[Γνώμη] «Ενα καλό νέο για τη δημοκρατία»

Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα καλό νέο για την ευρωπαϊκή δημοκρατία. Η Χρυσή Αυγή, αντιθέτως, έφερε ένα μέτριο αποτέλεσμα: ο ελληνικός λαός επέλεξε τον δρόμο της δημοκρατικής εναλλαγής αντί για έναν πολιτικό «εκτροχιασμό», σαν εκείνο που ακολούθησε, σε παραπλήσιες συνθήκες, η Ευρώπη τη δεκαετία του 1930.

Η πολιτική συνείδηση του ελληνικού λαού είναι ένα μάθημα και για εμάς τους Γάλλους, που δηλώνουμε έτοιμοι σήμερα, σε ποσοστό 30%, να ψηφίσουμε Εθνικό Μέτωπο. Επειτα, ο νέος υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης ανήκει σε εκείνους τους οικονομολόγους που έχουν καταλάβει πως ο τερματισμός της δημοσιονομικής λιτότητας είναι ο καλύτερος τρόπος να σταματήσει η αιμορραγία των δημόσιων οικονομικών σε μια περίοδο αποπληθωρισμού.  

Η ελληνική οικονομία, δεν είναι μυστικό για κανέναν, είναι ανήμπορη να πληρώσει ένα χρέος που φθάνει και πάλι το 175% του ΑΕΠ, από 100% το 2010, λόγω ακριβώς της αποπληθωριστικής επιτάχυνσης την οποία προκάλεσε η λιτότητα που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, και σε πείσμα μιας πρώτης αναδιάρθρωσης που ήδη εφαρμόστηκε το 2012. Οι πιστωτές της Ελλάδας πρέπει να αποδεχθούν το προφανές: δεν θα πάρουν ποτέ πίσω το σύνολο των χρημάτων που έχουν δώσει.

Η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι, λοιπόν, η μόνη δυνατή έκβαση για μια χώρα η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει ακόμη ισχυρή φορολογική διοίκηση και δεν διαθέτει ως «πόρους» παρά μόνο τον τουρισμό και τις θαλάσσιες μεταφορές. Οσο για την «ηθική» δίκη που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα πάνω στο θέμα «πρέπει να πληρώσει τα χρέη της», πρόκειται εν μέρει για κακοπιστία: η Ελλάδα ουδέποτε θα είχε καταφέρει να χρεωθεί στα επίπεδα που γνωρίζουμε χωρίς την είσοδό της στην ευρωζώνη, το 2001 (…)

Είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν υπήρξαμε συνένοχοι των ελληνικών ψεμάτων του 2001; Επιπλέον, η είσοδος της Ελλάδας στη νομισματική μας ένωση της επέτρεψε να χρεωθεί με μικρότερο κόστος στις γαλλικές και στις γερμανικές τράπεζες. Και τα δάνεια αυτά διευκόλυναν σημαντικά τις μαζικές αγορές εξοπλισμών που πραγματοποίησε την περίοδο 2001-2010 η Αθήνα προς όφελος της Γαλλίας.

Αν η Ελλάδα έγινε ο τρίτος μεγαλύτερος πελάτης μας σε ό,τι αφορά τα εξοπλιστικά προγράμματα αυτό το οφείλουμε στα χρέη που δημιούργησε στις δικές μας τράπεζες. Τέλος, τα χρήματα που δανείστηκε δεν προέρχονται καταρχήν από τις αποταμιεύσεις των ευρωπαίων πολιτών: μια τράπεζα, και αυτό είναι που τη διαχωρίζει από ένα κερδοσκοπικό κεφάλαιο ή ένα ταμείο παρακαταθηκών, δημιουργεί μεγάλο μέρος των χρημάτων που δανείζει στους πελάτες της (…). Εδώ πρέπει να δείξει εξυπνάδα η Ευρώπη: ποιος έχει σήμερα συμφέρον να εμφανιστεί αδιάλλακτος, με κίνδυνο να σπρώξει την Αθήνα εκτός ευρωζώνης;

Ο Γκαέλ Ζιρό είναι οικονομολόγος και διευθυντής ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS).