[Στίγμα] Από την Αυστραλία με αγάπη

Δεν βλέπω να τελειώνει εύκολα για την κυβέρνηση αυτή η ιστορία της απευθείας ανάθεσης στην εταιρεία Lockheed Martin της «αναβάθμισης» των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας – μια «δουλίτσα» ύψους 500 εκατ. δολαρίων, που εν κρυπτώ και παραβύστω, όπως από ημέρες φωνάζω, αποφάσισε το ακαταμάχητο ντουέτο «Τσίπρας – Καμμένος» μια όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα του Μαρτίου, στις 15 συγκεκριμένα.

Συμπολίτευση και αντιπολίτευση έβαλαν κατά ριπάς και χθες για τη σκανδαλώδη απόφαση, και είναι μάλλον παρήγορο ότι τα πιο σκληρά για την υπόθεση αυτήν τα είπε ο δικός μου ο Φίλης (δικός μου ως δημοσιογράφος), που διερωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να δίνονται 500 εκατ. έτσι, όταν δεν υπάρχουν παρά 200 εκατ. μόνο για την ανθρωπιστική κρίση. Του έχω όμως και καλύτερο από αυτό:

l Μου διοχέτευσαν ανωνύμως επιστολή προς τον πρώην υπουργό Δένδια (αυτόν που όλως… περιέργως βγήκε να στηρίξει την απόφαση του ντουέτου «Τσίπρας – Καμμένος» για τα αεροπλάνα. Γιατί άραγε αυτή η σπουδή; Απορία το έχω…).

Αποστολέας είναι μια αυστραλιανή εταιρεία ονόματι ΒΑΕ και την υπογράφει ένας κύριος Νικ Μάαν ο οποίος, πληροφορηθείς προφανώς ότι με εισήγηση Δένδια η τότε κυβέρνηση αποφάσισε τον Οκτώβριο του 2014 να «αναβαθμίσουν» εκείνοι πρώτοι – πριν προλάβουν οι ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛ δηλαδή – τα «σαπάκια» ναυτικής συνεργασίας του Ναυτικού, εκλιπαρεί τον αγέρωχο υπουργό Δένδια να μην προχωρήσει σε αυτή την απόφαση γιατί είναι εξαιρετικά ακριβή για την Ελλάδα. Και του αντιπροτείνει να αγοράσει η χώρα μας έναν άλλο τύπο αεροπλάνου που κατασκευάζεται στην Αυστραλία, είναι πολύ πιο προηγμένο, έχει δοκιμαστεί, έχει εξαιρετικές κριτικές και, επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί άμεσα – και όχι όπως τα άλλα, που θα χρειαστεί να περάσουν 7 χρόνια για να ανακατασκευαστούν, αν μπορέσει ποτέ αυτό να γίνει έστω για ένα.

Αυτός ο Αυστραλός μάλιστα αναφέρει στην επιστολή του ότι και η τιμή τους ως μεταχειρισμένων θα ήταν πολύ πιο χαμηλή από το κόστος αναβάθμισης που έχει ζητήσει η Lockheed Martin για τα «σαπάκια» και, άρα, αν το επέλεγαν αυτό το αεροπλάνο θα είχαμε ως χώρα μεγάλο όφελος.

Ο Δένδιας, φυσικά, δεν έδωσε την παραμικρή σημασία σε αυτό, και θα την τελείωνε τη «δουλίτσα» με τη λατρεμένη Lockheed Martin αν δεν παρενέβαιναν οι Χαρδούβελης – Σταϊκούρας και έλεγαν «στοπ», διότι «δεν υπάρχει σάλιο».

Μετά ήρθε στα πράγματα ο «στρατηγός» Καμμένος, έπεισε – όπως έπεισε – και τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων «ναύαρχο» Τσίπρα και έκλεισε η «δουλίτσα». Τόσο απλά…

Γιατί όχι;

Υπό την έννοια αυτήν, αντιλαμβάνεται κανείς γιατί η τόση σπουδή να εκταμιευθεί ήδη η προκαταβολή των 45 εκατ. δολαρίων προς την αμερικανική εταιρεία. Διότι, σου λέει, θες τώρα που αποφασίσαμε εμείς να την πιάσουν τη Lockheed Martin τίποτε τύψεις και ενοχές και να πει, αυτοί χρεοκοπούν, κρίμα είναι να τους πάρουμε τα 500; Θα είναι σαν να κλέβουμε εκκλησία.

Προχώρησαν λοιπόν στην εκταμίευση, έχω την αίσθηση, για να τους δεσμεύσουν τους Αμερικανούς να μην κάνουν… πίσω!

Διότι «λεφτά υπάρχουν», όπως αποκάλυψε προ ημερών και το ΦΕΚ «Αυγή», και έρχομαι και εγώ να επιβεβαιώσω σήμερα. Οπως μου ανέφερε χθες η σοβαρή και ιδιαίτερα αποτελεσματική, όπως αποδεικνύεται, Κατερίνα Σαββαΐδου, γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, «ο Μάρτιος πήγε εξαιρετικά καλά και καλύφθηκε το κενό που είχε δημιουργηθεί τους δύο πρώτους μήνες του χρόνου. Μάλιστα άφησε και 200 εκατομμύρια πλεόνασμα», πράγμα που χαιρέτισα και εγώ από την πλευρά μου.

