυτό ντε που η σύζυγος Δανάη ενοικίαζε κανονικά σε ξένους, αλλά είχε «ξεχάσει» να το δηλώσει στα «ενοικιαζόμενα» του ΕΟΤ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…).

Εκλεισε εισιτήρια με το απογευματινό δρομολόγιο του «Ιονίς» και κατά τις 6 παρά το απόγευμα ξεκίνησε από το σπίτι του στην οδό Μπουρνάζου στους Αμπελοκήπους για το λιμάνι του Πειραιά. Είχε ετοιμάσει και δυο χειραποσκευές, αλλά καθώς κατέβαινε τις σκάλες της εισόδου έγινε το ατύχημα. Αιφνιδίως θυμήθηκε να ψάξει στις τσέπες του παντελονιού του, αλλά έτσι όπως ήταν φορτωμένος κάτι έκανε άτσαλα και το αποτέλεσμα ήταν… αποκαλυπτικό: παρακαλώ τις κυρίες αναγνώστριες να μην πάει ο νους τους στο… κακό (ή το καλό, εξαρτάται). Οι αποκαλύψεις Βαρουφάκη αλλού εστιάζονται: στο ότι σκορπίστηκε στους τέσσερις ανέμους ένα μάτσο… 50ευρα που είχε στην τσέπη του («μασούρι» στη slang)!

Επικράτησε πανικός, διότι φυσούσε και τρομερά εκείνο το απόγευμα. Βαρουφάκης, μπάτσοι, ένας – δυο περαστικοί που είδαν τα 50ευρα να κάνουν… φτερά λες και είχαν βαφτιστεί στο Red Bull άρχισαν να τρέχουν ξωπίσω τους να τα μαζέψουν και να τα επιστρέψουν στον… πένητα τέως υπουργό!

Μη με πιέζετε, δεν θα πω τίποτε περισσότερο επ’ αυτού. Θα μεταφέρω απλώς το σχόλιο γηραιάς κυρίας που παρακολουθούσε το όλο σκηνικό: «Α, γι’ αυτό, υπουργέ μου, λες ότι δεν ταιριάζει σε σένα να στήνεσαι στα ΑΤΜ; Εχεις κάνει τα κουμάντα σου, ε;».

Το «ουάου» αγόρι δεν είπε τίποτε επί του προκειμένου. Παρέμεινε σιωπηλός. Μάζεψε τα χρήματά του και αναχώρησε για το λιμάνι. Μερικές ώρες αργότερα, άνθρωποί μου τον είδαν να συντρώγει χαλαρός, χαμογελαστός και καθόλου προβληματισμένος (και γιατί άλλωστε; Τα έκανε όλα τόοοοοσο καλά…) «παρά θίν’ αλός» στην ταβέρνα του κυρίου Μπάμπη στο λιμανάκι της  Αίγινας μετά της συζύγου Δανάης και φίλους τους.

Η συντροφιά διευρύνθηκε μετ’ ολίγον με τη συμμετοχή του εντόνως πολιτικοποιημένου καλλιτεχνικού ζεύγους Θόδωρου Αθερίδη – Σμαράγδας Καρύδη που δειπνούσε σε παρακείμενο τραπέζι. Η συζήτηση εξελίχθηκε, μου είπαν, σε ήπιο κλίμα διότι θα μπορούσε να εξελιχθεί και διαφορετικά δεδομένου ότι ο Αθερίδης ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Ναι στο δημοψήφισμα της Κυριακής…

Δεν χάνεται

Αν νομίσατε τώρα ότι έχουμε τελειώσει με το δημοψήφισμα, ειδοποιώ πάντα ενδιαφερόμενο ότι είναι μακριά νυχτωμένος και οφείλει να αλλάξει πλευρό γιατί θα πιαστεί και είναι κρίμα. Με δυο συγκεντρώσεις απαντάει ο ΣΥΡΙΖΑ στη χθεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα των υποστηρικτών του «Μένουμε Ευρώπη» – του Ναι δηλαδή στο δημοψήφισμα.

Μία θα γίνει απόψε και άλλη μία την Κυριακή. Διάβασα τα κείμενα που ανήρτησαν στο Διαδίκτυο οι διοργανωτές. Είναι, επιεικώς, να τραβάς τα μαλλιά (και τα μυαλά) σου. Οι άνθρωποι επιμένουν στον διχασμό και στις επιθέσεις σε αυτούς τους οποίους γονυπετώς (στα τέσσερα, στα τέσσερα…) παρακαλεί τώρα το αριστερό μου αγόρι Αλέξης για βοήθεια, έστω και με Μνημόνιο.

Αντιγράφω λοιπόν από την ανακοίνωση του Δικτύου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που περιλαμβάνεται μεταξύ των συνδιοργανωτών των συγκεντρώσεων για να δούμε πώς σκέφτονται και αυτοί οι αγωνιστές συνάνθρωποί μας: «Τα πράγματα είναι οριακά. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να μη δεχθεί αντιλαϊκή συμφωνία, αλλά αντίθετα να προχωρήσει αμέσως σε μέτρα ελέγχου του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζών και των ΜΜΕ, καθώς και στην προετοιμασία μετάβασης σε εθνικό νόμισμα εφόσον αυτό είναι απαραίτητο για την επιβίωση του λαού».

