[Στίγμα] Και μέντιουμ;

Ντιν-νταν-ντον, καμπάνες είναι αυτές που ακούγονται ή μήπως κουδούνες που ηχούν χαρμόσυνα (αλλά, φευ, μας κρέμασαν); Ο,τι και να είναι, σήμερα, λίγο πριν από το μεσημεράκι, θα φανεί: στις Βρυξέλλες, τις γκρίζες, βροχερές, χάλια Βρυξέλλες, θα κριθούν μία σειρά πραγμάτων και το μέλλον του δικού μου, του αξεπέραστου, του ευσταλούς ως ευζώνου της (παλιάς) ανακτορικής φρουράς Δημήτρη Αβραμόπουλου. Συναντώνται ο πρόεδρος Ζαν-Κλοντ (Γιούνκερ) με τον πρόεδρο Αλέξη, με αντικείμενο πλην των άλλων (όπως λ.χ. τι μέλλει γενέσθαι με τους Γερμανούς, τη λιτότητα, το χρέος, τα πουκάμισα του Βαρουφάκη και τα κασκόλ του Τσακαλώτου) και το θέμα της υποψηφιότητας του αγαπημένου Δημήτρη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Δεν έχω να συνεισφέρω άλλο τι, πλην μιας ολιγόλεπτης συνομιλίας που είχα με τον νυν και αεί υποψήφιο αργά προχθές το βράδυ, την ώρα που έτρεχα σπίτι μου μη και χάσω κάτι από τη συνέντευξη του προέδρου Βαγγέλη στον Χατζηνικολάου. Οπως με πληροφόρησε, και δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω, «ουδείς επικοινώνησε μαζί του για να του ανακοινώσει ότι θα προταθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ για το αξίωμα του Προέδρου».

– Συνεχίζω να ασκώ κανονικά τα καθήκοντά μου στο εξαιρετικά σοβαρό χαρτοφυλάκιο που διαχειρίζομαι, μου είπε.

Θα κλείσω πάντως μεταφέροντας εδώ – για όση αξία έχει – μια ατάκα του προέδρου Αλέξη προ μηνών (νομίζω τον Νοέμβριο), όταν εξαιτίας της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετέβη στο Πεντάγωνο να ενημερωθεί από τον τότε υπουργό Αμυνας Αβραμόπουλο:

– Αυτός σε πέντε μήνες θα είναι πίσω, είπε στους συνεργάτες του (Παππά και λοιπούς που ρωτούσαν όλο αγωνία «πώς του φάνηκε» ο Αβραμόπουλος).

Για να δούμε, θα επαληθευτεί η πρόβλεψη του αριστερού αγοριού;

Μύθος: κατερρίφθη

Ευκαιρίας δοθείσης, επιθυμώ να καταρρίψω και έναν αστικό μύθο που κυκλοφορεί κατ’ αυτάς και σύμφωνα με τον οποίο ουδέποτε υπήρξε σοβαρή συζήτηση για την πιθανή υποψηφιότητα του Καραμανλή για το προεδρικό αξίωμα.

Συζήτηση υπήρξε και μάλιστα στο ανώτερο δυνατό επίπεδο. Παρά τις εκατέρωθεν διαψεύσεις, προτάθηκε στον Κ. Καραμανλή να είναι υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας αλλά αρνήθηκε. Την δε πρόταση την έκανε, πληροφορήθηκα προχθές, ο ίδιος ο Τσίπρας την επομένη της νίκης του στον Κ. Καραμανλή.

Ο άλλος αρνήθηκε, διότι έχει ένα περίεργο σκεπτικό του τύπου (εν περιλήψει): αν η χώρα οδηγηθεί στη χρεοκοπία και εξ αυτού του λόγου σε νέες εκλογές, κάποιος πρέπει να υπάρχει για να εκπροσωπήσει τις φιλευρωπαϊκες δυνάμεις κόντρα στις δυνάμεις του σκότους (διάβαζε ΣΥΡΙΖΑ). Κατά την πηγή μου, ο Κ.Κ. θα έβλεπε κάτω από τη δική του ομπρέλα όλες τις πολιτικές δυνάμεις από τις προς τα δεξιά παρυφές της ΝΔ ώς Το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ.

