[Στίγμα] Η αυλαία ανοίγει

Η αυλαία ανοίγει

Γύρω η άνοιξη έχει στήσει τρελό χορό, έτοιμη να υποδεχθεί, κάτι ώρες απέμειναν, τον μυρωδάτο Μάη, αλλά εμένα η καρδιά μου είναι σφιχτή, κρύα, κουλουριασμένη στον πόνο της. Ενα μπουκάλι με νερό που πετάχτηκε, ένα ποτήρι που το συνόδευσε, κάτι σπρωξιές, κάτι σφαλιάρες στον αέρα, συν κάτι… καντήλια είναι αυτά που μου χάλασαν τη διάθεση.

Το μονόπρακτο παίχτηκε στο συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ και είναι το αποκορύφωμα μιας διαδικασίας, η οποία με έφερε στην κατάσταση που είμαι. Διότι εκτός των όσων περιέγραψα, που είναι μια συνηθισμένη λίγο ώς πολύ εικόνα σε συνέδρια στα οποία εργατοπατέρες δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα να εκλεγούν για να διατηρήσουν τα κεκτημένα (ποτέ στη δουλειά για παράδειγμα), κυρίως και πάνω απ’ όλα, με «χάλασε» το σκληρό το νέο – κανονική μαχαιριά στην καρδιά τού κάθε τίμιου πατριώτη, δημοκράτη, αντιφασίστα, όπως εγώ. Ή σαν και αυτό το λεβεντόπαιδο από τη Γλυφάδα, τον Μπαλασόπουλο – δεν μπορεί, τον έχετε ακουστά. Πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ είναι το παλικάρι, προεκλογικά έκανε ό,τι μπορούσε για να τον υιοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να τον τοποθετήσει στα ψηφοδέλτιά του, αλλά δεν…

Και όχι μόνο «δεν», παρότι έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του (βαριέμαι να καταγράψω λεπτομερώς τι), αλλά επιπλέον του έστησαν στην ΠΟΕ-ΟΤΑ και ψηφοδέλτιο ανταγωνιστικό, το οποίο απειλεί να του πάρει μέσα από τα χέρια τον «θησαυρό» που αντιπροσωπεύει η προεδρία.

Η ανομολόγητη συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προκαλεί σε όλους εμάς τους δημοκράτες πατριώτες αισθήματα βδελυγμίας και αποστροφής, ήταν, μου είπαν, η αιτία που πιάστηκαν στα χέρια ο περί ου ο λόγος Μπαλασόπουλος με τον επικεφαλής της συριζοπαράταξης ΜΕΤΑ (Μέτωπο Ταξικής Ανατροπής μεταφράζεται αυτό) που λέγεται Γκιτάκος – ο τελευταίος δε είναι που κατήγγειλε και τον πρώτο.

Επικεφαλής του ψηφοδελτίου που θα διεκδικήσει την ΠΟΕ-ΟΤΑ από τον αγαπημένο αγωνιστή Μπαλασόπουλο είναι ένας κύριος Χαρίσης, ο οποίος μετακινείται, μου είπαν, συνεχώς από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στα γραφεία του υπουργού Στρατούλη και τούμπαλιν, πράγμα το οποίο εμένα τουλάχιστον θα μου έδινε στα νεύρα. Ο Χαρίσης λοιπόν, εκτός από αενάως μετακινούμενος, είναι και μπαμπάς ενός από τα παιδιά που συγκροτούν τους Πυρήνες της Φωτιάς – πληροφορία που εντέχνως μου διοχέτευσε στέλεχος του αντίπαλου συνδυασμού για ευνόητους λόγους. Σπεύδω να διευκρινίσω όχι ο Μπαλασόπουλος με τον οποίο άλλωστε δεν έχω και πάρε-δώσε – αυτό δα μου έλειπε άλλωστε…

Εξυπακούεται ότι θα παρακολουθήσω αυτή τη μάχη από κοντά, πιο κοντά δεν γίνεται. Δεν θέλω να το χάσω με τίποτε το έργο…

Αρχίσαμε

Συμπάσχω επίσης και με το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκη, ο οποίος γλίτωσε το λιντσάρισμα τη νύχτα της Τρίτης στα Εξάρχεια χάρη στη σύζυγό του. Είναι αποτρόπαιο αυτό που έγινε και δεν βρίσκω λόγια να το καταδικάσω! Διότι αποτελεί ακραίο δείγμα φασίζουσας συμπεριφοράς και δεν μπορεί να συμβαίνουν σε μια δημοκρατική χώρα τέτοια περιστατικά, και μάλιστα μερικές εκατοντάδες μέτρα από την καρδιά του κράτους.

Από την άλλη, και επειδή εγώ είμαι της θεωρίας ότι «όλα εδώ πληρώνονται», λυπάμαι, αλλά θα επαναφέρω στη συλλογική μνήμη τη δράση οργανωμένων ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες το 2011 και το 2012 προπηλάκιζαν συστηματικά και με πράξεις βίας στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να του απαγορευθεί ουσιαστικά να διεξαγάγει προεκλογικό αγώνα.

