[Στίγμα] Λεπτή κόκκινη γραμμή

ΔΗΛΩΝΩ ΑΔΥΝΑΜΙΑ να προβλέψω τις εξελίξεις. Οπως κατά καιρούς έχω ομολογήσει με συντριβή ψυχής, δεν διαθέτω ούτε το κληρονομικό χάρισμα ούτε έχω εκείνη την αίσθηση (έκτη; έβδομη;) που επιτρέπει σε ορισμένους να διαβλέπουν τις εξελίξεις. Δεν έχω καν τη δυνατότητα να δω σημάδια στον καφέ ούτε πολύ περισσότερο να διαβάσω τα χαρτιά. Μια σκέψη κάνω και αυτή, αφού κοιτάξω γύρω να εντοπίσω τις ψηφίδες που θα μου δώσουν τη συνολική εικόνα.

Αυτήν την ώρα, λοιπόν, το μόνο που έχω να πω είναι ότι υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει τον Τσίπρα από τον θρίαμβο ώς την καταστροφή. Από το να αναδειχθεί ο ήρωας της γειτονιάς, να μεταβληθεί σε αποδιοπομπαίο τράγο. Από τα ωσαννά του πλήθους, στην αποδοκιμασία και το γιαούρτωμα με γιαούρτια με χαμηλά λιπαρά. Από την περιφανή νίκη στα έδρανα ενός ειδικού δικαστηρίου.
Μια τόσο δα λεπτή γραμμή, και το γνωρίζει. Και είναι αυτό που κάνει τον ύπνο του ταραγμένο και τις μέρες του αγχωτικές. Γιατί καταλαβαίνει ότι εδώ που έφτασε δεν υπάρχει γυρισμός…

Είναι πολλά τα κυβικά
ΧΘΕΣ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΜΟΥ για υψηλές επαφές. Συνομίλησα τηλεφωνικά με δύο Προέδρους της Δημοκρατίας, τον νυν Πρόεδρο Προκόπη και τον τέως Πρόεδρο Κάρολο (τα σέβη μου και εκ του μακρόθεν πατριώτη), και εκ του σύνεγγυς με έναν πρώην πρωθυπουργό – τον καλύτερο κατά την γνώμη μου που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες – τον κύριο Κώστα Σημίτη.

Φυσικά, δεν πρόκειται να μεταφέρω τίποτε από όσα μου εκμυστηρεύθηκαν οι δυο πρώτοι. Δεν μου επιτρέπεται. Θα πω μόνο κάτι που μου είπε ο πρόεδρος Κώστας (Σημίτης) ο οποίος παρακολουθεί από πολύ κοντά τις εξελίξεις και είναι εξαιρετικά ανήσυχος:
– Δεν θα είχα καμιά αντίρρηση να βοηθήσω κάπου. Να με καλέσει ο Πρωθυπουργός να μιλήσουμε, κάπου, έστω σε κάποιο σπίτι. Να του πω τη γνώμη μου, να του δώσω κάποια ιδέα, μια συμβουλή. Αλλά συμπεριφέρεται και λειτουργεί σαν το παιδί που έως τώρα οδηγούσε ποδήλατο και ξαφνικά τού δίνουν μια Φεράρι να τρέξει στη Φόρμουλα 1!

Εννοείται πως πιστεύει ότι η θέση της χώρας είναι εντός της ευρωζώνης και πρέπει πάση θυσία να επιτευχθεί συμφωνία για να μην κινδυνεύσουν τα κεκτημένα δεκαετιών. Θεωρεί δε ότι δεν μας ζητούν και τίποτε παράλογο όταν πιέζουν για μεταρρυθμίσεις. «Πρέπει επιτέλους να γίνουν αλλαγές, δεν μπορεί να διαφωνεί κανείς με αυτό», μου είπε.
Από όσα πολλά άλλα είπαμε συγκρατήστε, παρακαλώ, την πρόβλεψη του πολύπειρου πολιτικού ότι δεν θα κινδυνεύσει ο Τσίπρας όταν θα φέρει τη συμφωνία στη Βουλή. «Η εξουσία είναι ένας εξαιρετικός λόγος, και κανείς από όσους αντιδρούν τώρα δεν θα ήθελε να την χάσει», σημείωσε.
Ποιος αμφιβάλλει;

Φρένο, παιδιά
ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ο πρόεδρος Κώστας (Σημίτης). Ανήσυχος δηλώνω κι εγώ. Διότι καθημερινά πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι οδηγούμαστε σε έναν νέο Εθνικό Διχασμό, και δεν βλέπω από πουθενά να γίνεται κάτι για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη. Αντιθέτως.

Γίνεται ό,τι είναι δυνατόν για να συντηρηθεί, από όλες τις πλευρές, και κανείς δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι τούτες τις ώρες το τελευταίο που θα περίμενε κανείς είναι να συντηρείται ο διχασμός αντί να γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί η απαιτούμενη εθνική ενότητα.

