[Εμπιστευτικά] Κακή ιδέα

2 λεπτά
Δεν ξέρω ποιος είχε την ιδέα να στέλνει ο Πρωθυπουργός δεξιά κι αριστερά επιστολές πως δεν έχει λεφτά.
Αλλά είναι μια κακή ιδέα.
Διότι πρέπει να σας πω ότι στις 8 Μαΐου ο Πρωθυπουργός δεν έστειλε επιστολή μόνο στη Λαγκάρντ, τον Γιούνκερ και τον Ντράγκι ότι δεν μπορεί να πληρώσει τη δόση του ΔΝΤ.
Πανομοιότυπη επιστολή έστειλε επίσης στη Μέρκελ και τον Ολάντ.
Ξέρετε ποια ήταν η (σχεδόν ταυτόσημη) απάντηση;
Σε ελεύθερη απόδοση: Αν σκέφτεστε να μην πληρώσετε τη δόση του ΔΝΤ στις 12 Μαΐου, καλύτερα να μην εμφανιστείτε στο Eurogroup της 11ης Μαΐου!..
[Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες ώρες πριν ξεκινήσει το Eurogroup η κυβέρνηση ανακοίνωσε επισήμως ότι έδωσε εντολή να πληρωθεί η δόση του ΔΝΤ. Δεν θυμάμαι ανάλογη ανακοίνωση στο παρελθόν. Η καταβολή των δόσεων θεωρείται αυτονόητο και ανάξιο ανακοίνωσης γεγονός.]
Η απάντηση της Τράπεζας ήταν ακόμη χειρότερη. Διαμηνύθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου ότι η μη καταβολή συνιστά «πιστωτικό γεγονός» κι αυτό θα έχει άμεση επίπτωση στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα – όλοι καταλαβαίνουμε ποια επίπτωση.
[Παρεμπιπτόντως διατηρώ βάσιμες αμφιβολίες αν στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως τι σημαίνει «δεν πληρώνω το ΔΝΤ» και τι ακριβώς συνεπάγεται το «πιστωτικό γεγονός».]
Δεν πρόκειται για κάποια γενική πολιτική επιλογή αλλά για μια συγκεκριμένη οικονομική απόφαση. Με κόστος δισεκατομμυρίων.
Συνεπώς και με βαρύτατες ποινικές ευθύνες για όποιον επιτρέψει ή επιφέρει «πιστωτικό γεγονός» με πράξεις ή παραλείψεις του.
Δεν ξέρω λοιπόν σε τι βοηθούν τέτοιες επιστολές – όταν μάλιστα καταλήγουν σε τέτοιες χυλόπιτες.
Διότι οι παραλήπτες δεν τις διαβάζουν λέγοντας «το καημένο το παιδί που δεν έχει λεφτά». Υποψιάζονται αντιθέτως ότι «πάλι αυτός προσπαθεί να μας εκβιάσει!».
Εξ όσων γνωρίζω όμως τέτοια δεν περνούν σε εκείνους στους οποίους απευθύνονται οι επιστολές. Ούτε φοβίζουν. Ούτε αποδίδουν. Κανείς δεν τρέμει στην απειλή ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει, όπως νομίζουν ορισμένοι.
Και γι’ αυτό κάνουν κακό.
Διότι με κάτι τέτοιες μεθόδους η κυβέρνηση σπατάλησε πολύ γρήγορα το κεφάλαιο συμπάθειας με το οποίο ξεκίνησε την προσπάθειά της. Κατάφερε να μείνει χωρίς συμμάχους, χρόνο και χρήμα στην πιο κρίσιμη στιγμή.
Σε όσους λοιπόν εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτή η χαοτική κι ασυνάρτητη «διαπραγμάτευση» βοήθησε τη χώρα έχω να διατυπώσω ένα πολύ απλό ερώτημα.
Πότε η Ελλάδα ήταν σε καλύτερη θέση; Στις 26 Ιανουαρίου ή στις 18 Μαΐου;
Και τι είναι αυτό που μεσολάβησε ώστε τότε να κράζουμε την τρόικα και τη Μέρκελ στα Προπύλαια και τώρα να παρακαλάμε την τρόικα και τη Μέρκελ για λεφτά;













