[Αμφίσημα] Ο Μέσι και ο Σαρλό

Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης Ιρβινγκ Μπέρλιν συνάντησε έναν νεαρό ταλαντούχο πιανίστα, τον Τζορτζ Γκέρσουιν. Ο Μπέρλιν εντυπωσιάστηκε τόσο από το ταλέντο του νεαρού ώστε του πρότεινε να αναλάβει ρόλο μουσικού γραμματέα προσφέροντάς του τριπλάσιο μισθό από τα χρήματα που ήδη κέρδιζε. Του είπε όμως και κάτι ακόμα: «Να μη δεχθείς τη δουλειά που σου προσφέρω. Αν επιμένεις να είσαι ο εαυτός σου θα φθάσεις κάποτε πολύ ψηλά».

Η πρώτη αμερικανική όπερα που ανέβηκε στη Σκάλα του Μιλάνου είναι η «Porgy and Bess» και την υπέγραφε ο Γκέρσουιν. «Ιρβινγκ Μπέρλιν» δεν υπήρξε ποτέ ανάμεσα στους προπονητές που είχε ο Λιονέλ Μέσι στην εθνική ομάδα της Αργεντινής.

Η τεράστια σκιά του Ντιέγκο Μαραντόνα στην Αργεντινή πιθανόν να προκαλεί το βαυκάλημα στον Μέσι πως είναι κάποιος άλλος, ένας πλουραλιστής και όχι το εγωπαθές ποδοσφαιρικό κτήνος που διψά για αίμα.

Την ενοχική συμπεριφορά του κορυφαίου σύγχρονου ποδοσφαιριστή όταν αγωνίζεται με την Αργεντινή τη γαλούχησαν οι ίδιοι οι συμπατριώτες του όταν, στα μικράτα του ακόμα, τον θεωρούσαν ξένο σώμα λόγω του αμαρτήματός του να ανδρωθεί ποδοσφαιρικά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η συμπεριφορά του Μέσι με τη φανέλα της Αργεντινής θυμίζει την ιστορία του Τσάρλι Τσάπλιν ο οποίος βγήκε τρίτος σε διαγωνισμό για το ποιος κάνει καλύτερα τον Σαρλό.