Η ημερομηνία και το είδος των αλλαγών

Για να επιτύχει το τελικό αποτέλεσμα ο Κάμερον πρέπει να κρατήσει μυστικά όσο το δυνατόν περισσότερο δύο όπλα: την ημερομηνία διεξαγωγής του δημοψηφίσματος και τον ακριβή χαρακτήρα των μεταρρυθμίσεων που ζητεί. Στο θέμα της ημερομηνίας πρέπει να βρει τη χρυσή τομή. Ενώ η αρχική και επίσημη πρόθεση ήταν το δημοψήφισμα να διεξαχθεί το 2017, από το περιβάλλον του πρωθυπουργού αφήνεται να εννοηθεί ότι οι κάλπες θα μπορούσαν να στηθούν και το 2016. Ο λόγος αυτής της δεύτερης σκέψης είναι ότι το Σίτι πιέζει να επισπευσθεί η ψηφοφορία καθώς η παράταση δημιουργεί αβεβαιότητα. Παράλληλα, το 2017 είναι χρονιά εκλογών για τη Γαλλία και τη Γερμανία. Ειδικά στη Γαλλία υπάρχει ο φόβος ότι το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί πολιτικά τις διαπραγματεύσεις για το Brexit.

Από την άλλη πλευρά, τον Μάιο του 2016 εκλέγουν τα τοπικά τους Κοινοβούλια οι Σκωτσέζοι και οι Ουαλοί. Η σύνδεση αυτών των εκλογών με το δημοψήφισμα θα μπορούσε να ευνοήσει την κινητοποίηση των ψηφοφόρων σε αυτές τις περιοχές υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι ευρωφοβικοί των Τόρις, πάντως, πιστεύουν ότι ένας εκλογικός αιφνιδιασμός θα λειτουργήσει προς όφελός τους με αποτέλεσμα η Ευρώπη να γίνει γι’ αυτούς αυτό που ήταν κάποτε – η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Απέναντί τους ο Κάμερον είναι εγκλωβισμένος, καθώς διαθέτει πλειοψηφία μόλις έξι εδρών. Η ανάμνηση και μόνο του πολέμου που είχε δεχθεί το 1992 από τους ευρωσκεπτικιστές ένας προκάτοχός του, ο Τζον Μέιτζορ, θα ήταν αρκετή για να τον πείσει.