[Στίγμα] Παπάς

Με τη νέα συνάντηση των πολιτικών αρχηγών στον αέρα – ο πρόεδρος Αλέξης τούς είχε υποσχεθεί ότι σήμερα, με την επιστροφή του από τις Βρυξέλλες θα τους ξαναέβλεπε για να τους ενημερώσει, αλλά φευ «τράβηξε» για Στρασβούργο – λέω να ασχοληθώ με την προχθεσινή. Και ειδικότερα όχι με το «μέσα» της σύσκεψης (γράφτηκαν τα περισσότερα άλλωστε), αλλά με το «έξω» από αυτή – όπου στην αίθουσα αναμονής «σκότωναν» την ώρα τους συζητώντας οι συνεργάτες των πολιτικών αρχηγών.

Καθώς δε οι ώρες περνούσαν, το κλίμα χαλάρωνε και μαζί και οι γλώσσες. Σε μια τέτοια φάση ευρισκόμενος – πληροφορήθηκα – ο υπουργός Νίκος «συνομιλώ μόνο με τον Θεό» Παππάς άφησε να του ξεφύγουν ορισμένα από τα μύχια (δεν εξηγώ τίποτε, βρείτε το…) σχέδια της κυβέρνησης.

Η συζήτηση ήταν για το τι σκέφτονται να κάνουν από εδώ και πέρα και ειδικότερα τι θα κάνουν με το «αγκάθι» της αριστερής πτέρυγας που τους τραβάει συνεχώς από το μανίκι. Και τι είπε το παλικάρι;

– Θα κάνουμε εκλογές.

– Πότε; τον ρώτησαν όλο ενδιαφέρον ορισμένοι ωτακουστές της συζήτησης.

– Τον Σεπτέμβρη, απάντησε εκείνος.

Οπότε μπορούμε με ευκολία να ερμηνεύσουμε, νομίζω, γιατί όλο αυτό το διάστημα παίζουν τον… παπά με τους δανειστές. Πασχίζουν να φτάσουν έως τον Σεπτέμβριο χωρίς δυσάρεστα μέτρα, Μνημόνιο κ.λπ., ώστε να κερδίσουν τις νέες εκλογές και στη συνέχεια να περάσουν από τη Βουλή ανεμπόδιστα όσα μέτρα θέλουν.

Οι άνθρωποι δεν παίζονται!..

Παίζονται – δεν παίζονται, προσωπικά θεωρώ εξαιρετικά ευοίωνο το γεγονός ότι κάθε τόσο θα μας καλούν να ψηφίζουμε για κάτι. Δηλαδή, στρίμωξε ο Λαφαζάνης τον Τσίπρα, πάμε σε εκλογές. Εβηξε η Ζωή και κρυολόγησε ο ΣΥΡΙΖΑ, δημοψήφισμα. Εκανε δηλώσεις το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης για την ποιότητα των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους και δανειστές; Νέες εκλογές να αποφασίσει ο λαός αν έχει δίκιο ο Βαρουφάκης ή η κυβέρνηση.

Με τον τρόπο αυτό, εμείς θα λιώνουμε κάθε τρεις και λίγο στους καναπέδες μπροστά στις τηλεοράσεις (όσες μείνουν ανοιχτές τέλος πάντων) και ο Τσίπρας με τα αγόρια που τον περιστοιχίζουν θα υλοποιούν ανενόχλητοι αυτό το όμορφο σχέδιο που έχουν στο κεφάλι τους – να πάμε στη δραχμή, να ικανοποιηθεί και η ομώνυμη συμμορία που τα έδωσε (κυριολεκτικά και μεταφορικά) «όλα», και στις εκλογές του Ιανουαρίου, και στο δημοψήφισμα της Κυριακής.

Τούτων δοθέντων, όπως είναι φυσικό και λογικό, υπερθεματίζω!

Ανέφερα χθες για την «κακή» κατάσταση που παρουσίαζε ο πρόεδρος Αλέξης, ο οποίος έδειχνε ιδιαίτερα αγχωμένος, προβληματισμένος και όταν δεν μιλούσε παρακολουθούσε συνοφρυωμένος τους υπολοίπους. Θα προσθέσω σήμερα κάτι που έμαθα χθες και το οποίο δείχνει την ψυχική κατάστασή του, και σε μένα λέει ότι το αγχωμένο αριστερό μου αγόρι είναι στη φάση «ωχ και τώρα τι κάνω;»…

Οπως με ενημέρωσαν πηγές μου, σε κάποια φάση του Συμβουλίου, και προκειμένου να πείσει τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς ότι επιζητεί τη βοήθεια και τη συνεργασία τους, τους πρότεινε να συγκροτηθεί μεικτή ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από έναν τεχνικό σύμβουλο από κάθε κόμμα και αυτή η ομάδα να μετάσχει ως supporter του αγαπημένου Ευκλείδη «έχω τρακ όπως η Παξινού» Τσακαλώτου στη διαπραγμάτευση.

Φυσικά οι υπόλοιποι δεν μάσησαν. Σου λέει, εντάξει αγόρι μου, να βάλουμε πλάτη μήπως και γλιτώσουμε τον γκρεμό που χάσκει μπροστά μας, δεν θα μας κάνεις και συμμέτοχους/συνένοχους όμως. Για κορόιδα ψάχνεις;

Τον Ευκλείδη μπορεί να τον συνεπαίρνει η Κατίνα Παξινού, αλλά εγώ γνωρίζω άλλους που «πεθαίνουν» για τη Μελίνα. Επίσης μεγάλο σουξέ έχει η Βουγιουκλάκη και από τις νεότερες εκείνη που «σπάει ταμεία», ενημερώνω, είναι η Αννα Βίσση. Ομως δεν θα επιμείνω περισσότερο σε αυτό το θέμα.

