Τρικυμία για την πλαζ Ομόνοια

Σαν… πλαζ βλέπει την Πλατεία Ομονοίας η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου ισχυριζόμενη πως πρόσφυγες και μετανάστες συγκεντρώνονται εκεί μόνο τα πρωινά για να λιαστούν! Η δήλωση πυροδότησε πλήθος αντιδράσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης ενώ το Μαξίμου έσπευσε να πραγματοποιήσει διυπουργική σύσκεψη για τη διαχείριση των αυξανόμενων μεταναστευτικών ροών. Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να δοθεί άσυλο στους σύρους πρόσφυγες με διαδικασίες – εξπρές και τα προβλεπόμενα από τις συνθήκες έγγραφα. Ωστόσο, το κυβερνητικό αλαλούμ μπροστά στο μεταναστευτικό πρόβλημα φάνηκε από τις ανακοινώσεις που ακολούθησαν τη σύσκεψη.

Αρχικά, οι σύροι πρόσφυγες θα έπαιρναν «άμεσα τα νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, με τα οποία μπορούν να ταξιδέψουν στη χώρα προτίμησής τους» – να ξεχυθούν δηλαδή στην Ευρώπη, όπως είχε αναφέρει και ο κυβερνητικός εταίρος Πάνος Καμμένος. Ακολούθησε, όμως, ορθή επανάληψη, στην οποία είχε απαλειφθεί η δυνατότητα των προσφύγων να ταξιδεύουν όπου επιθυμούν και περιοριζόταν στο ότι στους Σύρους «θα δίνονται άμεσα όλα τα απαραίτητα έγγραφα». Αλλωστε, με τα ταξιδιωτικά έγγραφα που παίρνουν οι πρόσφυγες μπορούν πράγματι να ταξιδεύουν, αλλά υποχρεούνται εντός τριμήνου να επιστρέφουν στη χώρα η οποία εξέδωσε τα έγγραφα.

Η Πλατεία Βικτωρίας είναι πολυεθνική. Οποιος περνάει από εκεί βλέπει έλληνες κατοίκους της γειτονιάς να συζητούν στα καφέ ή στα παγκάκια καθώς και οικογένειες μεταναστών που μένουν στην περιοχή και επιλέγουν την πλατεία για το παιχνίδι των παιδιών τους.

Αρκετοί πρόσφυγες και μετανάστες πηγαίνουν στην πλατεία με την ελπίδα ότι θα συναντήσουν κάποιον ομοεθνή τους που θα τους βοηθήσει να βρουν στέγη, ρούχα και φαγητό. Αλλοι ψάχνουν για μεροκάματο. Μια ομάδα μεταναστών στο πάνω μέρος της πλατείας είναι φανερό ότι δεν βρίσκεται εκεί απλώς για να περάσει την ώρα της κάτω από τον ανοιξιάτικο ήλιο της Αθήνας.

Κάθονται σκεφτικοί σε ένα παρτέρι. Μπροστά στα πόδια τους έχουν από ένα σακίδιο πλάτης ή μια νάιλον σακούλα με ρούχα και προσωπικά αντικείμενα. Φαίνονται ταξιδιώτες που είναι ταλαιπωρημένοι. Μία από τις γυναίκες της παρέας το επιβεβαιώνει με μία φράση. «Γιατί ήρθαμε εδώ; Ψάχνουμε να βρούμε πού θα μείνουμε. Είμαστε από τη Συρία και ήρθαμε στον Πειραιά με το καράβι από την Κω. Εκεί είχαμε μείνει τέσσερις μέρες. Με το τρένο φτάσαμε εδώ. Αναζητούμε μέρος για να κοιμηθούμε» λέει η 24χρονη Σάλι εξηγώντας μου γιατί εκείνη και η οικογένειά της έχουν βρει προσωρινά καταφύγιο στην πλατεία.

