[Στίγμα] Περιπέτειες

Δεν έχουν τέλος τα προβλήματα του φίλου μου Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου. Δεν του  φτάνει που ο πρόεδρος Αλέξης δεν του έδωσε ένα υπουργείο – ένα! – να το διαχειρίζεται, σήμερα εκ των πραγμάτων θα πρέπει νομίζω να δώσει ορισμένες απαντήσεις για το τι γίνεται με εκείνο το εκατομμύριο δολάρια που είχε λάβει ως (δικηγορική) αμοιβή το 1999, και όλως τυχαίως του είχε διαφύγει (το αναφέρω όσο πιο κομψά γίνεται) να δηλώσει και να φορολογηθεί σχετικά.

Σύμφωνα με εγκυρότατες πληροφορίες που διαθέτω, όλο αυτό το διάστημα, από το 2012, όταν εγώ αποκάλυψα εκείνη την υπέροχη ιστορία, κατά την οποία ο φίλος Αλέξης «έριξε» κατά το κοινώς λεγόμενο δύο συναδέλφους του δικηγόρους σε υπόθεση διαλεύκανσης μιας κληρονομιάς στην Αμερική, και κράτησε για την πάρτη του 2.000.000 δολάρια (δύο εκατομμύρια δολάρια, ολογράφως), προσπαθούσε να αποδείξει ότι κακώς διασύρεται, διότι τα χρήματα τα έφερε στην Ελλάδα το 2005, με τον νόμο Αλογοσκούφη (που έδινε ασυλία στο μαύρο χρήμα).

Εν συνεχεία, όταν δεν έγινε πολύ πειστικός αυτός ο ισχυρισμός, αγωνίστηκε σθεναρά να αποδείξει ότι κακώς τον τρέχουν αυτοί οι άθλιοι εφοριακοί, διότι η υπόθεση έχει παραγραφεί από 31/12/2014.

Στο μεταξύ αντάλλασσε χαρτιά με το ΣΔΟΕ, πότε δικά του, και πότε σε επιστολόχαρτα της Βουλής (!), με κείμενα τα οποία ώς και απειλητικά μπορούσες να τα χαρακτηρίσεις, ότι εφόσον δεν του παρείχετο η παραγραφή – να τελειώνει ο άνθρωπος, διότι σου λέει, αν δεν έχω το χαρτί της παραγραφής στην τσέπη, υπουργός δεν γίνομαι – θα έκανε αυτό ή εκείνο εις βάρος των αρμοδίων.

Υπουργός δεν έγινε, αγνοώ γιατί. Αντιπρόεδρος της Βουλής έγινε, και η υπόθεσή του, όχι μόνο δεν έχει ξεκαθαριστεί, αλλά περιπλέκεται περισσότερο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω στη διάθεσή μου, ο Μητρόπουλος ισχυρίζεται ότι το 2005 «επαναπάτρισε» στην Ελλάδα 750.000 δολάρια, εκ του ενός εκατομμυρίου, που τελικά του απέμεινε από τα δύο (διότι στο μεταξύ οι άλλοι δύο δικηγόροι με δικαστικές αποφάσεις κατάφεραν να πάρουν την αμοιβή τους, που ανερχόταν σε περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια).

Επί μήνες, και πριν συμπληρωθεί η παραγραφή, το ΣΔΟΕ του ζητούσε να καταθέσει ένα αποδεικτικό που να λέει ότι τα χρήματα που έφερε στην Ελλάδα προέρχονταν από τον τάδε λογαριασμό της δείνα τράπεζας του εξωτερικού. Ο φίλος Αλέξης όμως, μανούλα στα νομικά, έκανε συνεχώς καθυστέρηση – τουτέστιν πετούσε την μπάλα στα μνήματα που λέγαμε παλιά – έως ότου επέλθει, προφανώς, η παραγραφή.

Είδε και απόειδε το ΣΔΟΕ ότι δεν έχει να περιμένει τίποτε από τον αγαπημένο αντιπρόεδρο και άρχισε τη δική του έρευνα. Και τι απέδειξε – πράγμα που είναι και η πηγή νέων μεγάλων προβλημάτων (οικονομικών και άλλων) για τον φλογερό αγωνιστή; Οτι τα 750.000 δολάρια προήρχοντο από ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ λογαριασμό από εκείνον που η πελάτης του τού είχε καταθέσει τη δικηγορική αμοιβή. Αρα, συμπεραίνει το ΣΔΟΕ, πρόκειται για χρήματα που προέρχονται από άλλες (μαύρες) πηγές, τα οποία απέκρυψες, και ως εκ τούτου όχι μόνο δεν υπάρχει παραγραφή, αλλά θα σου επιβληθεί και το ανάλογο ισόποσο πρόστιμο! Ητοι 1.500.000 δολάρια, τα οποία θα πληρωθούν σε ευρώ – μια ακόμη ατυχία του Αλέξη, διότι  πέφτει συνεχώς το ευρώ έναντι του δολαρίου στις διεθνείς χρηματαγορές.

