[Στίγμα] Δυνατές φιλίες

Είναι κανόνας (δεν ξέρω ποιος τον έχει περιγράψει πρώτος, αλλά δεν έχει την παραμικρή σημασία): πλούσιος είναι ο άνθρωπος που έχει καλούς φίλους. Ο πρώην βουλευτής Θεσπρωτίας ως ατυχήσας κατά τις τελευταίες εκλογές (και πρώην υφυπουργός) Αντώνης Μπέζας ανήκει σε αυτή την κατηγορία των «πλουσίων»: έχει καλούς φίλους. Ενας εξ αυτών των φίλων του είναι ο δήμαρχος Πάργας, ονόματι Α. Νάστας, ασχολούμενος με μπετά και τέτοια εκ παραλλήλου με τα καθήκοντά του, του δημάρχου.

Αυτός λοιπόν ο Νάστας τι έκανε για να στηρίξει τον φίλο του Μπέζα (φέρελπιν καραμανλοπαίδα, το πάλαι) και να απαλύνει τον καημό του που δεν επανεξελέγη στις πρόσφατες εκλογές; Τον προσέλαβε ως σύμβουλό του στον δήμο της Πάργας, αντί του ευτελούς θα τολμήσω να το χαρακτηρίσω, δεδομένης και της θητείας του Μπέζα σε κυβερνητικές θέσεις, ποσού των 3.126,47 ευρώ μηνιαίως.

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς υπηρεσίες θα παρέχει στον δήμο της absolutely cute Πάργας ο πρώην υφυπουργός (τέσσερα χρόνια στο Οικονομικών επί Καραμανλή και κάπου ενάμιση χρόνο στο Υγείας επί Σαμαρά). Διάβασα στην απόφαση, που μου κοινοποιήθηκε από φίλο μου εξ Ηπείρου ότι «θα υπόκειται στην ιεραρχική εξάρτηση του Δημάρχου και θα ασκεί καθήκοντα επιτελικά χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες οποιασδήποτε μορφής. Θα παρέχει συμβουλές και θα διατυπώνει εξειδικευμένες γνώσεις, γραπτά ή προφορικά για θέματα σχετικά με κατασκευές τεχνικών έργων, καθώς και σε θέματα πολεοδομικού σχεδιασμού και πράξεων εφαρμογής». Φευ δεν συμπεριλαμβάνονται στα καθήκοντα του κυρίου συμβούλου ασχολίες όπως «πιάσ’ τ’ αυγό και κούρεψ’ το» – όλα τα άλλα μέσα είναι!

Οχι για την περίπτωση Μπέζα αποκλειστικά, αλλά ως γενική αρχή πάντως επισημαίνω ότι αν το κύριο επάγγελμά σου είναι ας πούμε πολιτικός μηχανικός (αυτό τουλάχιστον διατείνεται στο βιογραφικό του ο Μπέζας), επανέρχεσαι με αξιοπρέπεια στο επάγγελμα που ασκούσες πριν ασχοληθείς με την πολιτική. Δεν επιδιώκεις να διοριστείς σε έναν δήμο της περιοχής σου και μάλιστα με αυτό τον προκλητικό – για την εποχή μας – μισθό.

Μαζέματα

Εάν, πάλι, δεν το καταλαβαίνεις μόνος σου, υπάρχει ο περιφερειάρχης Ηπείρου, εν προκειμένω ο Αλέκος Καχριμάνης, να «μαζέψει» και τον πρώην υφυπουργό και τον «φίλο υφυπουργού» Νάστα. Η απόφαση αναφέρει ότι το συνολικό ποσό της ετήσιας αμοιβής Μπέζα, περίπου 38.000 ευρώ, θα βαρύνει τον προϋπολογισμό για το 2015 του Δήμου Πάργας. Εχει τόσα χρήματα ο Δήμος Πάργας να τα διαθέσει για την πρόσληψη του Μπέζα και όχι για κάτι άλλο πιο ωφέλιμο για τους κατοίκους της πόλης; Αγνοώ. Υποθέτω όμως βασίμως ότι το θέμα θα κινήσει σήμερα κιόλας και το «ενδιαφέρον» του υπουργού των Εσωτερικών Νίκου Βούτση. Ελεος πια.

Βρήκαν τοίχο

Και πότε συμβαίνουν κάτι τέτοια (όπως το προηγούμενο); Οταν η κυβέρνηση έχει βγει κανονικά στη γύρα και μαζεύει απεγνωσμένα λεφτά από όπου μπορεί για να πληρώσει δόσεις, μισθούς, συντάξεις κ.λπ. Παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή την προσπάθεια και δεν είμαι καθόλου ήσυχος πληροφορούμενος διάφορα που συμβαίνουν.

Χθεσινό παράδειγμα, η προσπάθεια να μπει χέρι στα αποθεματικά του ΟΑΕΔ – χρήματα που υπάρχουν από τις συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών για την υλοποίηση προγραμμάτων κατά της ανεργίας, επιδόματα κ.λπ.

Τα αποθεματικά, μου είπαν, ήταν 130 εκατ. ευρώ. Η κυβέρνηση ζήτησε τα 100 εκατ. Το ΔΣ του Οργανισμού το οποίο συνεδρίασε εκτάκτως αποφάσισε να μη συναινέσει στη μεταφορά των 100 εκατ. ευρώ στον κουμπαρά που έφτιαξε η κυβέρνηση στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο πρόεδρος Αμπατζόγλου, ο γνωστός φαρμακοποιός το επάγγελμα, δήλωσε ευθαρσώς και με αυταπάρνηση «εγώ φυλακή δεν πάω» – άρα, δεν υπογράφω κάτι που συνιστά απιστία περί την υπηρεσία.

