[Ιστορίες] Τα τρολ οι Σουηδοί

Η Σουηδική Ακαδημία είναι ως γνωστόν αυτή που επιλέγει κάθε χρόνο από το 1901 τον νικητή του Βραβείου Νομπέλ Λογοτεχνίας. Βασική αποστολή της είναι όμως να διευρύνει την «αγνότητα, τη δύναμη και το μεγαλείο της σουηδικής γλώσσας». Για τον σκοπόν αυτόν εκδίδει κάθε δέκα χρόνια μια ανανεωμένη έκδοση του Λεξικού της. Στις 15 Απριλίου θα κυκλοφορήσει τη 14η κατά σειρά έκδοση. Μεταξύ διάφορων νεωτερισμών, η ουδέτερη προσωπική αντωνυμία «hen», που προτείνεται ως υποκατάστατο των «han» («αυτός») και «hon» («αυτή»). Εχει μεγάλη ιστορία αυτό το «hen», προτάθηκε αρχικά από γλωσσολόγους για πρακτικούς λόγους και με στόχο τον εμπλουτισμό της σουηδικής γλώσσας, πλέον όμως έχει συγκεκριμένες πολιτικές φιλοδοξίες, να ενισχύσει την ήδη υπαρκτή στη Σουηδία σεξουαλική ισότητα μετατρέποντάς τη σε σεξουαλική ουδετερότητα. Η αντωνυμία «hen» προτείνεται αφενός σε όποιον δεν επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται ως άρρεν ή θήλυ, αφετέρου σε όλους όσοι επιλέγουν να προσεγγίσουν κάποιο άλλο άτομο ως άτομο και μόνο. Το Λεξικό της Σουηδικής Ακαδημίας ουσιαστικά ακολουθεί τη ζωή. Το «hen» ήδη χρησιμοποιείται σε επίσημα κείμενα, δημοσιεύματα του Τύπου, βιβλία, δικαστικές αποφάσεις – ακόμα και μέσα στο σουηδικό Κοινοβούλιο έχει χρησιμοποιηθεί.

Κι αν αυτά ακούγονται λίγο σκανδιναβικά, λίγο ακατάληπτα, σε μια χώρα όπου ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δηλώνει «της ευθείας, της ανδρικής σχολής», η πρόεδρος της Βουλής τον εγκαλεί, κατόπιν η ίδια διακηρύττει πως «σε αυτή την αίθουσα διατυπώσεις ρατσιστικές και σεξιστικές δεν θα ξανακουστούν» και αμέσως μετά δίνει τον λόγο στον «κύριο Μιχαλολιάκο», υπάρχει άλλη είδηση από τη Σουηδία που τη φέρνει λίγο πιο κοντά μας, λίγο πιο στα μέτρα μας: η χώρα αποφάσισε να διατηρήσει, λέει, έναν αμφιλεγόμενο νόμο που απαγορεύει τον χορό, κι ας είναι αυθόρμητος, κι ας είναι ένα απλό «ρυθμικό μετατόπισμα των ποδιών», στα μπαρ, τα κλαμπ ή τα εστιατόρια που δεν έχουν επισήμως «άδεια χορού» και προβλέπει πρόστιμα για τους ιδιοκτήτες με βάση το επιχείρημα της Αστυνομίας πως οι άδειες είναι χρειαζούμενες, διότι ο χορός δημιουργεί, λέει, χάος και το χάος μπορεί να φέρει αταξία και καβγάδες. Ετσι, για να μη νιώθουμε τόσο μόνοι στο βασίλειο του παραλόγου.