[Αμφίσημα] Το πραγματικό μέτρο πλούτου

1 λεπτό
Μικρός τόπος, μεγάλη γλώσσα, κατά το απόσταγμα της λαϊκής σοφίας. Κι όταν η γλώσσα είναι και φαρμακερή, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα.
Σ’ αυτόν τον μικρό τόπο, η αξία των ομάδων έχει την εποχή της, όπως και τα ζαρζαβατικά. Στις μεταγραφές οι ποδοσφαιριστές κινούνται με τη λογική καταναλωτών της λαϊκής αγοράς. Προτιμούν τα φρέσκα φρούτα εποχής από τα εισαγόμενα αγνώστου ποιότητας.
Η ποδοσφαιρική αγορά δεν αποτελεί tabula rasa. Είναι διαμορφωμένη πάνω στον ορισμό μιας αέναης φήμης, η οποία ωστόσο αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για έναν ποδοσφαιριστή πριν αποφασίσει για το μέλλον του.
Ενα «ναι» ή ένα «όχι» αποτελεί για τον σύλλογο τη στιγμή της συνειδητοποίησης του πραγματικού μέτρου πλούτου του. Τι σημασία έχουν πενήντα πρωταθλήματα και 100 Κύπελλα όταν οι καλύτεροι παίκτες δεν θέλουν να εκπροσωπήσουν τα χρώματά σου;
Η φήμη είναι καπνός αλλά το χρώμα του προσδιορίζει τη σημειολογία του, σαν την καμινάδα της Καπέλα Σιξτίνα.
Εδώ και αρκετά χρόνια το χρώμα του καπνού που αναδύεται από την καμινάδα του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι το μαύρο, το βαθύ, το σκοτεινό, της απογοήτευσης, του πεισιθάνατου, του δίχως παρόν και με άδηλο μέλλον. Είναι καπνός επικίνδυνος, τοξικός από τα απορρίμματα που σιγοκαίγονται χρόνια τώρα. Ώς πότε;













