[Ενστάσεις] Χαρτοπόλεμος

Η Ζοζεφίνε Βιτ είναι ένα κορίτσι που μοιάζει να ξέρει καλά τη λειτουργία των μίντια. Φεμινίστρια, πρώην μέλος των FEMEN, αλλά πλέον χωρίς εξάρτηση από αυτές, μπήκε επικαλούμενη δημοσιογραφική ιδιότητα σε συνέντευξη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, κάθησε στην πρώτη θέση και, αίφνης, όμοια Λάρα Κροφτ του ριζοσπαστισμού, πήδηξε πάνω στο τραπέζι μπροστά του, με προτεταμένα τα χέρια, σαν να κρατά όπλο. Ο κ. Ντράγκι συνελήφθη από τους φακούς των δημοσιογράφων, έντρομος, να διερωτάται εμφανώς με τα μάτια στα λίγα δευτερόλεπτα που μεσολάβησαν μέχρι να ορμήσουν εναντίον της Ζοζεφίνε οι άνδρες της φρουράς, αν είναι δολοφονική επίθεση. Τελικά το όπλο της ήταν χαρτοπόλεμος.

Η κριτική του Τύπου, σε μεγάλο βαθμό και του σοβαρού δυτικού, εστίασε με αρκετή απαξίωση στο τρομαγμένο ύφος του κ. Ντράγκι. Οταν κοιτάζεις από μακριά έναν τρομοκρατημένο άνθρωπο, ιδίως όταν αυτός εκφράζει έναν τόσο ισχυρό θεσμό όπως η ΕΚΤ, η ειρωνεία είναι εύκολη. Αλλά ο τρόμος κάθε ανθρώπου ο οποίος αντιμετωπίζει μια απειλή είναι ένα φρικτό αίσθημα, επειδή προϋποθέτει την κατάλυση μιας ισορροπίας που δεν τον προϋποθέτει. Συχνά, το αποτέλεσμα αυτής της κατάλυσης είναι δολοφονικό (όπως πρόσφατα συνέβη, π.χ., με τους συντάκτες του «Charlie Hebdo»). Στην προχθεσινή περίπτωση ήταν κάτι απλώς συμβολικό.

Εχει σημασία να δούμε, όμως, και τι ακριβώς συμβόλισε με την επιθετική πράξη της η Ζοζεφίνε Βιτ. Διαμαρτυρήθηκε, είπε, κατά της αδικίας, την οποία κατά τη γνώμη της εκφράζει η ΕΚΤ, τονίζοντας ότι είναι μια πεταλούδα που στέλνει μήνυμα – «αλλά να φοβάστε, έρχονται κι άλλα» πρόσθεσε.

Ηταν λοιπόν μια ειρηνική διαμαρτυρία από μια καριερίστα του επαναστατικού θεάματος. Διαμαρτυρία που έκρυβε και μια απειλή: την απειλή του φανατισμού. Τα προτεταμένα χέρια της Ζοζεφίν είναι ένας φαλλικός συμβολισμός, ένας συμβολισμός φανατικής επιθετικότητας. Και αυτό το σύμβολο, όντως, γεννάει τρόμο.