[Στίγμα] Αυτοσχεδιασμοί

Σε δρόμους που δεν έχει περπατήσει έως τώρα η χώρα, φαίνεται να τη σπρώχνει η λαοφιλής κυβέρνηση του προέδρου Αλέξη. Και δεν εννοώ αυτές τις «ασκήσεις επί χάρτου», θα τις χαρακτηρίσω, όπου διατυπώνονται ως δήθεν ρηξικέλευθες προτάσεις/ανοησίες όπως ότι θα συμμαχήσουμε με τη Ρωσία ή ότι θα ενταχθούμε στα BRICS. Εννοώ διάφορες τουλάχιστον «περίεργες» ιδέες που διατυπώνονται από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη και οι οποίες «ιδέες» στην πραγματικότητα επιδιώκουν να κάνουν το Σύνταγμα ένα… κωλόχαρτο – και ας μου συγχωρεθεί, παρακαλώ ευγενικά, αυτή η λεκτική παρεκτροπή.

Μεταφέρω αμέσως δήλωση του φίλου μου παλαιόθεν Νίκου Βούτση, κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης, σχετικά με το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, όπου δηλώνει (στην εφημερίδα του Χατζηνικολάου) τα ακόλουθα ανησυχητικά, αξιοπρόσεκτα:

«Εάν υπάρξει προσφυγή στις κάλπες, οι εκλογές θα διεξαχθούν χωρίς να απαιτηθούν διερευνητικές εντολές από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και χωρίς υπηρεσιακή κυβέρνηση. Με τον ίδιο Πρωθυπουργό και την ίδια κυβέρνηση, εκτός από την τοποθέτηση ενός ή δύο υπηρεσιακών υπουργών»!

Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από ό,τι προνοεί και επιτάσσει το ισχύον Σύνταγμα της χώρας! Που αναφέρει καθαρά ότι εκλογές που πραγματοποιούνται σε διάστημα μικρότερο του ενός χρόνου από τις προηγούμενες διεξάγονται από υπηρεσιακή κυβέρνηση.

Οπως είναι φυσικό και λογικό, πλάκωσα τα τηλέφωνα σε διαφόρους συνταγματολόγους (αλλά όχι στον Χρυσόγονο, ο οποίος μου κρατάει «μούτρα» και δεν καταλαβαίνω γιατί…), για να διερευνήσω εάν έχουν κάποια βάση αυτές οι πρωτόφαντες, θα τις χαρακτηρίσω, «θεωρίες» του φιλοδοξούντος κλέη συνταγματολόγου Νίκου Βούτση.

Ουδείς βρέθηκε να τον στηρίξει. Ολοι, μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, μου είπαν διάφορα ωραία απορριπτικά: από «κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος», έως «συνταγματικό πραξικόπημα» και τέτοια.

Μου εξήγησαν και μεταφέρω ως έχουν τις εξηγήσεις, τα ακόλουθα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα, προκειμένου να έχετε μια πλήρη γνώση και να μη σας πιάσει στον ύπνο, στο καφενείο, κάνας οπαδός Βούτση:

Παραιτουμένου του Πρωθυπουργού (εν προκειμένω του προέδρου Αλέξη), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (ο Πρόεδρος Προκόπης δηλαδή) αρχίζει κύκλο διερευνητικών επαφών με τους αρχηγούς των υπολοίπων κομμάτων. Διαπιστουμένης της αδυναμίας των υπολοίπων αρχηγών να συγκροτήσουν κυβέρνηση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συγκαλεί Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών και κάνει μια τελευταία προσπάθεια να επιτύχει τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Αφού αποτύχει και αυτή η προσπάθεια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλύει τη Βουλή, ορίζει Πρωθυπουργό έναν εκ των τριών προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας και συγκροτεί υπηρεσιακή κυβέρνηση, η οποία και προκηρύσσει εκλογές εντός τριάντα ημερών.

Ενημερώνω σχετικά ότι αυτά αναφέρει το Σύνταγμα και είμαι βέβαιος (πιο βέβαιος δεν μπορεί να είμαι) ότι ο και συνταγματολόγος Πρόεδρος Προκόπης δεν πρόκειται να αποστεί ούτε κατά κεραία από το γράμμα του Συντάγματος.

Μου κάνει δε εντύπωση η «στρεβλωτική» παρέμβαση Βούτση, διότι εξ όσων γνωρίζω ο Πρόεδρος Προκόπης εγκαίρως έχει ενημερώσει σχετικά τον πρόεδρο Αλέξη για το τι ισχύει στην περίπτωση που θα θελήσει να παίξει ξυλίκι με τις εκλογές (το ξυλίκι δεν εξηγώ τι είναι, όποιος το έχει παίξει μικρός, γνωρίζει).

Συνομίλησα φυσικά και με τον υπουργό Βούτση. Τον ρώτησα πώς του ήρθε αυτή η ωραία «ιδέα» και αν τη συζήτησε προηγουμένως με κάποιον ειδικό, συνταγματολόγο κ.λπ. Μου απάντησε ότι «όχι», αλλά η γνώμη του είναι ότι «αφού οι προηγούμενες εκλογές έγιναν λόγω της διάλυσης της Βουλής από την αδυναμία της να εκλέξει Πρόεδρο, και όχι για την ανανέωση εντολής, σημαίνει ότι αν προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές θα πρέπει να τις κάνει η ίδια κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές του Ιανουαρίου».

