[Στίγμα] Κατάσταση ομηρείας

Κρίμα που εκείνος ο Αισχύλος έφυγε νωρίς. Αν ζούσε στις μέρες μας, αντί του «Προμηθέα Δεσμώτη», είμαι βέβαιος ότι θα έγραφε τη σύγχρονη τραγωδία «Αλέξης δεσμώτης»! Αυτό το 95-75 που καταγράφτηκε χθες, και δεν είναι σκορ σε αγώνα μπάσκετ αλλά η καταγραφή στους συσχετισμούς της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, περιγράφει την ομηρεία του αριστερού μου αγοριού, το οποίο βρίσκεται πλέον αγκαλιά με την πιο ζοφερή πραγματικότητα που θα περίμενε ακόμη και ο πιο απαισιόδοξος οπαδός του κόμματος.

Οι προσεκτικοί μου αναγνώστες θα ενθυμούνται ότι ήδη από τη μεθεπομένη της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου είχα περιγράψει την ομηρεία του προέδρου Αλέξη – η Πρόεδρος Ζωή τού είχε καταστήσει σαφές ότι «αυτό το πράγμα μην το φέρεις στη Βουλή, δεν περνάει».

Και είχα επισημάνει – πάντοτε απευθυνόμενος στη συλλογική μνήμη – το ανάλογο φαινόμενο που οδήγησε στην ανατροπή της επιλογής του ευσταλούς, και αξιοπρεπούς έως το τέλος, Δημήτρη Αβραμόπουλου: Λαφαζάνης, Φίλης συν Ζωή, του επέβαλαν να αλλάξει υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με το επιχείρημα «ο Αβραμόπουλος θα καταψηφιστεί από 30 – 40 βουλευτές, και δεν το θέλεις. Φέρε άλλον υποψήφιο». Και εκείνος παρουσίασε τον Πρόεδρο Προκόπη.

Τούτων δοθέντων και με επιβεβαιωμένη πλέον πλήρως την ομηρεία του προέδρου Αλέξη από την Αριστερή (μέσο, άκρο, ουδεμία σημασία έχει) Πτέρυγα, διερωτώμαι από πού συνάγεται η αισιοδοξία τών περί τον Αλέξη ότι «επίκειται συμφωνία». Εμένα, αν θέλετε τη γνώμη μου, αυτό που φαίνεται να «επίκειται» είναι έκτακτες πολιτικές εξελίξεις. Εκλογές, ας πούμε…

Λεμονόκουπα

Από όσα συνέβησαν κατά τη διήμερη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, ανασύρω και αξιολογώ τη δημόσια αντιπαράθεση του προέδρου Αλέξη με τον άνθρωπό μου, τον αγωνιστή Καλφαγιάννη της ΠΟΣΠΕΡΤ. Τα γεγονότα είναι γνωστά: ο αγωνιστής διέκοψε τον πρόεδρο Αλέξη την ώρα που εκείνος αναφερόταν στο μέγα, το κολοσσιαίο θα έλεγα, επίτευγμα της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ, το οποίο έχει συγκλονίσει ολόκληρη την ελληνική επικράτεια (με αποτέλεσμα να ξεχάσουν οι πολίτες ανεργία, φτώχεια κ.λπ.).

«Ανοίγουμε την ΕΡΤ» είπε ο πρόεδρος Αλέξης, «χωρίς τους εργαζομένους» φώναξε ο αγωνιστής Καλφαγιάννης και μετά τον πήραν καρότσι οι της περιφρούρησης και τον πέταξαν έξω από την αίθουσα.

Φυσικά καταδικάζω ως εντελώς αντιδημοκρατική τη συμπεριφορά των συριζαίων απέναντι στον αγωνιστή. Και ως προδήλως πράξη αχαριστίας. Επί 20 τόσους μήνες το είχαν το παλικάρι να συντηρεί την EPTopen και τώρα, αφού το έστυψαν σαν λεμονόκουπα, το πέταξαν.

Και επειδή εγώ δεν τα ανέχομαι κάτι τέτοια, θα φωνάξω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου: «Κάτω τα χέρια απ’ τον αγωνιστή, ρε»!

Στο νέο επεισόδιο…

Διακινδυνεύω δε την πρόβλεψη ότι αυτή την ιστορία με την ΕΡΤ θα την πληρώσει ακριβά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρος Αλέξης. Οχι βέβαια στο επίπεδο που την πλήρωσε ο Σαμαράς, όταν προχώρησε σε εκείνη την επιεικώς βλακώδη απόφαση να την κλείσει τον Ιούνιο του ’13, αλλά θα την πληρώσει. Αρχής γενομένης από σήμερα, οπότε το ντουέτο των μεγάλων επιτυχιών Τσακνής – Ταγματάρχης θα εμφανιστούν ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής προς έγκριση. Της επιτροπής προεδρεύει ως γνωστόν η πρόεδρος Ζωή, η οποία ήδη από χθες κατέστησε σαφή τη θέση της: πάρε πίσω την υποψηφιότητα Ταγματάρχη, είπε του προέδρου Αλέξη.

