[Θεωρείο] Κάτι περίεργοι «κύκλοι»

Είναι μια βολική εξήγηση. Κάποια «κέντρα», συνήθως ξένα και πάντα σκοτεινά, δρουν στο παρασκήνιο για να ρίξουν ηρωικά ανθιστάμενους ηγέτες από την εξουσία. Ο τελευταίος που έκανε χρήση εκτός συνόρων είναι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. Αλλά πριν από αυτόν ήταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν, ο Ούγκο Τσάβες και πολλοί ακόμη από εκείνους τους ηγέτες που συνηθίζουν να ταυτίζουν τον εαυτό τους με τους θεσμούς τους οποίους υπηρετούν. Γιατί η αλήθεια είναι ότι η θεωρία των ξένων κέντρων σπανίως διατυπώνεται σε κανονικές δημοκρατίες όπως είναι η ισραηλινή. Σε αυτές τις δημοκρατίες η εξήγηση δεν εισπράττεται ως λογική και δεν είναι καθόλου βολική – ακούγεται σαν παραφωνία.

Σε κάθε περίπτωση, το καλό με τη συνωμοσιολογία είναι ότι προσφέρει μια καλή δικαιολογία για την αποτυχία σου στη διαχείριση των κοινών και ότι συσπειρώνει το κοινό σου απέναντι στον αόρατο εχθρό. Υπάρχει, όμως, και ένα κακό: μπορεί να σε οδηγήσει στην παράνοια. Ο Τσάβες, για παράδειγμα, πρέπει να πέθανε με την απορία για το εάν ο καρκίνος που τον σκότωσε ήταν έργο του πανάγαθου Θεού ή της καταραμένης CIA. Ο Πούτιν, πάλι, πήρε στο κυνήγι κάθε μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στη Ρωσία – ακόμη και αν τα μέλη της ήταν καθολικές καλόγριες.

Η θεωρία έχει αρχίσει να διακινείται και εντός ελληνικών συνόρων. Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά – το έκανε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου και αργότερα διάφοροι που κινούνταν πέριξ του Καραμανλή του νεότερου. Στην ίδια θεωρία, σήμερα, έχουν καταφύγει μέχρι στιγμής ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Πιθανότατα θα ακολουθήσουν κι άλλοι. Ολοι τους, πάντως, μπορούν να αισθάνονται τυχεροί. Γιατί οι περίεργοι «κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης», που είπε και ο υπουργός Εργασίας, δεν ήθελαν απλώς να ρίξουν τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Με βάση τη θεωρία Σκουρλέτη, ο σκοπός τους ήταν να εξαφανίσουν εντελώς από τον πολιτικό χάρτη τα «μνημονιακά» κόμματα που τις συγκροτούσαν. Γιατί; Ισως να ξέρουν οι καθολικές καλόγριες.