Επέμεινα στο «λάθος». «Κοίτα, συνταγματολόγος δεν είμαι, αλλά νομίζω ότι το άρθρο 41 παράγραφος 2 του Συντάγματος έτσι ερμηνεύεται» ήταν η απάντηση.

Συμπέρασμα: αυτό μας έλειπε τώρα, να βάλουν χέρι και στο Σύνταγμα…

Τίποτε δεδομένο

Ομως το μείζον παραμένει, το εθνικό – η κρίση και η διαχείρισή της. Το απόγευμα του Σαββάτου με είχε συγκλονίσει η ιστορία με το τηλεφώνημα του προέδρου Αλέξη στον Γιούνκερ και η άρνηση του τελευταίου να σηκώσει το τηλέφωνο και να του απαντήσει. Πίστευα ότι είναι κάποια κατασκευή των ξένων μέσων ενημέρωσης.

Ειδικά δε μετά τη διάψευση της κυβέρνησης είπα δεν μπορεί, κάποιοι «κερατάδες» το έφτιαξαν το θέμα. Τηλεφώνησα στον εκπρόσωπο του Γιούνκερ Μαργαρίτη Σχοινά. Δεν κατάφερα να μιλήσω μαζί του. Μίλησα με διαφόρους στην κυβέρνηση. Δεν μου έδιναν σαφή εικόνα. Ηρθε και το non paper της κυβέρνησης που τα έριχνε σε όλους αυτούς που απεργάζονται συνωμοσίες εις βάρος της «πρώτη φορά Αριστεράς» στην εξουσία και «φτιάχτηκα» κανονικά.

Αλλά χθες, που ο Γιούνκερ δήλωσε δημόσια ότι δεν υπήρξε καμιά συνωμοσία, όντως δεν θέλησε να απαντήσει στον Τσίπρα στο τηλέφωνο, έψαξα το πράγμα ενδελεχώς. Και εδώ, και στις Βρυξέλλες.

Αποκαλύπτω λοιπόν ότι ο πρόεδρος Ζαν-Κλοντ, όπως και διάφοροι άλλοι αξιωματούχοι των Βρυξελλών, παρακολούθησαν ολόκληρη τη συνεδρίαση της Βουλής, και τις ομιλίες του προέδρου Αλέξη, και του εταίρου του στην εξουσία Καμμένου. Οι τεχνικές υπηρεσίες της Κομισιόν σε συνεργασία με τη μεταφραστική υπηρεσία εγκατέστησαν σύστημα, που έδωσε την ευκαιρία στους κοινοτικούς αξιωματούχους να ακούσουν με το «νι και με το σίγμα» όσα λέχθηκαν.

Μου αναφέρθηκε ότι ο πρόεδρος Ζαν-Κλοντ «έγινε πύραυλος» ακούγοντας τον Τσίπρα να χαρακτηρίζει «τελεσίγραφο» την πρόταση που του έδωσαν την περασμένη Τετάρτη.

Αποτέλεσμα της «πυραυλοποίησης» της Παρασκευής ήταν το περιστατικό του Σαββάτου. Οπου πολλοί στάθηκαν στην άρνηση του Γιούνκερ να απαντήσει στις εκκλήσεις Τσίπρα να μιλήσουν τηλεφωνικά. Λάθος. Το σημαντικό είναι ότι ο Γιούνκερ φρόντισε να γίνει, μέσω διαρροών, γνωστή η άρνησή του. «Δείχνει ότι δεν πρέπει να τον θεωρούμε δεδομένο ως φίλο της Ελλάδας πια» μου είπε κοινοτική πηγή μου. Και την πιστεύω…

Και καίγεται και χάνεται

Με αυτά τα δεδομένα αναζήτησα, όπως είναι φυσικό και ανθρώπινο, την άποψη και της κυβέρνησης. Για τη «σφαλιάρα» της διάψευσης από Γιούνκερ.

– Λέτε κάτι γι’ αυτό; ρώτησα τον εκπρόσωπο Γκάμπριελ, που είναι ευγενικό παιδί.

– Μα εσείς λέγατε ότι δεν του τηλεφωνήσατε ποτέ και ότι όλο αυτό είναι κατασκευασμένο και αυτός σας διαψεύδει.

Τον δικαίωσα. «Εδω ο κόσμος χάνεται», όντως…

Αποχαιρετιστήριο

Ολοκληρώνοντας για σήμερα, θέλω να αποχαιρετήσω με τους στίχους ενός τραγουδιού του φίλου μου Νότη (Σφακιανάκη) τον πρόεδρο Βαγγέλη Βενιζέλο, που έκανε μια εξαιρετική ομιλία στη συζήτηση της Παρασκευής στη Βουλή, την καλύτερή του ever. Ενα κύκνειο άσμα, παραμονή της αποχώρησής του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ:

«Δώσε ένα τέλος να αρμόζει 
κάνε μια έξοδο μεγάλη 
να σε χειροκροτήσουμε όλοι 
τα πλήθη μάγεψε και πάλι.

Οταν θα φεύγεις από δω 
να μην το κάνεις τραγικό 
κάν’ το σαν να ‘ναι κάτι απλό 
κι ας θέλω να πεθάνω. 
Φύγε και τίποτα μην πεις 
είναι η ώρα της σιωπής 
κρύβω τα λόγια της οργής 
κι ας ξέρω πως σε χάνω».

Το ΠΑΣΟΚ γυρίζει σελίδα, του οφείλει, όπως του οφείλει και εκείνος. Μακάρι να βρουν και οι δυο τον δρόμο τους. Και ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή ξανασυναντηθούν…