[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Δολοφονικό χρονοδιάγραμμα

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, περιμένοντας «σταγόνες» χρηματοδότησης από τους δανειστές της για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα. Και αν όλες τις υπόλοιπες φορές τα κατάφερνε στο «και ένα» της λήξης της προθεσμίας, τώρα καλείται να υπερβεί τον εαυτό της, όχι απλώς στο κανονικό 90λεπτο του ματς αλλά στα λίγα λεπτά που απομένουν μέχρι το τέλος του αγώνα. Και το χειρότερο; Για να κερδίσει, θα πρέπει να βάλει όχι ένα, αλλά δύο και περισσότερα γκολ – και προσοχή: χωρίς να φάει αυτογκόλ.

Κάπως έτσι θα μπορούσε να αποτυπώσει κανείς την ασφυκτική κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα μετά την υπογραφή τής επώδυνης για την ελληνική πλευρά συμφωνίας με τους πιστωτές μας.

Η αλήθεια είναι ότι το χρονοδιάγραμμα που επιβάλλουν οι ευρωπαίοι εταίροι και δανειστές μας για την εφαρμογή των μέτρων που συμφωνήθηκαν είναι δολοφονικό για μια κυβέρνηση που κάνει τους πρώτους βηματισμούς της. Ομως, και η έλλειψη εμπιστοσύνης είναι χαώδης από την πλευρά τους, απαιτώντας, από σήμερα κιόλας, τα πρώτα απτά δείγματα εφαρμογής των μέτρων αυτών που ευθυγραμμίζονται με το Μνημόνιο και προκαλούν ήδη ισχυρές πολιτικές ανατράξεις. Μόνο έτσι η ΕΚΤ θα αυξήσει το όριο δανεισμού της χώρας μέσω εντόκων και το Δημόσιο θα εξασφαλίσει τη ρευστότητα που έχει ανάγκη για να πληρώσει μισθούς, συντάξεις και υποχρεώσεις στους ξένους πιστωτές τον Μάρτιο.

Εκεί βρίσκεται αυτήν τη στιγμή ο πήχης που πρέπει να υπερβεί η κυβέρνηση στο μεγάλο πολιτικό άλμα (εις ύψος) που καλείται να κάνει, προκειμένου η χώρα να αποφύγει περιπέτειες στο άμεσο μέλλον. Και ο βηματισμός μέχρι τον πήχη είναι πολύ συγκεκριμένος:

Μέσα στο επόμενο δεκαήμερο η κυβέρνηση θα πρέπει να οριστικοποιήσει, σε επαρκή βαθμό, μέτρα και πολιτικές που ενσωματώνουν τις βασικές δεσμεύσεις της συμφωνίας. Αυτό περιμένει η ΕΚΤ για να ανοίξει εκ νέου και για τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες τη στρόφιγγα της φτηνής χρηματοδότησης. Και να ανάψει επίσης το πράσινο φως ώστε να αυξηθεί – πάνω από τα 15 δισ. ευρώ – το όριο δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου μέσω έντοκων γραμματίων. Ετσι θα καταστεί εφικτή η εξόφληση των υποχρεώσεων του Μαρτίου.

Μεγάλο αγκάθι στη διαδικασία αυτή είναι οι απαιτήσεις που ευθέως έχει ήδη θέσει το ΔΝΤ (και όχι μόνο) σε καυτά ζητήματα της συμφωνίας. Ζητεί διαβεβαιώσεις με τη μορφή συγκεκριμένων νομοθετικών μέτρων για τις περικοπές στις πρόωρες συντάξεις, την αναπροσαρμογή των συντελεστών του ΦΠΑ και τις μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά. Διαβεβαιώσεις που, πάντως, κάθε άλλο παρά συγκλίνουν με εξαγγελίες που εξακολουθούν να κάνουν, ακόμη και σήμερα, υπουργοί της κυβέρνησης.

Καλό μήνα.