The Black Keys: Πιο πολύ απ’ ό,τι φαίνεται

Το ντουέτο από το Οχάιο (Πάτρικ Κάρνεϊ και Νταν Άουερμπαχ) είναι γνωστό για διάφορα τραγούδια, όπως τα «Howling for you», «Lonely boy», «Tighten up», «Gold on the ceiling», το υπέροχο «Little black submarines» και το πιο πρόσφατο «Fever» από τον ομώνυμο δίσκο του 2014 – τραγούδια που ακούγονται σε ραδιόφωνο, μαγαζιά αλλά και τηλεόραση (βλέπε διαφημίσεις). Όμως οι Black Keys υπήρχαν και πριν το 2010 (έτος κυκλοφορίας του «Brothers» που εκτόξευσε τη φήμη τους διεθνώς και τους έφερε υποψήφιους αλλά και νικητές στα Grammy του 2011).

Πολλά τραγούδια τους από τα προηγούμενα άλμπουμ τους («The big come up», «Thickfreakness», «Rubber factory», «Magic potion», «Attack and release») έχουν φανατικό κοινό, κι όχι άδικα. Με το «Thickfreakness», το δεύτερο δίσκο τους που κυκλοφόρησε στις 8 Απριλίου του 2003, άρχισαν να γίνονται πιο γνωστοί. Έβαλε το χεράκι του και ο Τζακ Μπλακ, επιλέγοντας το πρώτο τραγούδι του δίσκου, το «Set you free» για το σάουντρακ της ταινίας «School of rock».

Ο τρόπος εγγραφής όλου του άλμπουμ τού έδωσε την αίσθηση του παλιού, παρά τον εν γένει καθαρό ήχο. Δεν είχαν και πολλές επιλογές βέβαια, μιας και την προκαταβολή για την ηχογράφηση την είχαν δώσει για να πληρώσουν νοίκι, οπότε όλα τα τραγούδια τα έγραψαν μέσα σε 14 ώρες στο υπόγειο του Κάρνεϊ, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό της δεκαετίας του ’80.
Αν έπρεπε να επιλέξω αγαπημένο κομμάτι από το δίσκο, αυτό θα ήταν το «Hard row» (το οποίο «διδάχθηκα» από μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά – «Sons of Anarchy»). To γιατί, φαίνεται στη ζωντανή έκτελεσή του, στο βίντεο που προηγείται του κειμένου. Άσχετα από την προσωπική μου επιλογή πάντως, όλο το «Thickfreakness» αξίζει σίγουρα πολύ παραπάνω από μόνο ένα άκουσμα.

Χμ, μάλλον θα λιώσω το «Midnight in her eyes» σήμερα…