[Γνώμη] Ο λαϊκισμός οδηγεί στην καταστροφή

Λίγες ημέρες μετά τη νίκη του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα, ο νέος Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα. Τα πρώτα μέτρα κατά της λιτότητας που ανακοίνωσε περιλαμβάνουν πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων και αύξηση του κατώτατου μισθού και των συντάξεων, ενώ η βούλησή του ήταν να διαπραγματευτεί μια μεγάλη ελάφρυνση του χρέους με την τρόικα με την οποία δεν θέλει να έχει ο ίδιος καμία σχέση. Απολαμβάνοντας την αναγνώριση της σοσιαλιστικής και μαρξιστικής πολιτικής τάξης της Ευρώπης, ο νεαρός ρήτορας έγινε ο ήρωας ενός ακαδημαϊκού κόσμου που εδώ και μερικά χρόνια δεν κατακρίνει όσο αυστηρά θα ήθελε τις επιπτώσεις μιας λιτότητας, η οποία ωθεί τις οικονομίες μας στο σπιράλ του αποπληθωρισμού, της κρίσης της ζήτησης, της απουσίας της ανάπτυξης και της ανεργίας. Καταγγέλλοντας τη σκευωρία που εξυφαίνουν από κοινού οι νεοφιλελεύθεροι και οι θιασώτες της λιτότητας, αυτά τα τρομερά παιδιά του νεοκεϊνσιανισμού αποσιωπούν τουλάχιστον δύο αλήθειες: είναι ο σοσιαλισμός τους και όχι η τρόικα αυτός που οδήγησε την Ελλάδα και άλλες χώρες σε μια ιστορική κρίση. Απέναντι σε αυτή την αποτυχία του κρατικού παρεμβατισμού και τη συνεπακόλουθη κατάρρευση του κράτους πρόνοιας δεν υπάρχει καμία εναλλακτική από τις δομικές μεταρρυθμίσεις.

Η επέμβαση της τρόικας στην Ελλάδα δεν θα είχε λάβει χώρα ποτέ αν αυτή η χώρα δεν είχε χτυπηθεί από μια μείζονα κρίση απώλειας της εθνικής της κυριαρχίας, που εκδηλώθηκε με την υπέρογκη αύξηση του δημόσιου χρέους της (175% του ΑΕΠ σήμερα), η οποία ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής ενός κράτους που ξόδευε περισσότερα από όσα εισέπραττε. Αυτή η οικονομική ανευθυνότητα, προϊόν μιας πολιτικής την οποία υιοθέτησαν οι κυβερνήσεις τόσο της Αριστεράς όσο και της Δεξιάς, κατέστρεψε τις δημιουργικές δυνάμεις της παραγωγής και της καινοτομίας με αποτέλεσμα να σταματήσει η ανάπτυξη και να αυξηθεί η ανεργία.

Ο προκάτοχος του Αλέξη Τσίπρα είχε προσπαθήσει θαρραλέα να πετύχει τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος, να αναζωογονήσει τις εξαγωγές και να μειώσει την ανεργία. Ο κίνδυνος με το σχέδιο των 12 δισ. ευρώ του Γιάνη Βαρουφάκη, ενός πραγματικού Μικ Τζάγκερ του θριαμβεύοντος κεϊνσιανισμού, έχει ένα όνομα: χρεοκοπία. Η εθνική υπερηφάνεια είναι η βασική ύλη της δημοτικότητας του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά στην Αθήνα ή στο Παρίσι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως κινητήριος μοχλός της μοναδικής πολιτικής που θα φέρει πραγματική ισότητα ευκαιριών, ανάπτυξη και πρόοδο. Και αυτή η πολιτική δεν είναι άλλη από τις δομικές μεταρρυθμίσεις.

Ο Mathieu Laine είναι ιδρυτής του ινστιτούτου Altermind και καθηγητής στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού