[Εμπιστευτικά] Παντομίμα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πολύ φοβούμαι ότι δεν υπάρχει καμία διαπραγμάτευση. Και ότι παρακολουθούμε απλώς μια παντομίμα.
Η κυβέρνηση κάνει ότι υποβάλλει προτάσεις. Οι δανειστές κάνουν ότι ζητούν διευκρινίσεις. Η κυβέρνηση κάνει ότι δίνει διευκρινίσεις. Οι δανειστές κάνουν ότι την ακούν. Και η παντομίμα συνεχίζεται.
Αλλά ο χρόνος τρέχει.
Ποιος μπορεί να ξεγελάσει τον χρόνο; Αν κάποιος διατηρεί τέτοια ψευδαίσθηση είναι μακριά νυχτωμένος.
Ακόμη και αυτή η παρωδία που ονομάστηκε «ενημέρωση της Βουλής» μέρος της παντομίμας ήταν.
Δεν ακούστηκε τίποτα το σαφές και τίποτα το συγκεκριμένο, δεν παρουσιάστηκε τίποτα το συγκροτημένο, ξέρετε γιατί; Επειδή δεν υπάρχει τίποτα το σαφές, το συγκεκριμένο και το συγκροτημένο.
Ενα φούμαρο είναι η ιστορία. Πώς θα πούμε διαφορετικά αυτά που δεν μας αρέσει να ακούμε, πώς θα ονομάσουμε αλλιώς όσα δεν μας βολεύουν να κάνουμε, πώς θα δείξουμε (με θυμωμένο και βλοσυρό ύφος) ότι αυτή η κυβέρνηση καλείται να κάνει «για πρώτη φορά» όλα όσα έκαναν και οι προηγούμενες.
Αλλά για τις συντάξεις, για τον ΟΛΠ, για τον ΕΝΦΙΑ, για τον ΦΠΑ, για τα αεροδρόμια, για το Δημόσιο, για τα συγκεκριμένα δεν υπάρχει τίποτα το συγκεκριμένο. Ο καθένας λέει την παρόλα του.
Δεν ξέρω αν το Eurogroup θα υπακούσει στην εντολή του κυβερνητικού εκπροσώπου και «θα συνεδριάσει άμεσα» ή αν θα τον παρακούσει.
Ξέρω όμως ότι ο χρόνος τελειώνει. Και με τον χρόνο δεν παίζουν.
Αλλά η παντομίμα συνεχίζεται. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να απευθύνεται στους μέσα ενώ η δουλειά της είναι να διαπραγματευθεί με τους έξω.
Τι νόημα έχει να διατυπώνει ερωτήματα στην αντιπολίτευση ή να κανακεύει τους δικούς της ή να παίζει το κάθε στέλεχος το αγωνιστικό ρολάκι του σε μια παράσταση άνευ σημασίας;
Το παιχνίδι παίζεται αλλού. Και ο χρόνος τρέχει.
Τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησης, ο Σουλτς που έσπευσε στην Αθήνα είχε συμβουλεύσει τον Πρωθυπουργό να κάνει δύο συμβιβασμούς: έναν με τους μέσα και έναν με τους έξω.
Προς το παρόν συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Ο ένας συμβιβασμός προσκρούει στον άλλον και ο ένας συμβιβασμός ακυρώνει τον άλλον. Με αποτέλεσμα κάθε ημέρα που περνάει να κάνει δυσχερέστερη την ταυτόχρονη επίτευξη των δύο απαραίτητων συμβιβασμών.
Αλλά ο χρόνος τρέχει. Μόνο που δεν τρέχει για την ελληνική πλευρά και οι δανειστές το ξέρουν.
Και αν η παντομίμα δεν τελειώσει από μόνη της, αν η κυβέρνηση δεν συνειδητοποιήσει με ποιους απλώς κουβεντιάζει και με ποιους κυρίως διαπραγματεύεται, τότε η λήξη χρόνου θα είναι σκληρή.
Για την κυβέρνηση. Αλλά και για τη χώρα.
Google news
