[Θεωρείο] Ο «Αρης» σε κούπες του καφέ

Μπορεί να πει κανείς πολλά για την καταγωγή και ενδεχομένως ακόμη περισσότερα για τη σημειολογία της μακριάς γενειάδας. Συνειρμικά, πάντως, παραπέμπει σε πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα. Στους αιωνίως πενθούντες ιερείς της Oρθόδοξης Εκκλησίας, για παράδειγμα. Ή σε διάφορους ακραίους ισλαμιστές, όπως ήταν κάποτε ο Οσάμα μπιν Λάντεν της Αλ Κάιντα και είναι σήμερα ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι του Ισλαμικού Κράτους. Αλλά και στον Αρη Βελουχιώτη. Ευτυχώς, ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων δεν αντλεί έμπνευση από κάποιον ταγό της Εκκλησίας ή από κάποιον ηγέτη του ριζοσπαστικού Ισλάμ για να κάνει τη δουλειά του. Εμπνέεται, όμως, από μια ηγετική φυσιογνωμία του εμφυλίου πολέμου. Στον ενδιαφέρουσας τεχνοτροπίας πίνακα που κοσμεί το γραφείο του εικονίζεται ένας κλασικός Βελουχιώτης: με τον γούνινο σκούφο του, το παχουλό του πρόσωπο και, ασφαλώς, τη μακριά του γενειάδα.

Μπορεί το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει έναν κομμουνιστή από έναν μουλά να είναι τεράστιο, αλλά ο αναχρονισμός του υπουργού είναι ο ίδιος. Ο Χρήστος Σπίρτζης γεννήθηκε δύο ολόκληρες δεκαετίες μετά το τέλος του Εμφυλίου. Τι αναφορές μπορεί να έχει ένας 45άρης σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής Ιστορίας του 20ού αιώνα; Τι μπορεί να συμβολίζει για έναν άνθρωπο του 21ου αιώνα ένα τέτοιο πρόσωπο; Είναι η θρησκευτική πίστη του Βελουχιώτη σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς; Η απόφασή του να συνεχίσει έναν εμφύλιο πόλεμο; Οι εμμονές του; Η ιδεοληψία του; Η απομόνωση από τους δικούς του; Και τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις υποδομές, τις μεταφορές και τα δίκτυα;

Η αλήθεια είναι ότι ο «Αρης», όπως αποκαλείται με μια κάπως ανατριχιαστική οικειότητα από τους σημερινούς θαυμαστές του, έχει περάσει στη σφαίρα του μύθου. Η προσωπολατρία, όμως, είναι κακός οδηγός για οποιαδήποτε δουλειά και από οποιαδήποτε θέση. Και, έπειτα, υπάρχει πάντα ο γοητευτικός Τσε. Που, πρώτον, είχε τα γένια του πάντα περιποιημένα. Και, δεύτερον, δεν βγαίνει μόνο σε πίνακα αλλά και σε τισέρτ, μπόξερ και κούπες του καφέ.