Παραδείγματα πολλά. Απομονώνω δύο: η βουλευτής Rachel «είμαι μια ντίβα, παραδεχτείτε το» Μακρή αναρτά στο facebook (τρομάρα της έμαθε και να ποστάρει…) το άρθρο 108 του Συντάγματος περί «εσχάτης προδοσίας» και το «κοσμεί» με τις φωτογραφίες των Σαμαρά, Φώφης και Σταύρου! Και δεν είναι που δεν την αποδοκιμάζει κανείς από την κυβέρνηση, είναι ότι η κυβέρνηση με non paper μάς ενημερώνει (λέμε τώρα…) ότι οι δανειστές δουλεύουν για τους εγχώριους αντιπροσώπους τους!!

Ετερος βουλευτής, ο γιατρός Νίκος Μανιός συμπλέκεται στον Σκάι με τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και αφού εξαντλεί όλα τα πολιτικά του επιχειρήματα τον καταγγέλλει ως …«γόνο ακροδεξιάς οικογένειας» – ύψιστη ύβρις για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, φίλο μου παλαιόθεν και γνωστό δημοκρατικό παράγοντα. Ο Μιλτιάδης αποκαλεί τον Μανιό «τρομοκράτη» διότι ο γιατρός πήγε μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη της 17 Νοέμβρη, και ο διάλογος εξελίσσεται σε αυτό το επίπεδο. Το απόγευμα ο Βαρβιτσιώτης μού έστειλε και αποδεικτικά της δημοκρατικότητάς του, ως μη ώφειλε: είχε μιλήσει σε παρουσίαση βιβλίου του Λεωνίδα Κύρκου το 2008 στο Αγρίνιο.

Αποφεύγω, δε, να αναφερθώ στο αδιανόητο μίσος που διακινείται στα social media (twitter κ.λπ.) από χουλιγκάνους υποστηρικτές της κάθε πλευράς. Μίσος ανατριχιαστικό, να διερωτάσαι πού διάολο κρυβόταν τόσο καιρό…
Τι λέω εγώ; Παιδιά, slow down, γιατί δεν μας βλέπω καλά, αλήθεια. Σε λίγο θα σφαζόμαστε στους δρόμους. Και δεν αξίζει…

Για χόμπι κυνηγάμε ζόμπι
ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ να χαιρετίσω την επανεμφάνιση του συζύγου της Προέδρου Ζωής, κυρίου Απόστολου Μαντή μέσω των social media. Είχαμε να τον δούμε από τον περίφημο γάμο του ζεύγους στην Αιδηψό, γεγονός που είχε τροφοδοτήσει υποψίες ότι ο άνθρωπος όλο αυτό το διάστημα ήταν στο «μπάρκο».
– «Γιε μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια», και τέτοια.

Δεν ήταν. Εδώ ζούσε, ανάμεσά μας. Σε εφοπλιστική εταιρεία μού είπαν ότι απασχολιόταν, αλλά δεν παίρνω και όρκο διότι πολλή αρβύλα κυκλοφορεί τελευταία.

Επισημαίνω, ωστόσο, ότι οι επιπτώσεις από τον έναν (σχεδόν) χρόνο γάμου του κ. Μαντή με την Πρόεδρο Ζωή είναι εμφανείς στη φωτογραφία που φιλοξένησε το γνωστό σάιτ i-efimerida, δεδομένου ότι ο άνθρωπος έχει αποκτήσει μια βιβλική, θα την χαρακτήριζα, γενειάδα. Εκείνο πάντως που με προβλημάτισε σοβαρά είναι ότι στη φωτογραφία φορούσε μια φανέλα δηλωτική προφανώς τής εκτός ωραρίου, υποθέτω, ιδιότητάς του: του Zombie hunter, ήτοι …κυνηγού ζόμπι!
Θα αποφύγω εντελώς οποιοδήποτε περαιτέρω σχόλιο. Σταματώ εδώ!

Κουτσά – στραβά
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ. Εκτός της Γης, κατά τον Γαλιλαίο, και η ΔΗΜΑΡ υπό τη νέα της ηγεσία. Ο φέρελπις πρόεδρος Θανάσης Θεοχαρόπουλος ανοίγει τα φτερά του και συναντάται σήμερα με αρχηγό Σταύρο (Θεοδωράκη) και πρόεδρο Φώφη (Γεννηματά), για να γνωριστούν αφενός και να συζητήσουν αφετέρου για τις πολιτικές εξελίξεις.

Τις επόμενες ημέρες θα συναντηθεί και με τον πρόεδρο Αντώνη (Σαμαρά) έπειτα από πρόσκληση του τελευταίου.
Οπως μου έλεγε προχθές, οργανώνει σιγά σιγά το κόμμα και είναι αποφασισμένος να δώσει τη μάχη του, να καταστήσει τη ΔΗΜΑΡ ξανά παίχτη στο πολιτικό σύστημα.
Εύκολο, δύσκολο; Αμα έχεις θέληση τα καταφέρνεις!