[Στίγμα] Σινέ Πεντάγωνο

Και… σινεφίλ διάσταση είχε η προχθεσινή ενημέρωση της Διαρκούς Επιτροπής Εξωτερικών και Αμυνας της Βουλής από τον πρόεδρο Πάνο, στο Πεντάγωνο. Οπως εγκύρως ενημερώθηκα ο πρόεδρος Πάνος (Καμμένος), ο οποίος προφανώς καίγεται να πείσει κόσμο ότι η με απευθείας ανάθεση «δουλίτσα» των 500 εκατ. στη Lockheed Martin για την αναπαλαίωση στα «σαπάκια» αεροπλάνα του Πολεμικού Ναυτικού – η μεγαλύτερη δαπάνη για εξοπλισμούς από το 2006 και μετά, σημειωτέον – ήταν απολύτως επιβεβλημένη, ανήγγειλε στους εκπροσώπους των κομμάτων ότι θα τους προβάλει… ταινία εικοσάλεπτης διάρκειας, η οποία και θα στηρίζει την αναγκαιότητα της «δουλίτσας»!

Τρελάθηκαν οι βουλευτές. Από τη Rachel (Μακρή) ώς τον Λοβέρδο και από τον Τασούλα ώς τον Φίλη, άρχισαν να ωρύονται ότι δεν θέλουν να δουν καμιά ταινία. Ο πρόεδρος Πάνος να επιμένει, οι βουλευτές να αρνούνται κατηγορηματικά, εκείνος να δηλώνει ότι θα κουβαλήσει στην αίθουσα του cine Pentagon και δημοσιογράφους για να παρακολουθήσουν το «αριστούργημα» – μην τα πολυλογώ, πέρασε τελικά των βουλευτών. Η ταινία δεν παίχτηκε.

Εκφράζοντας την πεποίθηση ότι δεν θα αφεθεί στη λήθη, αλλά θα φιλοξενηθεί σε κάποια από τις τόσες πινακοθήκες της χώρας – κρίμα δεν είναι να πάει χαμένο ένα τέτοιο «αριστούργημα»; -, αναφέρω ότι στον βρόντο πήγε και η απόπειρα του αρχηγού του ΓΕΝ ναύαρχου Αποστολάκη να πείσει τους βουλευτές για την αναγκαιότητα της αναπαλαίωσης των (σχεδόν)… πενηντάχρονων αεροπλάνων. Με το που ξεκίνησε και αυτός να ομιλεί, τον πήραν από τα μούτρα οι βουλευτές και σταμάτησε. Αδιαφορώντας για τους κανόνες της φιλοξενίας που επιβάλλουν τη διακριτικότητα και την ευγένεια έναντι του προσκαλούντος οικοδεσπότη (ο πρόεδρος Πάνος είναι αυτός), επέμειναν να ζητούν εξηγήσεις, τις οποίες και δεν έλαβαν τελικά…

Εξ αυτών όλων συνάγω ότι δεν θα τελειώσει τόσο εύκολα αυτό το σίριαλ – τόσο εύκολα όσο επιδιώκει η κυβέρνηση…

Λιτό γεύμα

Φυσικά, της ενημέρωσης ακολούθησε το παραδοσιακό γεύμα στο δώμα του υπουργείου Αμυνας, η ανακατασκευή του οποίου έγινε επί υπουργίας Ακη και η θεαματική βελτίωση επί υπουργίας του ευσταλούς ως ευζώνου της ανακτορικής φρουράς Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Το γεύμα συμβάδιζε όχι με την πλουσιοπάροχη «δουλίτσα» προς την Lockheed Martin, αλλά με τον «λιτό βίο» που έχει κηρύξει διά του «ουάου» αγοριού Βαρουφάκη ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα.

Παρ’ όλα αυτά, σημειώθηκε και επ’ αυτού μία μικροένταση, καθώς σε αυστηρό ύφος ο πρώην υπουργός Τασούλας ρώτησε:

– Εχει γίνει μειοδοτικός διαγωνισμός γι’ αυτά που θα φάμε; Θέλω να δω τα παραστατικά. Αλλιώς εγώ δεν τρώω…

Φυσικά έπεσε προς στιγμήν παγωμάρα, αλλά το αποδίδω στο γεγονός ότι δεν γνωρίζουν το ιδιότυπο χιούμορ του Τασούλα. Αν και δεν βρήκα τον ίδιο να ρωτήσω, είμαι βέβαιος ότι ο άνθρωπος έκανε πλάκα…

Δίδεται βραβείο

Παρεμφερής με τα προηγούμενα είναι ασφαλώς και η πληροφορία που μου εδόθη χθες υπό μορφήν ερωτήματος: ΠΟΙΟΣ επισκέφθηκε ΠΟΙΟΝ στις 31 Ιανουαρίου, ήτοι ημέρες έξι μετά τις εκλογές και ημέρες τρεις μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης, στο Πεντάγωνο;

Η επίσκεψη έγινε απογευματινές ώρες (προφανώς για να μην έχει και πολύ κόσμο στο υπουργείο), διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα, και θέτω το ερώτημα υπό μορφήν κουίζ με έπαθλο μινιατούρα αεροσκάφους ναυτικής συνεργασίας…

Μπλοκμπάστερ

Στο μεταξύ, διερωτώμαι πόσα θέλει να μας τρελάνει (εντελώς) ο πρόεδρος Τσίπρας. Θα περιγράψω αναλυτικά γιατί θέτω το θέμα, ώστε να καταστεί εμφανής  η αναγκαιότητα μιας απάντησης.

