[Στίγμα] Κακοί οιωνοί

Δεν επιθυμώ – πολύ περισσότερο δεν επιδιώκω – να γίνω προάγγελος κακών, αλλά έχω την αίσθηση ότι  το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης δεν θα μακροημερεύσει  στη θέση η οποία του χάρισε τον εξαιρετικής τιμής και αναγνώρισης τίτλο του «sex symbol» – γεγονός  το οποίο, πληροφορούμαι, έχει στείλει για «ζανάξ» εκείνον τον Τζορτζ (Κλούνι) που μέχρι τώρα μονοπωλούσε κάτι τίτλους όπως τον συγκεκριμένο.

Συνάγω την εκτίμηση από τα εξής τρία γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψή μου και δεν σκοπεύω να κρατήσω για τον εαυτό μου – αντιθέτως:

Πρώτον, ο και «sex machine» αποκληθείς Γιάνης είδε με προφανή δυσαρέσκεια, για να μην πω τίποτε άλλο, να του ξεφυτρώνει από το πουθενά την Τετάρτη το βράδυ στο έκτακτο Eurogroup ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης, παρότι ο ίδιος είχε επωμισθεί να παρουσιάσει τις ελληνικές θέσεις. Μόνος του πήγε ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης; Οχι φυσικά. Κατ’ εντολήν του προέδρου Αλέξη προσήλθε, πράγμα για το οποίο ο «ουάου» Γιάνης ενημερώθηκε λίγο πριν να εισέλθει στην αίθουσα συνεδριάσεων του οργάνου. Εννοείται ότι το ζητούμενο  είναι γιατί ο πρόεδρος Αλέξης δεν άφησε τον Βαρουφάκη να κάνει παιχνίδι μόνος του και του έστειλε και τον Δραγασάκη σε ρόλο επιτρόπου/επόπτη. Δεν προβαίνω σε εκτιμήσεις επί του παρόντος, διότι τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Δεύτερον, είχε αποφασιστεί ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης να παραμείνει στις Βρυξέλλες καθ’ όλο το τριήμερο. Για να φάει μύδια στο «Chez Leon» δεν το βλέπω. Αυτό  το κάνει – απαραιτήτως – κάθε βλάχος Αθηναίος που φθάνει στη βελγική πρωτεύουσα. Για έναν αστό τους μεγέθους του Γιάνη, το ελάχιστο που θα περίμενα από αυτόν είναι ένα δείπνο στο πιο in εστιατόριο της πόλης (αυτή την περίοδο) το διάσημο «Lola» στην πλατεία Σαμπλόν. Οχι λοιπόν. Θα τον άφηνε για να μετάσχει στις διαπραγματεύσεις μαζί με εκείνον τον κακομοίρη τον Ευκλείδη (Τσακαλώτο), ο οποίος έχει λιώσει στο μπρα ντε φερ με την τρόικα. Αντί όμως γι’ αυτό, ο «ουάου» Γιάνης ειδοποιήθηκε να επιστρέψει «άμεσα» στην Αθήνα – εξού και πήρε τη βραδινή πτήση από Βρυξέλλες την Παρασκευή το βράδυ και μετέβη κατευθείαν στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου.

Τρίτον, την Πέμπτη το βράδυ, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής, ο πρόεδρος Αλέξης παραχώρησε συνέντευξη. Ποιοι τον περιστοίχιζαν; Ο Παππάς, ο Χουντής και ο Σακελλαρίδης, αλλά όχι ο Βαρουφάκης. Φοβήθηκε ο πρόεδρος Αλέξης να μην του κλέψει τίποτε «φλασιές»; Νομίζω πως όχι. Είναι κάτι πιο βαθύ, αυτό που συμβαίνει.

Δακρύζω ήδη.

Συνιστάται ηρεμία

Εως να αποδειχθούν πάντως, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, τα προηγούμενα θα συνιστούσα στο «ουάου» αγόρι Βαρουφάκη να είναι προσεκτικό διότι  τώρα που πέρασε η εποχή των «μπαρουφάκηδων» της Πλατείας Συντάγματος και έγινε ευρέως γνωστός – έστω και με τις ενδυματολογικές ακρότητες με τα πουκάμισα έξω και τα κασκόλ – τον παρακολουθεί κόσμος. Κόσμος που είναι έτοιμος να μεταφέρει το παραμικρό που τον αφορά.

Οπως για παράδειγμα τα πολλά νεύρα που επέδειξε κατά τη συνάντηση που είχε με τους υπαλλήλους της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας (ΜΕΑ) στις Βρυξέλλες. Αγνοώ αν τα νεύρα είχαν να κάνουν με όσα προανέφερα. Γνωρίζω όμως ότι μόλις αποχώρησε από τη συνάντηση, τον «έκραξαν» κανονικά. Τόσο που έφθασαν στα αφτιά μου όλα αυτά.

(Τον ενημερώνω επίσης ότι κάποια φορά εξερράγη με την αποτελεσματικότητα της ΜΕΑ στις Βρυξέλλες και ο Θ. Πάγκαλος. Αλλά θα του συνιστούσα να μην μπερδεύεται, ο Πάγκαλος είναι Πάγκαλος και το σχετικό καλούπι έχει σπάσει.)

