[Στίγμα] Αγνοούμενοι

Θα εγκαταλείψω επ’ ολίγον τον πολιτικοοικονομικό χαρακτήρα της στήλης, δεδομένου ότι είμαι και εγώ άνθρωπος. Εχω αισθήματα, είμαι γενικά ευαίσθητος, δεν αντέχω για πολύ τον πόνο (του διπλανού, δε, καθόλου), και γενικά πιστεύω σε αρετές όπως η αλληλεγγύη, η ευσπλαγχνία, η γενναιοδωρία, ο αλτρουισμός, η βοήθεια προς τον συνάνθρωπο.

Υπό την έννοια αυτή εκδίδω σήμερα silver alert για επτά συμπολίτες μας, οι οποίοι αγνοούνται από προχθές. Τους αναζητούν εναγωνίως εκεί στην ΕΥΔΑΠ, προκειμένου να συνέλθουν σε Διοικητικό Συμβούλιο. Γνωρίζουν τα ονόματα, μερικών δε υποθέτουν και τις ιδιότητες, αλλά πέραν αυτού ουδέν.

Επειτα από παράκληση μάλιστα αποδέχθηκα να μετάσχω κι εγώ στις έρευνες για τον εντοπισμό των 7, μιας και οι έως τώρα προσπάθειες των υπαλλήλων και των ιθυνόντων της εταιρείας έχουν αποβεί άκαρπες. Για τον λόγο αυτό, τα παράτησα όλα – Τσίπρα, Παναρίτη, Καμμένο, επικείμενη συμφωνία με τους δανειστές, αντιδράσεις βουλευτών κ.λπ.- και στρατεύθηκα ασμένως στον αγώνα να βρεθούν οι άνθρωποι. Κρίμα είναι (να τους ψάχνουν οι άλλοι και να μην τους βρίσκουν).

Πρόκειται για τους Σαράντη Νικόλαο, Βαφειάδη Κωνσταντίνο, Σταυρουλάκη Μιχαήλ, Καρδαρά Ιωάννη, Μακρυνό Γεώργιο, Μηγιάκη Ελευθέριο και Χαραλαμπάκη Ελευθέριο.

Παρακαλείται όποιος γνωρίζει οτιδήποτε για το πού διαμένουν, δραστηριοποιούνται επαγγελματικά ή διακρίνονται κοινωνικά, να ειδοποιήσει αμέσως την ΕΥΔΑΠ στα τηλέφωνα 210-7474.621 και 210-7474.619.

Σ’ ένα χαρτάκι έγραψα…

Και αφού έπραξα το καθήκον μου ως ευαίσθητος και συνειδητοποιημένος πολίτης, θα αποδώσω την αναστάτωση που έχει προκληθεί σε έναν κύριο Παναγιώτη Μελαχροινό. Ο κύριος αυτός, που μέσω εμού σήμερα κερδίζει τα 15 λεπτά διασημότητας που αναλογούν στον καθένα, είναι υπάλληλος του υπουργείου Οικονομικών. Προσήλθε προχθές στη Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΕΥΔΑΠ ως εκπρόσωπος του Δημοσίου, και απεσταλμένος της υπουργού Νάντιας (Βαλαβάνη).

Η Γενική Συνέλευση των μετόχων ήταν για να οριστεί καινούργια διοίκηση στην ΕΥΔΑΠ και ούτω πως να αποκτήσει και η εταιρεία αυτή ένα πιο αριστερό, φιλεργατικό και φιλολαϊκό προφίλ, όπως επιβάλλεται πλέον.