Σε αυτή τη φάση είμαστε τώρα και εξ όσων πληροφορήθηκα αρμοδίως, της υποθέσεως είναι ενήμερη όλη η κλίμακα του υπουργείου Οικονομικών, της αγαπημένης «λέγε με Νάντια» Βαλαβάνη συμπεριλαμβανομένης.

Συμπάσχω, εξυπακούεται. Φίλος μου είναι, τι να κάνω και εγώ;

Αναμνήσεις

Η αναφορά στις δικαστικές και άλλες (νέες) περιπέτειες του αντιπροέδρου Αλέξη, μου θύμισε εκείνη την ωραία ιστορία που είχαν προ έτους και πλέον αποκαλύψει «ΤΑ ΝΕΑ», με βιαστή τεσσάρων κοριτσιών ο οποίος είχε πετύχει ο μπαγάσας οκτώ με δέκα αναβολές με αποτέλεσμα η υπόθεση να μην εκδικάζεται επί μία οκταετία. Δικηγόρος του κυρίου αυτού ήταν – θυμίζω – η Πρόεδρος Ζωή (Κωνσταντοπούλου) και το ερώτημά μου είναι τι απέγινε αυτή η υπόθεση. Εκδικάστηκε ποτέ; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα (αν εκδικάστηκε);

Και έπεται συνέχεια

Α, η Πρόεδρος Ζωή, για την οποία έλεγα το Σάββατο ότι το αριστερό μου αγόρι Αλέξης το έχει μετανιώσει ήδη που την επέλεξε για τη θέση αυτή: τουλάχιστον αυτό αφήνουν να εννοηθεί οι δικοί του εδώ και εκεί. Πληροφορήθηκα καθυστερημένα είναι αλήθεια, αλλά συμβαίνουν αυτά με τον όγκο των πληροφοριών που έχουμε να διαχειριστούμε, ότι κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας όπου ο πρόεδρος Αλέξης ανακοίνωσε την υποψηφιότητα Παυλόπουλου, διέρρηξε τα ιμάτιά της (μεταφορικά, μη φανταστείς) να πραγματοποιηθεί ψηφοφορία για την απόφαση Τσίπρα, διότι η ίδια, όπως και άλλοι, ήταν υπέρ της υποψηφιότητας αριστερού Προέδρου της Δημοκρατίας (ο μπαμπάς Νίκος, ας πούμε, ήταν μια ωραία ιδέα).

Η ψηφοφορία δεν έγινε, οι εντυπώσεις έμειναν, τα «όχι ρε γαμώτο, τι κάναμε» πολλαπλασιάστηκαν.

(Και δεν έχουν δει τίποτε ακόμη, αυτό έχω να πω.)

Μια υπογραφή μετράει

Σε ένα άλλο επίπεδο, δεν μπορώ να μην ασχοληθώ – και πάλι – με την περίπτωση του «ουάου» αγοριού Βαρουφάκη, ο οποίος αυτή την ώρα συγκεντρώνει  τα συντονισμένα πυρά διαφόρων συριζαίων – ειδικά του τομέα οικονομικής πολιτικής. Αισθάνομαι την ανάγκη να τον υπερασπιστώ. Του την πέφτουν άσχημα για όσα υπέγραψε, αλλά τι άλλο θα μπορούσε να γίνει; Κανείς τους δεν μας λέει.

Επίσης, ας ήταν και αυτοί sexy να ασχολούνταν μαζί τους τα μέσα ενημέρωσης και οι γυναίκες. Διότι τι να μας πει τώρα και ο Μηλιός, ας πούμε. Ή ο Λαπατσιώρας. Και δεν μιλώ καν για τον Ευκλείδη, με το ωραίο όνομα και το χάλια κασκόλ, Τσακαλώτο.

Εδωσε, λέει, μέσα σε μία εβδομάδα πάνω από δέκα συνεντεύξεις – τις τρεις το τελευταίο 48ωρο. Ε, και λοιπόν; Συνεντεύξεις του ζήτησαν, όχι λεφτά. Και κάτι ακόμη: με ενημέρωσε μια από τις πηγές μου, εμφανώς αντι-βαρουφακική, ότι το «ουάου» αγόρι υπέγραψε τον περασμένο μήνα σε 17 όλα και όλα έγγραφα, από τα οποία τα 16 αφορούσαν μετακινήσεις υπαλλήλων από και προς το γραφείο του. Ε, και; Αρκεί που υπέγραψε τη μία και μοναδική υπογραφή. Αυτήν κάτω από τη συμφωνία-γέφυρα (με το Μνημόνιο) και ανεστάλη η πορεία προς τα βράχια. Εστω και προσωρινά.