Το κίνητρο του Γεωργέα

Το 2012 μεταφράστηκε στα ελληνικά ένα μυθιστόρημα του ελβετού συγγραφέα Αντολφ Μουσγκ με τίτλο «Το κίνητρο του Αλμπισερ». Το μυθιστόρημα έχει εξαιρετική πλοκή και εξελίσσεται σε μια ψυχωσική κοινωνία, με ήρωες που ξεχωρίζουν οι χαρακτήρες τους.

«Το κίνητρο του Αλμπισερ» αρχίζει την αφήγηση με ένα έγκλημα ομολογημένο. Μια απόπειρα δολοφονίας με δράστη έναν υποχόνδριο καθηγητή γυμνασίου και θύμα τον αυτοσχέδιο ψυχαναλυτή του. Περιέργως, αν και το έγκλημα είναι ομολογημένο, η Αστυνομία, μαζί με πραγματογνώμονες ψυχιάτρους, αναζητεί το κίνητρο της απόπειρας και ερευνά τη σχέση του θύματος με τον ψυχαναλυτή. Στο τέλος; Το υποψήφιο θύμα επιζεί, ενώ ο υποψήφιος δολοφόνος Αλμπισερ εξαφανίζεται μέσα στις ψυχώσεις της κοινωνίας.

Ενα τηλεφώνημα από δηκτικό, αλλά προσεκτικό αναγνώστη, για την υπόθεση του αγώνα της Βέροιας με τον Ολυμπιακό, έφερε στον νου το βιβλίο του Μουσγκ.

«Αναζητήσατε το κίνητρο του Γεωργέα;» ρώτησε με συγκρατημένη οργή ο φίλος Αλέξανδρος Κ. «Από το 2013 που δήθεν συντελέστηκε το έγκλημα βγαίνει τώρα ο κύριος Γεωργέας και καταθέτει πως γνώριζε για στημένο ματς (απόσπασμα της κατάθεσης Γεωργέα: «Στη διάρκεια του ημιχρόνου μπήκε μέσα ο γενικός αρχηγός της ομάδας Γιώργος Λαναρής και μας είπε “είμαι στη δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι ο πρόεδρος είπε ότι το ματς πρέπει να τελειώσει 3-0”). Γιατί δεν το έκανε τότε; Περίμενε να περάσουν δύο χρόνια για να μιλήσει. Γιατί; Ψάξτε, λοιπόν, το κίνητρό του. Μήπως τώρα που είναι μισθοδοτούμενος του κυρίου Μελισσανίδη στην ΑΕΚ δεν έχει κανένα πρόβλημα να καταθέσει ό,τι κατέθεσε εναντίον της Βέροιας και κατ’ επέκταση εναντίον του Ολυμπιακού;».

Εδώ απαντάται το ψυχωσικό περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου: πας μη οπαδός της ομάδας μας είναι a priori εγκάθετος, στημένος και, με μια λέξη, εχθρός. Εχθρός του Ολυμπιακού, λοιπόν, ο Γεωργέας που κατέθεσε εις βάρος της Βέροιας. Και, κατά τον αναγνώστη, να ερευνηθεί άμεσα το κίνητρό του και όχι η μαρτυρία του. Το έγκλημα δεν είναι ομολογημένο, όπως στο βιβλίο, τίθεται όμως προς διερεύνηση.

Για να πούμε την αλήθεια, ο Μελισσανίδης στην κατάθεσή του στον ειδικό ανακριτή για την εγκληματική οργάνωση στο ποδόσφαιρο αποκάλυψε ότι το συγκεκριμένο ματς (Ολυμπιακός – Βέροια 3-0) ήταν στημένο. Ο εξωδιοικητικός παράγων της ΑΕΚ μάλιστα υπέδειξε και τους γνωρίζοντες επ’ αυτού. Το δόκιμο είναι πως όταν κάποιος καταγγέλλει ένα έγκλημα και υποδεικνύει τους μάρτυρες η Αστυνομία ή η Εισαγγελία ερευνά την υπόθεση και αν οι μάρτυρες συλληφθούν ψευδόμενοι αναζητείται (και) το κίνητρό τους. Για την ώρα όμως ερευνάται το καταγγελθέν έγκλημα.

Στα σχόλια των αναγνωστών των sites, κάτω από τις ειδήσεις που αφορούν τη συγκεκριμένη υπόθεση, διακρίνεις ευχερώς τα οπαδικά ερείσματα των συμμετεχόντων. Οι θιγόμενοι αναζητούν «το κίνητρο του Γεωργέα» και οι αντίπαλοι το κεφάλι του Μαρινάκη. Η δικαιοσύνη; Αυτή χάνεται στην αχλύ του άρρωστου ψυχωσικού περιβάλλοντος του ελληνικού ποδοσφαίρου που αδυνατεί να συλλάβει ότι ασθενεί βαρέως από το μόρφωμα του οπαδισμού και τις μεταστάσεις της καχυποψίας που έχουν προσβάλει και το τελευταίο υγιές κύτταρο. Καλή ψυχή!