[Στίγμα] Ταρίφα έχουν;

Κάποτε λέγαμε ότι επί Δεξιάς κανείς δεν πάει χαμένος, αλλά έχω την αίσθηση ότι πρέπει να το… επεκτείνω το πράγμα: ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ πάει κανείς χαμένος! Τσεκαρισμένο.

Κορυφαία για σήμερα απόδειξη, η περίπτωση συνταξιούχου (ρε μανία με την απασχόληση… συνταξιούχων, αυτό το κόμμα) τραπεζικού, ονόματι (Πολυ)Ζώης Πεππές, γνωστού εργατοπατέρα, με την καλή έννοια (αν υπάρχει…) στον χώρο της Εθνικής Τράπεζας και της ΟΤΟΕ.

Ο (Πολυ)Ζώης έφυγε από την Εθνική στις 31/12/2013 (κατά τα αρχεία αυτών που τον… έχουν στην καρδιά τους) κάνοντας χρήση του δικαιώματος εθελουσίας εξόδου που παρείχε η τράπεζα – άλλη μία περίπτωση δηλαδή από αυτές που κάνουν τους δανειστές να ζουν με ηρεμιστικά, «ζάναξ», «λεξοτανίλ», «πρόζακ» και τέτοια!

Εμεινε όμως στον ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ μέσα στα συνδικαλιστικά. Τον ξαναβρίσκουμε πέρυσι, παρότι συνταξιούχο, να καταγγέλλει την πρόσληψη στην Εθνική ευειδούς κυρίας, ονόματι Σύλβια Κλιμάκη, αντί του ευτελούς κρίνω, για τις υπηρεσίες που προσέφερε, ποσού των 7.000 ευρώ μηνιαίως. Εξανέστη ο άνθρωπός μας Πεππές, και το κατήγγειλε το θέμα, ως σκάνδαλο.

Χθες πληροφορήθηκα ότι όλα αυτά που έχει προσφέρει στο κόμμα της χαράς από τη θέση του συνδικαλιστή τα εκτίμησε τόσο η νέα διοίκηση της Εθνικής – η αγαπημένη Λούκα (Κατσέλη) πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος Λ. Φραγκιαδάκης – ώστε τον προσέλαβαν στην τράπεζα ως ειδικό σύμβουλο παρά τη διοίκηση. Μισθός; «Ταρίφα»: 7.000 ευρώπουλα (σκληρά επί του παρόντος)!

Μου είναι άγνωστο τι ακριβώς θα κάνει από τη θέση αυτή ο Ζώης. Ο,τι πρόσφερε η Σύλβια (Κλιμάκη) το αποκλείω. Τούτου δοθέντος, εκτιμώ ότι θα είναι κάτι σαν τοποτηρητής. Της Αριστερής Πλατφόρμας συγκεκριμένα, στην οποία πρόσκειται.

Στον καιρό μου, πάντως, που ήταν στα πάνω της η μεγάλη Σοβιετία (respect!) κάτι τέτοιες θέσεις τις καταλάμβαναν οι κομισάριοι του Κόμματος, που ενημέρωναν το Κόμμα (με κεφαλαίο πάντα) για την «απόδοση» των διοικήσεων…

Πάμε στοίχημα;

Εμένα αυτά μου αρέσουν, πάντως, διότι το έχω πιάσει το θέμα: καλομάθαμε στην πολλή δημοκρατία και τώρα που οι άνθρωποι προσπαθούν να (μας) σφίξουν τα λουριά, μας κακοφαίνεται.

Παράδειγμα τελευταίο: η υπέροχη πολυγλωσσία/πολυφωνία που έχει αναπτυχθεί με το αν καλώς ή κακώς οι αστυνομικοί επενέβησαν στην Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών και απομάκρυναν μια ας την πούμε… φοιτητοπαρέα. Ο Πανούσης που έκανε το αυτονόητο – ύστερα από 20 ημέρες – δέχθηκε τη σκληρή κριτική του περίφημου Βαγγέλη «ραντεβού στα γουναράδικα» Διαμαντόπουλου και ενός Πετράκου εκ Μεσσηνίας ορμώμενου, που πέρυσι διαδήλωνε κατά των παρελάσεων και φέτος ήταν «πρώτη μούρη στο… Καβούρι» της εξέδρας των επισήμων. Εβρισαν αυτοί τον Πανούση, βγήκε μετά ο Μπαλτάς (υπουργός Παιδείας, αυτός) και στήριξε Πανούση. Δηλαδή, 2-2 το αποτέλεσμα.

Επειδή αυτό το βλέπουμε συχνά με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ρίχνω αυτή τη στιγμή ιδέα τρομερής ευφυΐας ικανή, πλην των άλλων, να φέρει και λεφτά στον ισχνό κρατικό κορβανά:

n Να μπαίνει στο Στοίχημα κάθε φορά που στήνεται ένας τέτοιος καβγάς. Με over, under και τα συναφή που δεν ξέρω πώς τα λένε.

