[Θεωρείο] Πλάκωσαν τα τρολ

Ο Ομπάμα το ξέρει; Είναι το ερώτημα που θέτει αυτομάτως κανείς ακούγοντας τον Παναγιώτη Κουρουμπλή να λέει ότι ο Μπαράκ Ομπάμα βρίσκεται σε κατάσταση πανικού εξαιτίας της ελληνικής κρίσης. Και έπειτα μπορεί να αναρωτηθεί εάν, αντίθετα από τον αμερικανό πρόεδρο, ο έλληνας υπουργός Υγείας παραδίδεται μακάριος κάθε βράδυ στον Μορφέα, χωρίς να επιτρέπει όχι στον πανικό, αλλά ούτε καν στο απλό άγχος να διαταράξει τον ύπνο του. Αναρωτιέται επίσης εάν, έχοντας λύσει τα προβλήματα του υπουργείου του και της χώρας, ο Κουρουμπλής σκοτώνει τον χρόνο του με παραδοξότητες. Τι θα ήταν η ζωή χωρίς λίγο τρολάρισμα;

Δεν είναι ο μόνος. Τρολάρουν και οι 22 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όταν ζητούν από τον Πρωθυπουργό να επανέλθουν τώρα οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και ο κατώτατος μισθός εκεί όπου τα αφήσαμε το 2009, τρολάρει και ο Κατρούγκαλος όταν λέει ότι η συμφωνία με επώδυνα μέτρα δεν είναι Μνημόνιο, τρολάρει και ο Λαπαβίτσας όταν δηλώνει στην «Γκάρντιαν» ότι η Ελλάδα θα αυτοκτονήσει εάν συμφωνήσει με τους πιστωτές ενώ θα ζήσει ακμαία και αιωνίως εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αλλά τρολάρει και ο Γκι Φέρχοφστατ όταν προτείνει να «χαλαρώσουμε και να μεταρρυθμιστούμε» ή ο βέλγος υπουργός Οικονομικών όταν γράφει στο twitter: «Η τελευταία θέση της ελληνικής κυβέρνησης: είναι ο δανειζόμενος αυτός που πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει για τους όρους δανεισμού του. Ενας θαυμαστός καινούργιος κόσμος;!».

Το τρολάρισμα μοιάζει να είναι το νέο κεφάλαιο στη σάγκα μιας συμφωνίας που είναι πάντα κοντά αλλά ουδέποτε την αγγίζει κανείς. Είναι σαν η ανησυχία και ο φόβος να έχουν δώσει τη θέση τους στην παραδοξολογία και στην ιλαρότητα, σαν η πλάκα να είναι το αντίδοτο στη σωματική ένταση και στην ψυχολογική κούραση που προκαλεί η συνεχής ισορροπία στην άκρη του γκρεμού. Ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο; Το πλήθος που έχει μαζευτεί από κάτω να αρχίσει να φωνάζει ρυθμικά «πέσε, πέσε». Κι αυτό τρολάρισμα είναι.