Προτιμώ να αναφερθώ στα της υπουργοποίησης του Ευκλείδη «έχω το τρακ της Παξινού, να ‘χα και το ταλέντο» Τσακαλώτου. Μπορώ μετά λόγου γνώσεως να αναφέρω σήμερα, προς ενημέρωση του κοινού μου, ότι για τη θέση του υπουργού Οικονομικών έπαιξε και ο Γιώργος Σταθάκης, νυν υπερυπουργός Οικονομίας και κάτι άλλα που μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή.

Γιατί δεν έγινε; Διότι ο πρόεδρος Αλέξης δέχθηκε εισηγήσεις να μην τον κάνει, επειδή λέει ο υπουργός Σταθάκης έχει μια δυσκολία γενικά στο… πρωινό ξύπνημα – δεν είναι δηλαδή καθόλου, μα καθόλου αυτό που λέμε «πρωινός τύπος»!

Τέλεια αξιολόγηση, έχω να παρατηρήσω! Και τόσο πρωτότυπη…

Με ενημέρωσαν ότι η προκαταρκτική εξέταση που διέταξε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών κύριος Ζαγοραίος, προκειμένου να διαπιστωθεί αν παραβιάστηκε η εκλογική νομοθεσία από τον Σκάι, δεν περιορίζεται στον συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό, αλλά αφορά το σύνολο των τηλεοπτικών καναλιών.

Χαιρετίζω, φυσικά, την ευρύτητα της δικαστικής έρευνας. Διότι αποδεικνύει ότι ο σχεδιασμός προχωρεί κανονικά και δεν είναι στοχευμένος σε ένα μόνο κανάλι, πράγμα το οποίο θα θεωρούνταν – και σωστά – ως μονοδιάστατη αντιμετώπιση του… τεράστιου προβλήματος («πώς θα κλείσουν τα κανάλια») το οποίο κατά προτεραιότητα επιδιώκει να επιλύσει η κυβέρνηση, έστω και μέσα στον ορυμαγδό των επιπτώσεων της κρίσης.

Θα εισηγούμουν δε, για την πρόοδο της δικαστικής διερεύνησης, να διατάσσονταν και ορισμένες προληπτικές συλλήψεις διευθυντών καναλιών και μεγαλοδημοσιογράφων, προκειμένου να παράσχουν διευκρινίσεις, οι χαμερπείς, για λογαριασμό ποίου δούλευαν, ποιος δηλαδή είναι ο ηθικός αυτουργός στο κατάντημα να μεταβληθούν σε απεχθείς «εχθρούς του λαού».

Η εισήγησή μου, αν γίνει αποδεκτή, θα απαλλάξει τον άτυχο δικαστικό που έχει αναλάβει την υπόθεση, να παρακολουθεί επί ώρες DVD με εκπομπές των καναλιών για να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα…

Επειδή, σε συνέχεια του προηγουμένου, αντιλαμβάνομαι ότι σιγά σιγά πρέπει να προσαρμοζόμαστε όλοι στις νέες συνθήκες, αναφέρω, χωρίς να μου το επιβάλει κανείς – ορκίζομαι, από μόνος μου!.. – ότι την Κυριακή που εμείς τρωγόμασταν με το Οχι και το Ναι και ο μήνας είχε 5, η Βενεζουέλα γιόρταζε την εθνική της γιορτή για τα 202 χρόνια της ανεξαρτησίας της.

Και επειδή είμαι πολύ διαβασμένος επί του θέματος, αναφέρω ότι η επέτειος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιμόν Μπολίβαρ ο οποίος ήταν ένας μεγαλοαστός της εποχής, σαν τον Τσίπρα καλή ώρα, αλλά την είχε δει απελευθερωτής των λαών της περιοχής. Αυτός ο Μπολίβαρ (τώρα θα δώσω τα ρέστα μου…) ή Σιμόν Χοσέ Αντόνιο δε λα Σαντίσιμα Τρινιδάδ Μπολίβαρ ι Παλάσιος (Simόn José Antonio de la Santίsima Trinidad Bolίvar y Palacios) όπως ήταν το πλήρες όνομά του, εκείνη την εποχή υπηρετούσε στον στρατό.

Αργότερα, βαρεμένος όπως ήταν να τριγυρίζει στις χασιέδες και να κυνηγάει αγριοκούνελα, αποφάσισε να χτυπήσει καίρια τη βαρεμάρα του ηγούμενος διαφόρων κινημάτων ανεξαρτησίας σε όλη τη Νότια Αμερική, τα οποία είναι συλλογικά γνωστά ως Πόλεμος του Μπολίβαρ.

Ως ηγέτης δε στον αγώνα για ανεξαρτησία για τις περιοχές που σήμερα αποτελούν τη Βενεζουέλα, την Κολομβία, τον Ισημερινό, το Περού, τον Παναμά και τη Βολιβία, θεωρείται σημαντικός ήρωας σε αυτές τις χώρες καθώς και στην υπόλοιπη ισπανόφωνη Αμερική.

Φυσικά ζει στις καρδιές μας!..