[Ενστάσεις] Το χωριό τρώει τον Κόσμο

Εχει νόημα, δύο βήματα πριν από οριακές εξελίξεις που ενδεχομένως να αλλάξουν τη ζωή μας, να υπερασπίζει κανείς τη μουσική; Νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι το νόημα της δουλειάς μας: να υπερασπίζουμε κάθε είδους «πολυτέλεια» που διευρύνει τη συνείδηση ανοίγοντας τους ορίζοντές μας, που καλλιεργεί την αισθητική και την πνευματική καλλιέργεια.

Γι’ αυτούς τους λόγους δεν πρέπει να περάσει η προσπάθεια να καταργηθεί η πανελλαδική μετάδοση του ραδιοφωνικού σταθμού Κόσμος, πλέον της νέας ΕΡΤ, και οι διατιθέμενες συχνότητες να δοθούν στο αθλητικό ραδιόφωνο.

Ο Κόσμος ήταν ένας από τους πιο πετυχημένους μουσικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς της νέας χιλιετίας. Απευθύνθηκε και συνεχίζει να απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό που συνηθίζει να ακούει τις μουσικές του κόσμου. Ιδιώματα μιας παγκόσμιας ποπ μουσικής κουλτούρας, τα οποία διαμορφώνονται εδώ και τώρα, αλληλοεπηρεάζονται με τις εθνικές κουλτούρες και συμβάλλουν σε μια πλούσια παγκόσμια σκηνή, γεμάτη ποικιλίες και ξεχωριστές συγκινήσεις. Η δημιουργία του συγκεκριμένου σταθμού από την κρατική ραδιοφωνία ήταν η μοναδική φορά στην ιστορία της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης που ένας σταθμός με ταυτότητα διεκδίκησε ανταγωνιστικά μερίδιο από μια αγορά – και κέρδισε με το σπαθί του το μεγαλύτερο.

Ολα αυτά όμως φαίνεται ότι τελειώνουν τώρα – μαζί με πολλά άλλα. Διότι τώρα που ανακαταλήφθηκε το κάστρο της κρατικής ραδιοτηλοψίας, οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει. Κανείς δεν νοιάζεται πια να διεκδικήσει ένα ραδιόφωνο υπέρ της τέχνης, της ενέργειάς της, της ανοιχτωσιάς της, της πνευματικότητάς της. Αντίθετα, επιλέγεται οι υπάρχουσες συχνότητες να παραδοθούν στην αθλητική ειδησεογραφία. Εκεί όπου βασιλεύουν ο οπαδισμός, οι τεχνητές διαιρέσεις, το χωριό μου εναντίον του δικού σου.

Στη σημερινή Ελλάδα ο Κόσμος συρρικνώνεται επειδή προέχει το χωριό, το μικρό βαλκανικό χωριό που αναδιπλώνεται στον εαυτό του και σαν το φίδι θα δαγκώνει την ουρά του.