[Ενστάσεις] Λαϊκισμός

Η επιλογή της κυβέρνησης να παραπέμψει σε εξεταστική επιτροπή τις κυβερνήσεις μετά το 2009, τις κυβερνήσεις δηλαδή που διαχειρίστηκαν την κρίση, δεν ξαφνιάζει. Είναι εναρμονισμένη με τη σταθερή λογική της κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία οι πολιτικές ελίτ «του παρελθόντος» (ο Καραμανλής εξαιρείται, προφανώς, ως «παιδί του λαού») απεργάστηκαν και επέβαλαν μέτρα εις βάρος του λαού, υπακούοντας όχι στο λαϊκό συμφέρον αλλά «στα φερέφωνα των εμπνευστών των Μνημονίων».

Είναι ακόμα μια εφαρμογή της λαϊκιστικής ιδεολογίας που υπηρετεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Χρειάζεται, ασφαλώς, εδώ να διευκρινιστεί ότι λαϊκισμός δεν είναι η δημαγωγία, δεν είναι η χαρισματική ηγεσία, δεν είναι ο αγοραίος λόγος στο όνομα του λαού, όπως πιστεύουν πολλοί. Λαϊκισμός είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο που ορίζεται με σαφήνεια, το περιέγραψε πριν από μερικές ημέρες στην Αθήνα, σε διάλεξή του, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια Κας Μούντε. Λαϊκισμός είναι η ιδεολογία του χωρισμού μιας κοινωνίας σε αγνό λαό και σε διεφθαρμένες ελίτ. Σύμφωνα με το σχήμα αυτό, ο λαός εμφανίζεται ομοιογενής και πάντα αντικείμενο εκμετάλλευσης της ελίτ.  

Βασικό χαρακτηριστικό του λαϊκισμού είναι η ηθική (και η επίκλησή της). Δεν πρόκειται για αντιδημοκρατική ιδεολογία, κάθε άλλο. Στηρίζει την αρχή της πλειοψηφίας και, ανάλογα με την ιδεολογία-ξενιστή, μπορεί να είναι δεξιός, αριστερός ή και αριστεροδεξιός.

Ο Κας Μούντε έχει γράψει δύο ογκώδη βιβλία για τον λαϊκισμό («Λαϊκιστικά ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα στην Ευρώπη» και «Λαϊκισμός στην Ευρώπη και την Αμερική», στα ελληνικά από τις εκδ. Επίκεντρο). Είναι πρόσχαρος άνθρωπος και ως επιστήμονας σαφής και ακριβής, όπως οι Αγγλοσάξονες. Οσα περιέγραψε δεν αφορούν αποκλειστικά την Ελλάδα. Αφορούν όμως και τη χώρα μας. Και η πρακτική εφαρμογή τους στη συγκυρία της σημερινής καμπής της κρίσης δεν προοιωνίζεται αισιόδοξες εξελίξεις. Καλή τύχη.