Οπως μου αναφέρθηκε, ο κύριος Μελαχροινός δεν μπήκε καν σε συζητήσεις. Παρέδωσε ένα χαρτί με τα ονόματα των επτά προαναφερθέντων «αγνοουμένων» και αποχώρησε. Οσοι είδαν το χαρτί το παρομοίασαν με «πατσαβουρόχαρτο», πράγμα το οποίο δεν πιστεύω. Αλλά δεν στάθηκαν σε αυτό. Στάθηκαν στο τι έγραφε. Υπήρχαν λοιπόν τα ονόματα χωρίς ιδιότητες, χωρίς διευθύνσεις, χωρίς τηλέφωνα επικοινωνίας – τίποτα! Δείγμα ότι ο άνθρωπος δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να υποδυθεί τον ρόλο του γραμματοκομιστή των εντολών της κυρίας Νάντιας υπουργού.

Ρώτησα αν το είχε γράψει με τα χεράκια της – να ‘χει ρε παιδί μου την αξία ενός ντοκουμέντου για τον ιστορικό του μέλλοντος (ώστε να μην αναρωτιέται ο ιστορικός του 2075 ας πούμε, ποιος ήταν ο γραφικός χαρακτήρας της υπουργού). Ο ενημερωτής μου (αποφεύγω ως κακόηχο και απαξιωμένο τον όρο «πληροφοριοδότης») αγνοούσε αυτήν την κρίσιμη λεπτομέρεια. Δεν τον κάκισα. Αλίμονο. Στάθηκα σε αυτό καθαυτό το γεγονός. Του ανηλεούς διορισμού μερικών – ακόμη – «δικών» μας από την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση, στον κρατικό μηχανισμό.

(Με την ευκαιρία, αυτός ο Νίκος Σαράντης που αναζητείται μαζί με τους υπολοίπους για διορισμό στο ΔΣ της ΕΥΔΑΠ, έχει άραγε καμία σχέση με έναν αγριοπασόκο δήμαρχο Αγίων Αναργύρων; Διερωτώμαι για να δω τελικά αν ισχύει στις μέρες μας αυτό που λένε για «τσίπα» και τέτοια…)

Λόγια αγάπης

Αφήνω κατά μέρος τα της ΕΥΔΑΠ και επανέρχομαι στον φυσικό μου χώρο, την πολιτική, όπου εξακολουθεί να κυριαρχεί – αλλά όχι για πολύ απ’ ό,τι καταλαβαίνω – το αστέρι Βαρουφάκης. Θα δημοσιοποιήσω σήμερα περιστατικό το οποίο συνέβη τη Δευτέρα το βράδυ, στο εστιατόριο της φίλης μου Μίνας – με ένα από τα ωραιότερα μπαλκόνια της Αθήνας (την Ακρόπολη «πιάτο» συγκεκριμένα).

Ο «ουάου» υπουργός Οικονομικών ευρισκόμενος προφανώς σε μια εμφανώς ρομαντική διάθεση, βοηθούσης λίγο και της πανσελήνου που μόλις είχε ανέβει στον ουρανό της Αθήνας, απολάμβανε το δείπνο του παρέα με δυο κυρίες: τη Δανάη Στράτου και την Ελενα Παναρίτη. Το ζεύγος είχε προσέλθει νωρίτερα στης Μίνας, η Ελενα, που είχε κάτι δουλειές προηγουμένως διότι μόλις είχε ανακοινώσει την παραίτησή της από το ΔΝΤ, προσήλθε κατά τις 11 το βράδυ.

Τότε ήταν που κυρία, γνωστή μου, αποφάσισε να συστήσει στον υπουργό τον συνάδελφό μου Χρήστο Ράπτη, του site i-efimerida. Αποδείχθηκε πρωτοβουλία καταστροφική. Διότι ο υπουργός, άνευ προφανώς αντικειμένου τελευταία, περνάει τον χρόνο του επισκεπτόμενος sites και το περί ου ο λόγος ειδικότερα. Και επειδή προφανώς δεν βρίσκει  του γούστου τα σχόλια που διατυπώνονται σε αυτό για τη… σημαντότητά του, εξετράπη σε ύβρεις κατά του συναδέλφου μου.

«Είσαι το όνειδος της δημοσιογραφίας» του είπε.