Το ενδιαφέρον εντοπίζεται στο τι θα κάνουν οι άλλοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Θα αντικατασταθούν αυτοί που διαφωνούν; Και από ποιους άραγε; Για τη λατρεμένη Rachel Μακρή, ας πούμε, η οποία είναι στη γραμμή της προέδρου Ζωής (αλίμονο…), μου είπαν ότι θα λείπει σε αποστολή στο Πεκίνο. Σε κάθε περίπτωση, και αυτό το σημερινό είναι μία ακόμη από τις μεγάλες στιγμές που μας χαρίζει αφειδώλευτα, και με γενναιοδωρία θα έλεγα, η ακαταμάχητη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ…

Τρύπες

Και φτάνω τώρα στο θέμα, το οποίο είμαι βέβαιος ότι αναμένει ο καθένας που συγκλονίστηκε από τις αποκαλύψεις, μέσω Διαδικτύου, του φίλου μου Δήμου Βερύκιου: ότι ο στρατάρχης των Ενόπλων Δυνάμεων και πρόεδρος του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Πάνος Καμμένος πλήρωσε το ποσό των 300 ευρώ ανά διανυκτέρευση σε εκείνο το… ελεεινό και τρισάθλιο Four Seasons της Ουάσιγκτον, στο οποίο είχε καταλύσει παρακαλώντας να τον δεχθεί ο αμερικανός υπουργός Αμυνας.

Η δυνατή δημοσιογραφική επιτυχία του Βερύκιου, ο οποίος κατάφερε, γύρευε κάτω από ποιες αντίξοες συνθήκες και με τι κινδύνους, να εξασφαλίσει «κάτι» που έμοιαζε με απόδειξη της διαμονής Καμμένου, αποτελεί για όλους εμάς μια τρανή απόδειξη για το πού μπορεί να φτάσει η διεισδυτική, ακαταπόνητη και οξυδερκής δημοσιογραφία.

Ας δούμε όμως αυτό το «κάτι» που παρουσιάστηκε ως απόδειξη: είναι γραμμένη εφ’ απλού χάρτου που έλεγαν παλιά, με το λογότυπο «Four Seasons» πάνω χωρίς διεύθυνση, e-mail, τηλέφωνα κ.λπ., μια διεύθυνση Καμμένου στο… Papagow (υποθέτω Papagou ήθελε να γράψει ο βιαστικός συντάκτης της) και ένα ποσό 900 κάτω από τη λίστα «credits». Αλλά αυτό σημαίνει πιστώσεις! Οχι χρεώσεις, πιστώσεις! Το δε ποσό, που λέει ότι καταβλήθηκε σε μετρητά (!!!), δεν διευκρινίζει σε τι νόμισμα είναι: Δολάρια; Ευρώ; Πέσος; Φιορίνια; Κορόνες; Τίποτε εξ όλων αυτών. Και χωρίς αρίθμηση μάλιστα – αφού είναι απόδειξη θα έπρεπε να είχε μια, τουλάχιστον. Ενδειξη και αυτή της βιασύνης του συντάκτη της. Φέρει δε και μια υπογραφή από κάτω, που κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει, αλλά δεν λέω τίποτε επί του παρόντος γιατί το ψάχνω. Και αυτό.

Εψαξα όμως τα υπόλοιπα, και ιδού τα της έρευνας, που αποδεικνύουν ότι η «απόδειξη» διαμονής Καμμένου μπάζει από παντού:

– Σε κανένα αμερικανικό ξενοδοχείο δεν δέχονται μετρητά. Ολα πληρώνονται με πιστωτικές κάρτες – αυτά που θέλει να κάνει εδώ ο Βαρουφάκης.

– Καμία απόδειξη ξενοδοχείου του εξωτερικού, και των ΗΠΑ, δεν αναφέρει απλώς το συνολικό ποσό που κατέβαλε κάποιος. Αναφέρει κάθε ημέρα διανυκτέρευσης ξεχωριστά και από κάτω τρεις φόρους: φόρο κράτησης, τουριστικό φόρο και φόρο της χώρας (εν προκειμένω των ΗΠΑ). Ανά ημέρα διανυκτέρευσης αναφέρει επίσης και τα όσα ο πελάτης έχει καταναλώσει από το mini bar ή το room service.

– Κάθε κράτηση έχει και έναν αριθμό. Λέγεται folio, ένας φάκελος δηλαδή, και σε αυτόν συγκεντρώνονται οι πλην των διανυκτερεύσεων δαπάνες του πελάτη. Επίσης όταν εκδίδεται απόδειξη, πλην του αριθμού του φακέλου, υπάρχει όχι μόνο ο αριθμός της απόδειξης πάνω αλλά και ο κωδικός με λατινικά στοιχεία της κράτησης.

Φυσικά διαθέτω και τα απαραίτητα στοιχεία για όλα τα προηγούμενα – οπότε μην μπει κανείς στον κόπο να τα διαψεύσει. Θα παρακαλέσω όμως τον λαλίστατο υπουργό μας, κύριο Πάνο, να μου εξηγήσει το εξής αφελές, το λιγότερο, ερώτημα: αφού ήταν τόσο φθηνό το Four Seasons, γιατί την υπόλοιπη αποστολή (καμιά δεκαπενταριά άτομα) τους έστειλε να μείνουν στο Marriot; Γιατί δεν τους άφησε και αυτούς να απολαύσουν κάτι από τη χλίδα του Four Seasons;

Και κάτι ακόμη: ελπίζω ότι θα έχει την πρόνοια να αναρτήσει στη Διαύγεια τα σχετικά τιμολόγια. Κρίμα δεν είναι να σέρνονται τέτοιες άθλιες φήμες εις βάρος του;