Κατά τα λοιπά, πάμε καλά – αυτό είναι που με συναρπάζει εμένα.

Τριμερής στην Κίνα

Μέσα δεν πάμε καλά, τουλάχιστον να πάμε έξω; Ας το ελπίσουμε – το ίδιο ελπίζει και ο πρόεδρος Αλέξης. Αλλιώς δεν θα έστελνε εσπευσμένα στο Πεκίνο τον αντιπρόεδρο Δραγασάκη και τον Νίκο «συνομιλώ με τον Θεό, μη με απασχολείτε τώρα» Παππά. Η αντιπροσωπεία άλλαξε μερικές φορές σύνθεση. Αρχικά ήταν να πάει μόνος του ο αρχηγός μας (του Αριστερού Ρεύματος είμαι και εγώ ως καταγεγραμμένος αριστερός) Παναγιώτης Λαφαζάνης. Εν συνεχεία, επειδή ο Παναγιώτης είχε κάτι δουλειές εδώ, είπαν να στείλουν τον  Νίκο «ζήλεια σου Γιώργο, έγινα επιτέλους υπουργός» Κοτζιά, ως παρτενέρ του αντιπροέδρου Δραγασάκη. Γενναία απόφαση εκτιμώ, παρότι εμφιλοχωρεί πάντοτε ο κίνδυνος να τους πιάσει στη θεωρία για την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, θέμα που σιχαίνονται  οι Κινέζοι πιο πολύ και από τις αμαρτίες τους.

Η διευρυμένη τωρινή σύνθεση (Δραγασάκης – Κοτζιάς – Παππάς) θα έχει, πλην των άλλων, και την ευθύνη της προετοιμασίας της επίσκεψης Τσίπρα στο Πεκίνο. Το αριστερό μου αγόρι προγραμμάτιζε αυτό το ταξίδι για τον Μάιο, αλλά ο ορυμαγδός των εξελίξεων τον ανάγκασε να το επισπεύσει κατά ένα μήνα.

Nǐ hǎo, wǒ láile Tsipras Xīlà («Γεια σας ήρθα, Τσίπρας από Ελλάδα» σημαίνει αυτό – τώρα στη στήλη και κινέζικα!)

Προσοχή, νάρκες

Επανέρχομαι στην πεζή, πολύ πεζή πραγματικότητα για να επισημάνω ότι αυτές τις ημέρες κυκλοφορούν τόσες… μην τις χαρακτηρίσω, αλλά βέβαιος ων ότι απευθύνομαι σε ευφυείς αναγνώστες, είναι κατανοητό τι εννοώ, ώστε πρέπει όλοι να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Αναφέρω παράδειγμα, διότι εγώ μιλώ με παραδείγματα: μου τηλεφώνησε προχθές το βράδυ παράγων της προηγούμενης κυβέρνησης, του αξέχαστου ντουέτου «Αμποτ και Κοστέλο» για να με ενημερώσει εγκύρως ότι «έρχεται η τρόικα».

– Ποια; Πότε;

– Πότε; ρώτησα ταραγμένος.

Φυσικά δεν έγραψα τίποτε. Διότι είναι τέτοιες οι φήμες που κυκλοφορούν, που αν δεν είσαι προσεκτικός, κατ’ ελάχιστον την πάτησες κανονικά (άσε που χθες, η έλευση της τρόικας έγινε τηλεδιάσκεψη με την τρόικα, που και αυτή διαψεύσθηκε).

Σκηνοθεσία για Οσκαρ

Αντιθέτως, δεν είναι ψέμα ότι οι αυξήσεις που έδωσε – με την τεράστια πατέντα «τροφεία», λες και είμαστε στον 19ο αιώνα – ο και καθηγητής Αρθούρος Ζερβός, πρόεδρος της ΔΕΗ, στη διαρκώς αγωνιζόμενη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ δεν ήταν εν γνώσει της κυβέρνησης. Ο υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης με τον οποίο συνομίλησα χθες το βράδυ μου αποκάλυψε ότι η συμφωνία διοίκησης – ΓΕΝΟΠ ήταν έτοιμη, γραμμένη στο χαρτί, όταν εκείνος ανέλαβε το υπουργείο. Οτι από τον περασμένο Σεπτέμβριο ψηνόταν (στις πλάτες της κυβέρνησης Σαμαρά, θα επισημάνω εγώ) και όταν του την πήγαν δεν μπορούσε να κάνει κάτι:

Για να το δούμε λίγο καλύτερα το έργο: η διοίκηση της ΔΕΗ βλέποντας ότι επέρχεται πολιτική αλλαγή, διαπραγματεύεται με τους συνδικαλιστές και καταλήγει σε συμφωνία με το που αναλαμβάνει η νέα κυβέρνηση. Ετσι οι μεν συνδικαλιστές παίρνουν αυτό που διεκδικούν (ενώ δεν το παίρνει κανείς άλλος δημόσιος υπάλληλος) η δε διοίκηση της ΔΕΗ δένει τον γάιδαρό της απέναντι στο νέο καθεστώς, γιατί απολαμβάνει τη στήριξη των εργαζομένων. Τέλεια, όχι πραγματικά τέλεια!