Εκτός από μακροβιότερος κεντρικός τραπεζίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού κάθησε στο τιμόνι της Fed από τον Αύγουστο του 1987 έως τον Ιανουάριο του 2006, ο Αλαν Γκρίνσπαν ήταν και ο πιο «πολιτικός». Ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν ως «ελευθεριακός Ρεπουμπλικανός», ενώ οι δημόσιες παρεμβάσεις του για θέματα οικονομικής πολιτικής, όπως η φορολογία, έκανε κάποιους να τον προτρέψουν να ασχολείται μόνο με τη δουλειά του, δηλαδή με τη νομισματική πολιτική. Ο Γκρίνσπαν είχε την τύχη να μη σκάσει η φούσκα των ενυπόθηκων δανείων στα χέρια του – θεωρήθηκε, όμως, συνυπεύθυνος εξαιτίας της πολιτικής τού εύκολου χρήματος που είχε υιοθετήσει. Σήμερα πάντως και στα 90 του χρόνια κάνει ό,τι κάθε οικονομολόγος που σέβεται τον εαυτό του: προβλέψεις για το μέλλον.
Η τελευταία πρόβλεψη του αειθαλούς Γκρίνσπαν είναι ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι ζήτημα χρόνου. Προέβλεψε, επίσης, ότι το Grexit δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερα προβλήματα στην ευρωζώνη – «όσο πιο γρήγορα βγει η Ελλάδα από το ευρώ τόσο καλύτερα για όλους» είπε. Το καλό με τις προβλέψεις των οικονομολόγων είναι ότι σπανίως επαληθεύονται. Το κακό είναι ότι με όσα ειπώθηκαν στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόβλεψη του Γκρίνσπαν φέρνει περισσότερο σε μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, η οποία συμπυκνώνεται στο λαφαζάνειο ερώτημα «γιατί είναι καταστροφή η έξοδος από το ευρώ;».
Η απάντηση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη – αλλά δεν είναι. Αυτονόητο θα έπρεπε να είναι και τι θα συμβεί εάν δεν πληρωθούν οι δόσεις στο ΔΝΤ, όπως είπε ο Βούτσης, επειδή «οι άνθρωποι είναι πάνω από τα χρέη», όπως είπε σύσσωμη η Κεντρική Επιτροπή. Αλλά ούτε αυτό είναι. Ο σκληρός πυρήνας του κυβερνώντος κόμματος δείχνει να ζει ήδη σε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο στον οποίο η πραγματικότητα καθορίζεται με βάση τις εμμονές, τις ιδεοληψίες και τον βολονταρισμό του καθενός. Ασφαλώς αυτός ο κόσμος δεν είναι ηρωικός, όπως μπορεί να τον φαντάζεται ο Λαφαζάνης ή ο Βούτσης. Είναι ένας κόσμος άγριος, όπως υποψιάζονται οι ρεαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και όπως μπορούν να προβλέψουν, με απόλυτη ασφάλεια, ακόμη και οι ερασιτέχνες οικονομολόγοι.