Με εκπλήσσουν τα άψογα αγγλικά της και της το λέω. «Αυτό συμβαίνει διότι στη Συρία έχουμε πολύ καλή εκπαίδευση. Εγώ φοιτούσα στο κολέγιο, τα αδέλφια μου που είναι μαζί μου στο γυμνάσιο. Ο λόγος για τον οποίο αφήσαμε τη χώρα μας είναι ο πόλεμος. Ανάμεσα στους ανθρώπους που φεύγουν από τη Συρία είναι γιατροί και επιστήμονες» τονίζει.

Ολοι ζούσαν στην πρωτεύουσα, τη Δαμασκό. Στόχος τους είναι να καταφέρουν να φτάσουν σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης «στη Σουηδία, στην Αυστρία, στη Γερμανία. Εκεί ξέρουμε ότι η κατάσταση είναι καλύτερη και έχουμε και συγγενείς. Ξέρουμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν οικονομικά προβλήματα. Ετσι δεν είναι;» λέει η νεαρή πρόσφυγας και ζητάει να μάθει περισσότερα για την οικονομική κρίση στη χώρα μας.

Μαζί με τη Σάλι άλλοι πέντε άνθρωποι έχουν κάνει το μακρύ ταξίδι της προσφυγιάς από τη Συρία με ενδιάμεσους σταθμούς την Τουρκία και την Κω. Δίπλα της είναι τα δύο μικρότερα αδέρφια της που φοιτούσαν στο γυμνάσιο, ένα  μικρότερο παιδί και ακόμη δύο συμπατριώτες της.

Και οι υπόλοιποι πρόσφυγες που ήρθαν μαζί σας από την Κω πού έχουν πάει; ρωτάω τη Σάλι. «Εχουν διασκορπιστεί. Οπως ερχόμασταν με το τρένο κατέβαιναν σε διάφορους σταθμούς. Κάποιοι ίσως είναι στην Ομόνοια. Μάθαμε ότι εκεί υπάρχουν φτηνά ξενοδοχεία». Η Πλατεία Βικτωρίας δεν είναι γεμάτη με ταλαιπωρημένους πρόσφυγες με μπαγκάζια που μόλις έφτασαν στην Αθήνα από κάποιο νησί, όπως η οικογένεια της Σάλι. Σε διάφορα σημεία υπάρχουν μετανάστες που βρίσκονται αρκετό καιρό στην Ελλάδα. Κάποιοι τηλεφωνούν στους δικούς τους από καρτοτηλέφωνα. Αλλοι επέλεξαν τη Βικτώρια για να συναντηθούν με τους ομοεθνείς τους.

Ωστόσο, σε μια άλλη γωνιά της πλατείας, κοντά στην οδό Αριστοτέλους είναι μία οικογένεια Αφγανών με τα παιδιά τους που έφτασαν προσφάτως στην Αθήνα. Εχουν την ίδια απόγνωση στα πρόσωπά τους όπως και η οικογένεια των Σύρων. Κουβαλούν κι αυτοί σε μικρούς μπόγους και σε νάιλον σακούλες ρούχα και τρόφιμα.

Στην Ομόνοια. Μερικά τετράγωνα πιο πάνω, η Πλατεία Ομονοίας δεν παρουσιάζει την ίδια εικόνα με αυτή της Βικτωρίας. Εδώ δύσκολα θα συναντήσει κάποιος οικογένειες προσφύγων με παιδιά. Αλλωστε δεν πρόκειται για πλατεία γειτονιάς και είναι γνωστό ότι στην Ομόνοια γίνεται χρήση ουσιών. Εντούτοις, σε κάποια σημεία υπάρχουν παρέες ανδρών.

Στην πλευρά που βλέπει προς την 3ης Σεπτεμβρίου, μια ομάδα ανθρώπων έχει απλώσει στο χώμα έναν υπνόσακο και μια κουβέρτα κάτω από τα λιγοστά δένδρα της πλατείας για να προστατευτεί από τον ήλιο. «Είμαστε από τη Συρία. Εχουμε 20 ημέρες στην Ελλάδα και κοιμόμαστε εδώ, έξω». Ενας συμπατριώτης τους που βοηθάει στη μετάφραση εξηγεί ότι δεν έχουν πού αλλού να μείνουν και ζητάει να βρεθεί λύση για να μην κοιμούνται στο κρύο.