Διότι άμα άφησε και πλεόνασμα 200 εκατ. ο Μάρτιος, μπορεί εύκολα να εκταμιευθεί μια προκαταβολούλα 45 εκατ., δεν είναι;

Θα μείνει

Ενημερώνω σχετικά, από άλλη πηγή μου στην κυβέρνηση, ότι η κυρία Σαββαΐδου θα παραμείνει στη θέση της παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες ορισμένων (ορισμένων λέω…) οι οποίοι είχαν φαγωθεί να την απομακρύνουν. Η παρουσία της κρίθηκε ήδη θετικά από τον Πρωθυπουργό, άρα δεν υφίσταται λόγος για την αντικατάστασή της.

Υπενθυμίζω ότι η κυρία Σαββαΐδου αντικατέστησε στο πόστο αυτό τον Χάρη Θεοχάρη, μετά την αναγκαστική παραίτηση του τελευταίου από την κυβέρνηση Σαμαρά – άλλη μια απόφαση-σταθμός εκείνης της φοβερής παρέας που είχε εγκατασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου και διοίκησε τη χώρα επί δυόμισι αλησμόνητα χρόνια…

Εξεταστική τώρα!

Στο μεταξύ, παρακολουθώ και εγώ αυτό το θέατρο του παραλόγου, το οποίο εξελίσσεται στη Βουλή και στους δρόμους της Αθήνας, αναφορικά με το νομοσχέδιο του υπουργού Δικαιοσύνης για τις φυλακές. Το νομοσχέδιο μια χαρά είναι, θα αποσυμφορήσει τις φυλακές, είναι σίγουρο.

Αλλά τι δημοκρατία είναι αυτή, όταν ο αρμόδιος υπουργός νομοθετεί με φωτογραφίες; Το έκανε με δύο κυρίες που είχαν συλληφθεί, δικαίως ή αδίκως δεν το εξετάζω, για υπόθαλψη καταζητουμένης. Και όχι μόνο το έκανε, αλλά έσπευσε να διευκρινίσει ότι η «φωτογραφία» αφορά τις δύο κυρίες και δεν αφορά την τρομερή εγκληματική φυσιογνωμία Βίκυ Σταμάτη, της οποίας η παρουσία και μόνο απειλεί τα θεμέλια του κράτους.

Το κάνει τώρα με τον Σάββα Ξηρό. Και δεν φτάνει που το κάνει, προκαλεί κι από πάνω τους συγγενείς των θυμάτων αυτού του λεβέντη που έχει «φάει» πέντε τουλάχιστον άτομα ως μέλος της 17Ν. Χθες δήλωσε ότι ο Ξηρός πρέπει να αποφυλακιστεί διότι «οι συνθήκες που του προσέφερε η πολιτεία τον τύφλωσαν»!

Τι κάθεται λοιπόν και δεν ασκεί ποινικές διώξεις κατά των υπεύθυνων, πρώην συναδέλφων του υπουργών Δικαιοσύνης ο φωτογράφος-υπουργός; Να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει, που δεν προσέφεραν στον Ξηρό τις «συνθήκες» που έπρεπε. Εισηγούμαι να συσταθεί άμεσα Εξεταστική! Μη σου πω και Προανακριτική!

Η σκάφη, σκάφη

Ωραία, απ’ ό,τι κατάλαβα, εξελίχθηκε η εκδρομή στη Μόσχα του προέδρου Αλέξη μετά της συμβίας του Μπέττυς και μιας σειράς υπουργών. Αλλά την «άνοιξη» στις ελληνορωσικές σχέσεις δεν την είδα. Για παράδειγμα, ούτε λεφτά μας έδωσαν (γιατί δεν ζητήσαμε, ειπώθηκε, αλλά…) ούτε το εμπάργκο κατά των ελληνικών προϊόντων ήρθη.

Τι πήγαν να κάνουν, απορώ. Σε ένα μόνο θα δικαιώσω τον πρόεδρο Αλέξη: στην έντονη αντίδρασή του στα σχόλια που διατύπωσαν διάφοροι Ευρωπαίοι για το ταξίδι. Είμαστε – ακόμη – ανεξάρτητη χώρα και ουδείς μπορεί να της υπαγορεύσει – επίσης ακόμη – την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθεί. Α, το σωστό να λέγεται…

Ενας φίλος απ’ τα παλιά

Το καλό νέο της ημέρας είναι ότι την άλλη Παρασκευή, που ο μήνας έχει 17 και εγώ… γενέθλια, θα μας διαφωτίσει για την κρίση και την πορεία της Ευρώπης ένας παλιός μας γνώριμος, ο κύριος Πολ Κρούγκμαν.

Θα μιλήσει σε εκδήλωση που οργανώνει το Ινστιτούτο Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής για την Ανάπτυξη και τη Διακυβέρνηση (ADGI – INERPOST) του οποίου πρόεδρος είναι ο αειθαλής Γεράσιμος, Μάκης για τους φίλους του, Αρσένης, σύζυγος προέδρου πλέον – της αγαπημένης Λούκας.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν στην εκδήλωση θα προσκληθεί και ο Γιώργος (Παπανδρέου), φίλος του Κρούγκμαν, αλλά με τρώει ήδη η αγωνία αν θα πει μια κουβέντα για το πώς από κοινού με τον άλλο… καλό σύμβουλο ΓΑΠ, τον Τζότζεφ Στίγκλιτς, τον έστειλαν στα βράχια…