[Αγιογραφίες] Βιντεογκέιμ

Είναι πάντα σε φόρμα. Η περίοδος της επικοινωνιακής αγρανάπαυσης δεν φάνηκε να έχει επηρεάσει τον Γιάνη Βαρουφάκη. Στην αμερικανική περιοδεία του έδειξε αλώβητη τη γνωστή του άνεση.

Δεν πρόκειται μόνο για τη συμβολική άνεση του ανοιχτού γιακά και του χεριού στην τσέπη στο όρθιο τετ α τετ με τον Ομπάμα. Αλλά και για την ικανότητα του υπουργού Οικονομικών να αντιμετωπίζει αγέρωχος ακόμη και την πιο αντίξοη πραγματικότητα.

Δεν χρειάστηκε κανείς να κρυφακούσει τι είπαν στον Λευκό Οίκο ο πρόεδρος με τον Βαρουφάκη. Οι δημόσιες συστάσεις του Ομπάμα την επομένη – που σταμάτησε ένα βήμα πριν αρχίσει να υπαγορεύει στον Στρατούλη τι πρέπει να κάνει με τα όρια συναταξιοδότησης – αρκούσαν για να αντιληφθεί κανείς τη στροφή των ΗΠΑ. Το μήνυμα πήρε κι έναν ασυνήθιστο, προσωπικό τόνο όταν ο Τζακ Λιου υπέδειξε ότι τα εμπόδια στη διαπραγμάτευση δεν θα ξεπεραστούν «με ομιλίες και ρητορική» – χωρίς βεβαίως να πει ποιος επί τρεις μήνες διαπρέπει στη ρητορική παρέλκυση της διαπραγμάτευσης.

Η αγέρωχη αντίδραση Βαρουφάκη ήταν να απειλήσει με στάση πληρωμών τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ, από το οποίο δέκα ημέρες πριν είχε ζητήσει μυστικά ευκολίες πληρωμής.

Εντάξει, δεν ήταν η πρώτη φορά που η κυβέρνηση διατύπωνε την απειλή. Η γραμμή της – είτε τη σερβίρει διπλωματικά ο Βαρουφάκης, είτε την κάνει φραγκοδίφραγκα ο Φλαμπουράρης – είναι ότι οι εταίροι θα τρομάξουν στο ενδεχόμενο μιας ελληνικής επίθεσης αυτοκτονίας.

Το οξύμωρο είναι ότι οι Αμερικανοί συμμερίζονταν αυτόν τον φόβο. Από τότε που ξέσπασε η κρίση, οι ΗΠΑ ήταν ένας παράγων διαρκούς πίεσης προς το Βερολίνο για την πάση θυσία διατήρηση της ακεραιότητας της ευρωζώνης. Οι βολές τής Ουάσιγκτον τα τελευταία εικοσιτετράωρα δείχνουν ότι αυτό το έρεισμα δεν μπορεί πια να θεωρείται δεδομένο. Το κλονίζει το άλλο διαπραγματευτικό χαρτί που δοκιμάζει να παίξει η κυβέρνηση: ο γεωπολιτικός πεντοζάλης.

Η στροφή προς τη Μόσχα απειλεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε κάτι σαν Νικαράγουα της οικονομίας. Ενα τρίτο έδαφος όπου οι μεγάλες δυνάμεις συγκρούονται δι’ αντιπροσώπου. Μόνο που, σε αντίθεση με τον Ψυχρό Πόλεμο, εδώ δεν υπάρχει ισορροπία ισχύος. Ακόμη και αν εισέρεαν τα 5 δισ. του περιλάλητου αγωγού, δεν θα έφθαναν για να βγάλουμε ούτε το καλοκαίρι.

Η διασταύρωση της εξωτερικής πολιτικής με το ελληνικό πρόβλημα περιπλέκει ακόμη περισσότερο ένα σκηνικό ήδη αστάθμητο και πολυκέφαλο.

Μπορεί τίποτε στο ύφος του να μην το μαρτυρεί, αλλά ο Βαρουφάκης βρίσκεται στη δίνη μιας – σπανιότατης για υπουργό δυτικής χώρας – ιστορικής περιπέτειας.

Μιλάμε για πολύ υλικό. Γράφεις από βιβλίο μέχρι σενάριο για βιντεογκέιμ.