Στην άλλη πλευρά της πλατείας ένα νεαρό ζευγάρι Ιρακινών με σακίδια στην πλάτη περιγράφει σε σπαστά αγγλικά τη δική του περιπέτεια.
«Στην Αθήνα μένουμε εδώ και 10 ημέρες, σε ένα ξενοδοχείο στην Ομόνοια. Προηγουμένως ήμασταν σε καμπ στη Σάμο, όπου οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες, ήταν πολύ βρώμικα». Η κοπέλα μάλιστα γέννησε στη Σάμο και το μωρό της βρίσκεται ακόμη στο νοσοκομείο του νησιού.

Στην Κουμουνδούρου. Λίγο πιο κάτω, στην Πλατεία Κουμουνδούρου μία οικογένεια Αφγανών με τέσσερα μικρά παιδιά τρώνε πάνω στο γρασίδι. Οπως λένε, βρίσκονται εδώ και δύο εβδομάδες στην Αθήνα και αναζητούν κατάλυμα.

Η οικονομική κρίση τούς στέλνει στην Κεντρική ή στη Βόρεια Ευρώπη
Στόχος και επιθυμία πολλών προσφύγων που φτάνουν στην Ελλάδα με κάθε τρόπο – κυρίως από τα τουρκικά παράλια – είναι να καταφέρουν να μεταβούν σε μία χώρα της Κεντρικής ή της Βόρειας Ευρώπης. Οι περισσότεροι γνωρίζουν τη δεινή οικονομική κατάσταση που βιώνουν οι Ελληνες και σχεδιάζουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Η παρέα των Σύρων στην Ομόνοια λένε πως έχουν συγγενείς και φίλους στη Γερμανία και πως θα προσπαθήσουν να πάνε εκεί. Αλλά και το ζευγάρι των Ιρακινών που μένει προσωρινά σε ξενοδοχείο της Ομόνοιας επιθυμεί να φτάσει σε συγγενείς του στη Βιέννη. 

Ναυάγιο
Νέα τραγωδία στη Μεσόγειο με 400 νεκρούς πρόσφυγες
Αλλο ένα τρομακτικό ναυάγιο σημειώθηκε στη Μεσόγειο. Σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση της οργάνωσης Save the Children, 400 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να φτάσουν από τη Λιβύη στην Ιταλία. Πολλά από τα θύματα ήταν νεαροί, πιθανότατα ανήλικοι. Αλλοι 144 πρόσφυγες διασώθηκαν από διερχόμενο πλοίο, το «Orione», και έφτασαν στο Ρέτζιο της Καλαβρίας μαζί με τους 670 πρόσφυγες που ήδη επέβαιναν.

Η οργάνωση αναφέρει ότι ανάμεσα στους χιλιάδες πρόσφυγες που έχουν φτάσει τις τελευταίες ημέρες στην Ιταλία είναι και 450 παιδιά, από τα οποία τα 317 είναι ασυνόδευτα. «Πολλά από τα παιδιά αυτά», δήλωσε ο γενικός διευθυντής της οργάνωσης Βαλέριο Νέρι, «έζησαν τρομακτικές εμπειρίες και έχασαν γονείς, συγγενείς ή φίλους».

Οι μετανάστες φιλοξενούνται σε διάφορους ξενώνες της Σικελίας και της Καλαβρίας, γεγονός που έχει προκαλέσει τη μήνιν των εθνικιστών της Λέγκας του Βορρά. Μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο αρχηγός τους Ματέο Σαλβίνι προειδοποίησε ότι το κόμμα του θα καταλάβει τα σχολεία, τα ξενοδοχεία και τους στρατώνες που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτό απαιτώντας να εξυπηρετηθούν εκεί κατά προτεραιότητα οι Ιταλοί που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.