Τέλεια, θα πάω και εγώ. Δεν το χάνω με τίποτε…

Λαμπρές ιδέες

Αυτό πάντως με τα «μέτρα ελέγχου» φαίνεται πως είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ «με την ευγενική χορηγία της Χρυσής Αυγής». Ειδικά δε για «μέσα ενημέρωσης» – καρφί στο μάτι τους έχει γίνει το πώς θα τους βάλουν χέρι. Και ειδικότερα εκείνων που «ενοχλούν» την κυβέρνηση – κατ’ αντιστοιχία των σταλινικών πρακτικών στον Τύπο.

Διότι δεν είναι μόνο οι του Δικτύου που ζητούν τον «έλεγχο στα ΜΜΕ». Ούτε είναι η δικαστική έρευνα για τα κανάλια, οι πειθαρχικές διώξεις των δημοσιογράφων, ακόμη και οι επαπειλούμενες συλλήψεις αντικαθεστωτικών δημοσιογράφων. Είναι και η άποψη που προωθεί ένας τύπος, ονόματι Βερναρδάκης, δημοσκόπος κατά δήλωσή του – τώρα συντονιστής του κυβερνητικού έργου. Παρακάμπτω την τρομερή επιτυχία που έχει να παρουσιάσει ως συντονιστής (όπως μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας εκ του αποτελέσματος…) και στέκομαι στη θέση τού ότι πρέπει να τεθεί έλεγχος στα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης.

Παραδέχομαι εξαρχής ότι με γοητεύει η άποψή του, αλλά τη βρίσκω τόσο ήπια και τόσο χαμηλών τόνων. Εγώ θα πρότεινα αντί του ελέγχου, κλείσιμο όλων των μέσων που δεν υποστηρίζουν με θέρμη και ενθουσιασμό την κυβέρνησή μας! Και φυσικά παραδειγματική τιμωρία όσων δεν αντιλαμβάνονται ότι σωστή ενημέρωση είναι αυτή που συμφέρει τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Οτιδήποτε άλλο είναι για το «πυρ το εξώτερον» (τους βάζω ιδέες τώρα – πότε με το καλό θα δούμε να καίνε εφημερίδες «αγανακτισμένοι υπηρεσίας» του ΣΥΡΙΖΑ; Διερωτώμαι).

Ομοιος τον όμοιο

Αυτός ο Βερναρδάκης τώρα (κοίτα να δεις πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει κανείς, να ασχολούμαι με τον Βερναρδάκη – έχω χάσει την μπάλα μού φαίνεται…) στο ίδιο ιδιοφυές κείμενο εκφράζει και τις μύχιες απόψεις του για την κατάργηση της ΓΣΕΕ μέσω μιας άλλης παράλληλης συνδικαλιστικής οργάνωσης, διότι πολύ απλά ο πρόεδρος Παναγόπουλος τα «πιάνει».

Το κείμενο κυκλοφόρησε ευρύτατα χθες, αλλά ο Παναγόπουλος το γνώριζε από ημερών. Και στις 7 του μηνός έστειλε σκληρή επιστολή στον πρωτότυπο… συντονιστή του κυβερνητικού έργου, τον οποίο γνωρίζει, όπως λέει, «καλά» από το παρελθόν (μπορώ να υποθέσω τι εννοεί με αυτό το «καλά»…). Του συστήνει να σταματήσει αυτόν τον διχαστικό λόγο που εκπέμπει και προσθέτει ότι «δεν μπορεί να συμπεριφέρεται ως συκοφάντης κομματάρχης».

Την επιστολή την έχει κοινοποιήσει και στον πρόεδρο Αλέξη, αλλά σιγά, τώρα, να ιδρώσει το αφτί του προέδρου με κάτι τέτοια – «όμοιος ομοίω αεί πελάζει» έλεγαν οι αρχαίοι για κάτι τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς να έχουν υπόψη τους ούτε τον Τσίπρα ούτε τον υποτακτικό του, Βερναρδάκη…

Πατσαβούρες

Για τις επιτυχίες της κυβέρνησης δεν χρειάζεται να μιλήσω εγώ, μιλούν τα έργα της. Τα απαράμιλλα έργα της, συμπληρώνω, τα οποία – εκφράζω αυτή τη στιγμή τη βεβαιότητα – θα καταπλήξουν τον ιστορικό του μέλλοντος ο οποίος θα σκύψει με ενδιαφέρον το κεφάλι στο σωτήριο έτος 2015 μ.Χ.: είναι τέτοια η ξεφτίλα στην οποία μας έχει ρίξει, ώστε όποιος προλάβει από τους γύρω μάς ρίχνει και μια βρεγμένη πατσαβούρα. Η τελευταία ήρθε χθες από τη Βουλγαρία: ο πρωθυπουργός της χώρας αυτής, που δεν έχει μαντίλι για να κλάψει από τη φτώχεια και τη δυστυχία, δήλωσε έτοιμος να αποστείλει στην Ελλάδα ανθρωπιστική βοήθεια!..

Ο πρόεδρος Αλέξης την ίδια ώρα κάνει υψηλή πολιτική και συνεγείρει τους λαούς της  Ευρώπης, του πλανήτη, του γαλαξία, τρομάρα του…