Χθες, ταξιδεύοντας με το αεροπλάνο για Βρυξέλλες, έκανε κάτι δηλώσεις στους συναδέλφους μου που τον συνοδεύουν στη Σύνοδο Κορυφής. Μεταξύ πολλών άλλων, ήταν και η τελεσιγραφικού χαρακτήρα αναφορά του ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία ώς τις 30 Απριλίου με τους δανειστές «όλα είναι ανοιχτά, ακόμη και οι εκλογές».

Με το που προσγειώθηκε το αεροπλάνο στις Βρυξέλλες, οι του γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού – ο φίλος μου ο Θόδωρος Μιχόπουλος – τους επισήμανε ότι αυτά δεν θα τα αποδώσετε στον Τσίπρα αλλά σε κυβερνητικό παράγοντα, ενώ ταυτόχρονα μοιράζονταν παντού… φωτογραφίες με τον πρόεδρο Αλέξη να συνομιλεί με τους δημοσιογράφους στη διάρκεια της πτήσης. Ετσι ώστε να μη μένει η παραμικρή αμφιβολία σε κανέναν που θα μάθαινε τις δηλώσεις του «κυβερνητικού» παράγοντα ότι αυτός ήταν ο Τσίπρας.

Το γελοίον του πράγματος ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα, όταν ο κακομοίρης ο Μιχόπουλος καταλαβαίνοντας τι θα γινόταν αν έβγαινε προς τα έξω ότι δύο ώρες πριν από τη συνάντηση με τη Μέρκελ ο Τσίπρας έστελνε τελεσίγραφο για εκλογές, αναγκάστηκε να εκδώσει non paper στο οποίο χαρακτήριζε «ανυπόστατα» τα περί τελεσιγράφου.

Μιλάμε δηλαδή για κανονική κωμωδία – να την παίζει ο Λαζόπουλος και να σπάει ταμεία το αγόρι…

Αγνωστοι αι βουλαί του

Αν και δεν αποκλείεται να το δούμε και αυτό τώρα που ανέλαβε νέος καλλιτεχνικός διευθυντής στο Εθνικό – Λιβαθινός ονομάζεται, αλλά καμία σχέση με τον Σπύρο τον φίλο μου του Παναθηναϊκού.

Εναλλακτικά πάντως προτείνω να παίζεται η κωμωδία «Ο Κουβέλης Πρόεδρος», μια ιδέα που μου ήρθε χθες, διαβάζοντας ότι ο μπαρμπα-Φώτης διέψευσε τον Σαμαρά, ο οποίος στην τραγική επιεικώς συνέντευξή του προχθές το βράδυ στο Mega δήλωσε (και ήταν ακριβές) ότι του πρότειναν να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά αρνήθηκε.

Αγνοώ προς τι οι διαψεύσεις του μπαρμπα-Φώτη, τη στιγμή που είναι παγκοίνως γνωστό ότι του προτάθηκε η Προεδρία (ακόμη και τον Αύγουστο του 2014), αλλά αρνήθηκε προσβλέποντας ότι θα τον προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για Πρόεδρο – ή μπορεί να του το είχαν υποσχεθεί κιόλας, πού να βρεις άκρη μαζί του. Και μαζί τους.

Γνωρίζω όμως ότι την ιστορία την ξέρει κόσμος, και αυτός ο κόσμος εξανίσταται μπροστά σε κάτι τέτοιες, αναγκαστικού χαρακτήρα, διαψεύσεις…

Χρησιμότητα

Τέλος, παρατηρώντας χθες τις φωτογραφίες του αγέρωχου προέδρου Αλέξη να κατευθύνεται στο αεροσκάφος της Aegean που τον μετέφερε στις Βρυξέλλες, διαπίστωσα ιδίοις όμμασι τη χρησιμότητα του αποκληθέντος και καλαμοϊππέως Νίκου Παππά: ένα μέτρο πίσω από τον αρχηγό, τραβούσε με το ένα χέρι τροχήλατη βαλίτσα, ενώ με το άλλο κρατούσε φάκελο χρώματος πρασίνου. Αδυνατώ να ενημερώσω τι εκ των δύο ήταν του προέδρου Αλέξη – μπορεί και τα δύο. Ή και κανένα. Αλλά αυτό ουδόλως μειώνει τη χρησιμότητα, αλλά και τη χρηστικότητα, του περί ου ο λόγος Παππά.

Παρεμπιπτόντως αναφέρω ότι χθες μου την «έπεσαν» διάφοροι (μεροκαματιάρηδες) κουκουλοφόροι του Διαδικτύου και όχι φυσικά για να μου ευχηθούν για την ονομαστική μου εορτή. Κάνα δυο, δε, εξετράπησαν στα όρια του εκβιασμού.

Θέλω να πιστεύω όλως τυχαίως, αν και αυτοί οι δύο που προανέφερα συνόδευσαν τις απειλές με ύμνους στον εν λόγω Παππά, πράγμα το οποίο με ενέβαλε σε υποψίες. Αλλά εγώ που κατά βάθος είμαι καλός άνθρωπος δεν μπήκα καν στον πειρασμό να τις αναλύσω. Εντάξει είπαμε, αλλά για τέτοια λάθη δεν του το ‘χω του παλικαριού…