Επίσης κακή ιδέα. Διότι ο δημοσιογράφος που δεν μασάει τα λόγια του, αφού τον στόλισε κανονικά με διάφορους επιθετικούς προσδιορισμούς ενώπιον σοβαρού αριθμητικά τουλάχιστον ακροατηρίου, του διάνοιξε και μια προοπτική, την οποία είμαι βέβαιος πως έως τώρα δεν την είχε φανταστεί ο «μπιζιμπόντης» (κατά τον αξεπέραστο όρο του Πάγκαλου), υπουργός:

– Μιλάς εσύ που θα πας στου Γουδή, ρε;

Ωχ…

Ξέμεινε

Θα τον μαλώσω όμως τον φίλο Ράπτη, που επιβαρύνει περαιτέρω την ψυχική διάθεση του «ουάου» υπουργού Οικονομικών. Χθες ας πούμε, όσοι – ελάχιστοι – τον είδαν, είχαν να λένε ότι δεν μιλιόταν. Και όσοι γνώριζαν την αιτία, τον δικαιολόγησαν: ο πρόεδρος Αλέξης ταξίδεψε στις Βρυξέλλες για την πιο κρίσιμη, πριν από την υπογραφή της συμφωνίας, συνάντηση, και τον άφησε στην Αθήνα. Αντ’ αυτού πήρε μαζί του τον Ευκλείδη «φοράω κι εγώ κασκόλ, αλλά είναι χάλια» Τσακαλώτο, τον Γκάμπριελ Σακελλαρίδη, τον Παππά, τον Σαγιά, αλλά όχι αυτόν. Μιλάμε για δράμα…

(Οι προσεκτικοί αναγνώστες μου θυμούνται, υποθέτω, ότι εγκαίρως, προ μηνός και βάλε, και αμέσως μετά τη Σύνοδο του Eurogroup στη Ρίγα, είχα προαναγγείλει ότι Βαρουφάκης τέ-λος από τη διαπραγματευτική ομάδα. Ευχαριστώ…)

Κακίες

Στο μεταξύ δεν αντέχω να μην καταγγείλω τους βουλευτές Σπ. Δανέλλη και Γρηγόρη Ψαριανό (Το Ποτάμι) και Δημήτρη Κωνσταντόπουλο (ΠΑΣΟΚ) οι οποίοι με ερωτήσεις τους ζητούν – άκουσον άκουσον – εξηγήσεις από τον αρχηγέτη των Ενόπλων Δυνάμεων υπουργό Πάνο (Καμμένο) να δώσει στοιχεία για το πόσο κόστισε το ταξίδι στο τίποτα – άλλως πως το ταξίδι στην Ουάσιγκτον.

Οι βουλευτές αυτοί προφανώς αδυνατούν να αντιληφθούν τη σπουδαιότητα του ταξιδιού για τη… γεωστρατηγική κατάσταση στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και στέκονται σε ευτελή ζητήματα που αφορούν χρήματα, όπως κόστος διαμονής κ.λπ.

Και δεν αρκούνται μόνο σε αυτά. Πηγαίνουν και παρακάτω αφήνοντας αιχμές για το ποιος επιβαρύνθηκε τελικά το κόστος διαμονής του υπουργού Πάνου στο άθλιο αυτό Four Seasons ζητώντας να μάθουν ποιος είναι ο κάτοχος της πιστωτικής κάρτας με την οποία πληρώθηκε ο τέσσερα χιλιάρικα και βάλε λογαριασμός. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ο έγκριτος περί το ρεπορτάζ οικογένειας Καμμένου συνάδελφός μου Δήμος (Βερύκιος) είχε ανακοινώσει μέσω twitter ότι η κάρτα ήταν του κυρ Ηλία, του μπαμπά του υπουργού.

Αίσχος, αυτό έχω να πω μόνο. Δεν ντρέπονται, ολόκληροι βουλευτές να ασχολούνται με αυτά τα ευτελή πράγματα. Ου να μου χαθούν…