[Ενστάσεις] Το τέλος της εκδρομής

Απευθυνόμενος στους έλληνες πολίτες, χθες, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συνέδεσε το πρόβλημα της ρευστότητας με την εθνική κυριαρχία, την οποία υποτίθεται οι κακοί ξένοι (εν προκειμένω, ο κακός
κ. Ντράγκι) ποδοπατούν, επειδή στόχος τους είναι, υποτίθεται, να υπονομευθεί η πορεία προς το προβληματικό δημοψήφισμα.

Λυπάμαι που το λέω σε τόσο τραγικές για την Ελλάδα, για όλους μας, στιγμές. Αλλά η σύγχυση του Πρωθυπουργού,
ο οποίος επιμένει να μπερδεύει τη δημοκρατία και το διχαστικό δημοψήφισμά του με τη χρηματοδότηση της χώρας από τους εταίρους, μου θυμίζει το παρακάτω ανέκδοτο, το οποίο επιτρέψτε μου να σας διηγηθώ:

Μπαίνουν στο 4×4, στην τζιπάρα, τα μέλη μιας πολύ ουάου (που θα ‘λεγε ο Γιάνης Βαρουφάκης) οικογένειας, πολύ χάι και πολύ σπάταλης και πολύ αριστερής (με την έννοια της επίκλησης του ηθικού πλεονεκτήματος να είναι πολύ χάι και πολύ σπάταλη). Εχουν προγραμματίσει να πάνε διακοπές, έχουν χίλια ευρώ για τρεις μέρες, αλλά πρέπει να περάσουν διόδια τα οποία είναι αρκετά ακριβά, ιδίως για μεγάλου κυβισμού αμάξια. Δεν πειράζει, ήταν και στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Φτάνουν στα πρώτα διόδια, 10 ευρώ, δεν τα δίνουν, σηκώνουν την μπάρα και φεύγουν. Στα δεύτερα, στα τρίτα, στα τέταρτα τα ίδια. Αλλά στα πέμπτα διόδια έχει ειδοποιηθεί η Αστυνομία, που μπλοκάρει το αυτοκίνητο και απαγορεύει τη διέλευση αν δεν πληρωθούν αναδρομικά όλα τα διόδια, μαζί με τα πρόστιμα, κανά 800άρι σύνολο.

Κι οι διακοπές; Αν τα δώσουν, θα πρέπει να γυρίσουν πίσω. Αρχίζουν τις διαπραγματεύσεις, αλλά οι αστυνομικοί είναι ανυποχώρητοι. Και τα οκτακόσια. Τότε, ο οδηγός, και αρχηγός της οικογένειας, βρίσκει το τέλειο επιχείρημα. Ζητεί από τους αστυνομικούς να κάνουν παραπέρα και να επιτρέψουν σε όσους είναι στο αυτοκίνητο να κάνουν διαβουλεύσεις και, στο τέλος, να ψηφίσουν αν πρέπει να συνεχίσουν στον δρόμο για τις διακοπές τους.

Τι δεν καταλαβαίνετε;