Οχι τρόικα, αλλά τρόικα

Περί της κρισιμότητας του σημερινού Εurogroup δεν χρειάζεται νομίζω να επισημάνω τίποτε – είναι όλα γνωστά. Πιο γνωστά δεν γίνεται. Κόκκινες γραμμές, γκρι ζώνες, σημεία προσέγγισης, όλα, μα όλα, η κυβέρνηση τα έχει βγάλει στη γύρα, ώστε ακόμη και εκείνοι εκ των δανειστών με τους οποίους διαπραγματεύεται να μη γνώριζαν κάτι, μπορούν να  τα πληροφορηθούν από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Τούτων δοθέντων, απαξιώ να γίνω διαμετακομιστής αμφιβόλου ποιότητας πληροφοριών που στόχο έχουν να γεμίσουν τις πλατείες αλλά όχι κάτι ουσιώδες και συμβατό με το πραγματικό ζήτημα που είναι πόσο κοντά είμαστε στα βράχια ή πόσο κοντά στη συμφωνία.

Περιορίζομαι απλώς να απευθύνω έκκληση στον πρόεδρο Αλέξη και τους συν αυτώ, την οποία επιγραμματικά θα συμψηφίσω στη φράση «όχι άλλο παραμύθι»!

Διότι δεν γίνεται να μας λένε ότι «τρόικα τέλος» και στις Βρυξέλλες να διαπραγματεύονται ο Τσακαλώτος και ο Χουλιαράκης με την τρόικα αυτοπροσώπως – αυτήν ακριβώς την τρόικα που είχε πρήξει τα συκώτια του Στουρνάρα και του Χαρδούβελη. Οχι άλλο κάρβουνο, ρε γαμώτο, όχι άλλο κάρβουνο.

Ασχημο ξεκίνημα

Στο μεταξύ, τα συριζοπαλικάρια που στελεχώνουν με ταχείς ρυθμούς, πολυβόλου συγκεκριμένα (απόδειξη ότι αυτή η κυβέρνηση δεν ξέρει τίποτε από κομματικό κράτος, από πελατειακές σχέσεις κ.λπ.), φαίνεται πως τα έχουν παρεξηγήσει λίγο τα πράγματα. Αναφέρω παράδειγμα επί προσωπικού. (Μου) Συνέβη την Παρασκευή.

Με καλεί στο κινητό μου aggressive κυρία, μου δηλώνει το όνομα της (Χαΐνη) και την ιδιότητά της: Γραφείο Τύπου του κ. Σταθάκη.

Εγώ: Σε τι μπορώ να σας φανώ χρήσιμος;

Εκείνη: Εχετε σήμερα ένα δημοσίευμα (το γνωστό για το «χακάρισμα» των μυστικών κωδικών του ΕΣΗΔΗΣ).

Εγώ: Μάλιστα, και;

Εκείνη (αφού αποπειράται να μου πει κάτι για την πηγή του δημοσιεύματος, ποια είναι κ.λπ.! αλλά καταλαβαίνει τι πάει να κάνει και το μαζεύει): Τι και; Εχετε στοιχεία γι’ αυτά που γράφετε;

Εγώ (όσο πιο ψύχραιμος γίνεται): Κυρία μου, αν σας έβαλε ο κ. Σταθάκης να μου τηλεφωνήσετε, το εκτιμώ, αλλά θα προτιμούσα να μιλήσω με εκείνον.

Εκείνη: Οχι μόνη μου πήρα.

Εγώ: Τότε δεν βλέπω τι άλλο μπορούμε να πούμε, χαίρετε.

Στο λεπτό, μου τηλεφωνεί πιο aggressive τύπος. Μου δηλώνει ότι λέγεται Μανουσάκης.

Εγώ: Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω;

Εκείνος: Είμαι ο διευθυντής του γραφείου του κ. Σταθάκη.

Εγώ (αφού αποφεύγω μετά μεγίστης δυσκολίας, λόγω της αγωγής που διαθέτω, να αναφέρω τι αισθάνομαι έπειτα από αυτό και προσπαθώ να φανώ διαλλακτικός): Μάλιστα, τι θέλετε;

Εκείνος: Για το σημερινό δημοσίευμα. Τι στοιχεία έχετε; Πού το βρήκατε αυτό;

Εγώ (καταπνίγοντας ένα αυθόρμητο «ααα, δεν θα τα πάμε καλά, καθόλου καλά): Ακούστε, κύριε Μανουσάκη, επειδή μου τηλεφώνησε και μία κυρία προηγουμένως επί του ιδίου και της εξήγησα ότι αν σας έβαλε ο κ. Σταθάκης πείτε του πως ό,τι είχα να γράψω το έγραψα.

Εκείνος: Ανάκριση θα μου κάνετε, ποιος με έβαλε; Μόνος μου πήρα.

Εγώ: Χριστιανέ μου, είσαι καλά; Τι ανάκριση και παραμύθια, εγώ ρώτησα αν μου τηλεφωνείτε κατ’ εντολήν του υπουργού, να του μεταφέρετε αυτό που σας είπα.

Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η συνομιλία μου με το «κράτος του ΣΥΡΙΖΑ». Είχα τον Σταθάκη για σοβαρό άνθρωπο. Εξακολουθώ να πιστεύω το ίδιο. Εξού και θα μου επιτρέψει να του πω ότι ξεκινάνε άσχημα.

(Επίσης θα εκτιμούσα ιδιαίτερα να μου έλεγε τι ακριβώς έχει συμβεί με τους κωδικούς ασφαλείας του ΕΣΗΔΗΣ.)