[Στην ανάπαυλα] Ακατάλληλον δι’ ανηλίκους
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Ισως η κυρία Λαγκάρντ να παρεσύρθη από τη φωτογραφία του κυρίου Βαρουφάκη που μεταδόθηκε αστραπιαία σ’ όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Γι’ αυτό και να είπε το «η σηζήτηση για το χρέος πρέπει να γίνει μεταξύ ενηλίκων».
Μιλώ για το ενσταντανέ από τη Βουλή, των Ελλήνων παρακαλώ, που απαθανάτιζε τον υπουργό – κατά τη γνώμη του – Οικονομικών στην ομιλία του Πρωθυπουργού να έχει απλώσει την αρίδα του και να κάθεται εν μέρει οκλαδόν και εν μέρει ανακούρκουδα χαμαί. Επί της μοκέτας.
Του είπαν κάτι συνάδελφοι: «Ελα Γιάνη μ’ ένα Ν, έλα καλό μου παιδί, κάτσε στο εδρανάκι σου».
«Οχι. Ζε σέλω. Σέλω κάτω να με παίρνει ο φακός μπλονζέ».
Ε, το βάζεις τώρα αυτό, μωρό παιδί, να συνομιλεί με τους εταίρους;
Οχι, δεν το βάζεις. Αντε να του δώσεις ένα υπουργείο να παίζει.
Αντε να τον βγάλεις και μια βόλτα στον Εθνικό Κήπο να ταΐζει τα παπάκια (τα ανύπαρκτα).
Μ’ αρέσει που κάνω και χιούμορ. Δεν βλέπω το μαύρο το κατάμαυρο που απλώνεται μπροστά μας.
Δεν βλέπω που, την ώρα που η ελληνική επιτροπή στο Γιούρογκρουπ προσπαθεί να βρει μια λύση, η ίδια η Πρόεδρος της Βουλής και πασών των απανταχού επιτροπών προτείνει έξοδο και ρήξη.
Κι ύστερα της φταίει ο Στουρνάρας που της έστειλε την αλήθεια σε στικάκι.
Γιατί η αλήθεια μόνο στο χαρτί είναι υπαρκτή. Αλλιώς είναι απαράδεκτη. Είναι παγκοσμίως άλλωστε γνωστό ότι το στικάκι σπείρει τον πανικό και την κινδυνολογία.
Οταν, πότε ήτανε, το ’10; Το 10 νομίζω. Τότε το τι άκουσε ο Προβόπουλος που δεν είχε πει την αλήθεια για την άθλια οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο τόπος από την τότε αντιπολίτευση και τώρα κυβέρνηση, δεν τον ξέπλενε ο Δούναβης.
Τώρα ο Στουρνάρας πανικοβάλλει τον κόσμο.
Αντιθέτως ο Λαπαβίτσας (από το «λαπάς» και το «βίτσα», μια γιατρεύει και μια τσούζει. Ο συνδυασμός. Ο.), ο Λαπαβίτσας λοιπόν (τώρα που ξέρετε την ετυμολογία δεν σας ηχεί καλύτερα; Γι’ αυτό θα το ξαναγράψω), ο Λαπαβίτσας δεν είπε: «Ε και τι έγινε; Θα παίρνουμε τα τρόφιμα με το δελτίο».
Ω που να μη σώσεις, κύριε βουλευτά μου, μη πω να σου ξεραθεί το στόμα κι αμαρτήσω Μεγάλη Βδομάδα που περνάμε, αυτό βρήκες να πεις να μας παρηγορήσεις;
Βρήκες την ώρα;
Φταίω εγώ τώρα να ανοίξω καμιά μνημονιακή ερπύστρια να δω πώς σε κράζουνε;
Οχι, δεν τρελάθηκα, ξέρω τι λέω. Γιατί και πάλι η Πρόεδρος της Βουλής – την άκουσα με τ’ αφτιά μου στο ιδιωτικό της κανάλι να κατηγορεί τα μέσα ενημέρωσης και δη τα τηλεοπτικά – είπε ότι «είναι οι ερπύστριες που καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό». Μάλιστα.
Εδώ η επιστήμη σήκωσε τα χέρια ψηλά.
Οχι επειδή αισθάνθηκε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα στην περίπτωση της κυρίας.
Αλλά γιατί ένιωσε ότι απειλείται.
Ενιωσε στημένη στον τοίχο.
Για όλα λοιπόν φταίει ο Στουρνάρας, το στικάκι, οι εταίροι που μας ζηλεύουνε γιατί είμαστε ψηλοί και όμορφοι με θεληματικά πιγούνια, η Δεξιά (όχι όλη, η Ακρα Δεξιά του Καμμένου εξαιρείται μετ’ επαίνων, φανών και λαμπάδων), οι μνημονιακοί, το χαρτί που υπογράψαμε στις 20 Φεβρουαρίου από τη χαρά μας, όλοι οι άλλοι, εκτός από την κυβέρνηση. Αθώα η κατηγορουμένη.
Θυμάμαι μια κινεζική παροιμία – σύνθημα του Μάη του ’68.
«Οταν το δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι
ο ηλίθιος κοιτάει το δάχτυλο».
Εδώ τον Ιούνιο του ’15:
«Οταν το δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι
η κυβέρνηση κοιτάει τον Φλαμπουράρη».
Google news