Και επειδή, ως γνωστόν, είναι να μη γίνει η αρχή για κάτι τέτοια – φοβούμαι ότι το περιστατικό με τον Βαρουφάκη δεν είναι παρά μια εικόνα από το μέλλον. Εδώ θα είμαστε και θα το δείτε. Εκτός και αν προλάβει και πηδήξει εγκαίρως από το τρένο (το οποίο, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ είναι αυτό, ενημερώνω ότι εξετάζει πλέον σο-βα-ρά…).

Καλό φθινόπωρο

Χωρίς να υποδεικνύω κανενός είδους συνάφεια με τα προηγούμενα, αναφέρω στο εντελώς άσχετο ότι, όπως με ενημέρωσαν, παρά το γεγονός πως η εταιρεία που ανέλαβε το έργο «βραχιολάκια σε τρομοκράτες και άλλα λουλούδια του αγρού» θα είναι έτοιμη σε περίπου δεκαπέντε ημέρες να ξεκινήσει το πρόγραμμα, τίποτε δεν συνηγορεί πως αυτό θα γίνει. Κατά την πηγή μου, «ουδείς βιάζεται».

– Γιατί να μη βιάζεται; επέμεινα.

– Διότι, μου εξήγησε με χαρακτηριστική υπομονετικότητα η πηγή μου, αν αρχίσουν να βάζουν βραχιολάκια από τώρα, παραμονές έναρξης της θερινής τουριστικής περιόδου σε διάφορους τρομοκράτες, είναι πολύ πιθανόν να φάμε ταξιδιωτική οδηγία από ΗΠΑ και Αγγλία κατακέφαλα και να είναι όλη δική μας.

Μου προέβλεψε ότι αυτό θα γίνει από Σεπτέμβριο και μετά – με το κλείσιμο δηλαδή της τουριστικής περιόδου.

Απέφυγα να πω το all time classic «ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε», διότι έπεσε στην αντίληψή μου η προειδοποίηση – έτσι την εξέλαβα εγώ – του κυρίου Πιρς, του αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, προς τον Σάββα Ξηρό «να μη κάνει βήμα από τη φυλακή». Ο εστί μεθερμηνευόμενον «μεγάλε, κάτσε εκεί που είσαι, διότι μπορεί να χάσαμε τον Χριστόδουλο μέσα από τα χέρια μας, θα βουτήξουμε όμως εσένα για Γκουαντάναμο».

Σαφές…

Θα βρεθεί άκρη…

Και ενώ ο λαός κρατάει την αναπνοή του για το αν επιτευχθεί ή όχι η συμφωνία με τους δανειστές, για τους εντός των τειχών κατοίκους της μικρής μας πόλης το μέγα θέμα που κυριάρχησε χθες ήταν η αποκάλυψη/επισήμανση της στήλης για τη διολίσθηση του νεαρού Αλέξη σε μικρές πλην ακριβές αδυναμίες, όπως είναι τα πούρα. Σοβαρές απορίες ηγέρθησαν στα πέριξ της Πλατείας Κολωνακίου καφενεία για το ποια ήταν η μάρκα των πούρων που ήταν επιμελώς ατημέλητα, αφημένα πάνω στον humidor, λάθος εγκληματικό θα επεσήμαινε ένας expert περί αυτά, ο φίλος μου Χρήστος Ζαμπούνης, ο οποίος έχει συγγράψει ολόκληρη  σχετική πραγματεία.

Διότι – θα επισήμαινε ο ειδικός, εφόσον είχε ερωτηθεί – τα πούρα σε συνθήκες δωματίου αλλοιώνονται, χάνουν τη γεύση, την υφή, την απαλότητα του καπνού τους και είναι για πέταμα.

Ερωτώμενος συνεχώς για το ποια ήταν η μάρκα των πούρων, προχώρησα σε συγκεκριμένες κινήσεις για τη διακρίβωσή της – έφθασα ώς το cigar shop του κυρίου Πολύζου στην οδό Κανάρη. Αδύνατον να εντοπισθεί, παρά το γεγονός ότι η επεξεργασία της φωτογραφίας από το εξωτερικό τής κούτας (ανέθεσα το σχετικό έργο σε τρεις ειδικούς περί το photoshop) αποκάλυψε ότι απεικόνιζε την είσοδο του Λευκού Οίκου με την αστερόεσσα να κυματίζει εν εκτάσει. Δάκρυσα και μόνο στη σκέψη ότι στο στρατηγείο τής «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησης, πάνω στο γραφείο του ηγέτη της Αλέξη υπήρχε το αιώνιο σύμβολο του καπιταλισμού.

Αλλά ήταν μόνο μια στιγμή αδυναμίας (μου). Κατέπνιξα φυσικά, για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, έστω και με δυσκολία όλα τα συναισθήματα που ένιωσα να με κατακλύζουν. Και ευτυχώς. Διότι έπεσα πάνω σε ειδικό… πουρολόγο, ο οποίος εκτίμησε ότι θα πρόκειται για πούρα limited edition (περιορισμένης παραγωγής) με προέλευση τη Δομινικανή Δημοκρατία, το Πουέρτο Ρίκο ή τον Παναμά. Οχι όμως Κούβας, διότι υπάρχει ακόμη εμπάργκο στις ΗΠΑ για τα κουβανέζικα προϊόντα.

Οπως και να έχει το πράγμα, θα το βρω. Το ρεπορτάζ, ενημερώνω, to be continued…