Θα σκίσει, είμαι βέβαιος…

Ο μόνος τρόπος

Μια άλλη φοβερής έμπνευσης ιδέα που μου ήρθε αυτή τη στιγμή και την καταθέτω αυθωρεί (νιώθω δυναμίτης, κυριακάτικα ο άνθρωπος!) είναι ότι με πρωτοβουλία ειδικού υπουργείου που θα συσταθεί – υπουργείο Δημοψηφισμάτων και λοιπών Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών – να διενεργούνται συνεχώς δημοψηφίσματα με θέματα αμέσου ενδιαφέροντος, στα οποία θα καλούνται να πάρουν θέση οι πολίτες. Παράδειγμα, τελευταίο, επίσης: είναι ντίβα η Rachel (Μακρή) ή όχι;

Αλλο: πρέπει να ξυπνάει νωρίς το πρωί, όπως όλοι, η Πρόεδρος Ζωή ή όχι;

Αλλο: με τι πρέπει ο Διαμαντόπουλος να πηγαίνει στην Καστοριά, με Μερσεντές ή με το ΚΤΕΛ;

Αλλο: ποια πιστεύετε ότι πρέπει να διαδεχθεί (χα!) τον Τσίπρα; Η Πρόεδρος Ζωή ή η Αυτής Υψηλότης Ρένα; κ.ο.κ.

Με τον τρόπο αυτό, θα εθιστεί ο σοφός λαός στην ιδέα των δημοψηφισμάτων, ότι μπορεί να ψηφίζει για ψύλλου πήδημα, ακόμη και κάθε Κυριακή. Ετσι, όταν έρθει η ώρα και τεθεί σε δημοψήφισμα το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή», ούτε που θα το πάρει κανείς χαμπάρι – πλην φυσικά των μυημένων της συμμορίας της δραχμής, που τη βλέπω να έχει αναθαρρήσει τελευταία. Και θα γίνει η «δουλίτσα» τέλεια.

Καλό;

Προτροπές Κρούγκμαν

Και κακό να μου απαντήσετε, ποσώς με ενδιαφέρει. Εδώ σημασία έχει να τα καταφέρει η λαοφιλής κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία μοιάζει λίγο και με την Κιβωτό του Νώε: έχουν βρει καταφύγιο όλα τα έμβια όντα της πολιτικής μας πανίδας, γι’ αυτό και παρατηρούμε όλα αυτά τα καταπληκτικά να εξελίσσονται. Υπό την έννοια αυτή, θα αποκαλύψω σήμερα τι τους είπε (σε Τσίπρα και λοιπούς) ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν κατά τις συναντήσεις που είχε μαζί τους, Παρασκευή και Σάββατο.

Σύμφωνα με πηγές μου, που δεν αμφισβητούνται ως προς την εγκυρότητά τους, τους διαμήνυσε ότι θα ήταν ολέθριο λάθος η έξοδος από την ευρωζώνη: διανύσατε το μεγαλύτερο μέρος της απόστασης, τους είπε. Κάνατε θυσίες, έχετε πληρώσει δυσανάλογα μεγάλο κόστος κοινωνικό και οικονομικό, βελτιώσατε θεαματικά τα δημοσιονομικά σας, ποιος ο λόγος να συζητάτε την έξοδο από το ευρώ; Η χειρότερη λύση για σας είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Αυτό θα ήταν μια κάποια λύση το 2010. Οχι τώρα.

Τους προέτρεψε δε να καταλήξουν σε μια συμφωνία διότι χωρίς συμφωνία δεν βγαίνετε στις αγορές…

Ωραία τα είπε ο αρχηγός, αλλά τι του απάντησε ο Τσίπρας;

Για να δούμε

Ευθέως δεν έμαθα, αλλά έμαθα διά της πλαγίας!

Από το τι είπε ο Κρούγκμαν στον Γιώργο! Συναντήθηκαν καμιά ώρα το Σάββατο, στο πατάρι του άλλοτε GB της Μεγάλης Βρεταννίας και τα είπαν, παρουσία και του Φίλιππου Σαχινίδη. Ο Κρούγκμαν λοιπόν εξήγησε στον Γιώργο και στον Φίλιππο ότι κατά τη γνώμη του το μεγαλύτερο πρόβλημα για την επίτευξη μιας συμφωνίας με τους δανειστές είναι η καχυποψία και η δυσπιστία απέναντι στους Ευρωπαίους και τις προθέσεις τους, που είναι διάχυτες στην κυβέρνηση. Του τύπου δεν θέλουν συμφωνία οι Ευρωπαίοι κ.λπ. Και εξέφρασε την άποψη, την οποία προφανώς είπε και στον Τσίπρα, ότι από τη στιγμή που τα δημοσιονομικά μεγέθη είναι κοντά στους στόχους που έχουν τεθεί, με αμοιβαίες υποχωρήσεις εκατέρωθεν, μπορεί να τα βρουν. Αντε να δούμε, άντε…

Απορίες

Και δημοκράτες είμαστε, και αντιφασίστες, και αντιναζί, και ό,τι θέλεις. Αλλά αυτή την τρίωρη στάση εργασίας που κήρυξε για σήμερα η ΑΔΕΔΥ και άλλες οργανώσεις, με αφορμή λέει την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής, ειλικρινά δεν την καταλαβαίνω. Τι νόημα έχει, τι σκοπούς εξυπηρετεί, ποιο είναι το πραγματικό της περιεχόμενο;

Δηλαδή, αύριο, ας πούμε, που θα ξεκινήσει η δίκη για τα «στημένα» στο ποδόσφαιρο, όπου και εκεί εγκληματικές συμμορίες δρουν, θα γίνει καμιά απεργιακή κινητοποίηση ή θα το αφήσουμε, οι αγωνιστές, να περάσει έτσι το πράγμα;