Εγώ λέω ότι αρνήθηκε επειδή βαριέται, αλλά αυτό δεν είναι και κάτι πρωτοφανές, νομίζω.

Κοινώς, όχι

Επί του ιδίου (θέματος): Δεν βλέπω να επαληθεύονται άλλες προβλέψεις του είδους «ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος» υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα. Οπως μου εξήγησε χθες το απόγευμα κυβερνητική πηγή, από αυτές που είναι (εντελώς) μέσα στα πράγματα από άποψη πληροφόρησης, «μπορώ να σε διαβεβαιώσω για την κατάπληξη που αισθανθήκαμε όλοι και ο Πρωθυπουργός κυρίως για τη σχετική υπόθεση».

– Παρακαλώ;

Μάλιστα…

Εναλλακτική

Ντόρα για υποψήφια δεν άκουσα ακόμη, αλλά ποτέ δεν είναι αργά – αντιθέτως! Μέχρι να πει το μαγικό όνομα ο πρόεδρος Αλέξης (στη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων κατά πάσα πιθανότητα), όλο και κάποιος θα βρεθεί να ρίξει την ιδέα – και εγώ, μη νομίζετε, το ίδιο κάνω αυτή τη στιγμή. Αφού ψάχνουν μια προσωπικότητα από τον χώρο της Κεντροδεξιάς, με (πολλά) σημεία αναφοράς διεθνώς και με καλές άκρες παντού, αν κολλήσει του Αβραμόπουλου, γιατί να μην είναι γυναίκα η υποψήφια;

Πάντως, αν την ψάξουν την Ντόρα ενημερώνω ότι από μεθαύριο θα είναι Γερμανία. Την Κυριακή μετέχει σε διεθνή συνάντηση για την κρίση Ρωσίας – Ουκρανίας ως μέλος της 15μελούς διεθνούς επιτροπής του ΟΑΣΕ και θα έχει την ευκαιρία (φαντάζομαι) να πει δυο κουβέντες, έστω και στα όρθια, με Μέρκελ και Μπάιντεν που θα μετάσχουν επίσης της διάσκεψης.

Τζάμπα η προσμονή

Γενικώς πάντως κυκλοφορεί κατ’ αυτάς, και όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα της Προεδρίας, πολλή αρβύλα, αδελφέ μου. Διακινούνται τα πιο απίθανα πράγματα με τη μεγαλύτερη ευκολία και εν συνεχεία, που κάποιος αντιδρά, διαψεύδει κ.λπ., ο άλλος την κάνει γυριστή και δεν τρέχει τίποτε.

Αποδίδω το γεγονός στο ότι δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί τα «δίκτυα», διότι οι υπουργοί πρώτον ακόμη ενημερώνονται και δεύτερον οι περισσότεροι είναι επιφυλακτικοί. Παράδειγμα: ακούω, διαβάζω ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να ανοίξει την ΕΡΤ. Ενημερώνω απλώς ότι δεν είναι!

Ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός Νίκος Παππάς έχει αναθέσει την επεξεργασία του όλου project σε ομάδα συνεργατών του, οι οποίοι εξετάζουν το ζήτημα από όλες τις πλευρές: νομικές, εργασιακές, οικονομικές, και φυσικά πολιτικές. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά ότι το πράγμα δεν είναι καθόλου απλό. Αυτά που ονειρεύονταν διάφοροι, και ειδικά η ΠΟΣΠΕΡΤ και τα παλικάρια του συναγωνιστή Καλφαγιάννη ότι ανοίγει η ΕΡΤ όπως ήταν πριν ρίξει το βλακώδες μαύρο ο κυρ-Αντώνης Σαμαράς, δεν γίνονται.

Ενα σχέδιο, σου λέει, που είχαν ετοιμάσει τα προαναφερόμενα παλικάρια «δεν μπορεί να γίνει δεκτό», πολύ περιληπτικά διότι αυτή που καλείται να το υλοποιήσει είναι κυβέρνηση και δεν είναι ουλαμός μπολσεβίκων έτοιμος να καταλάβει τα Χειμερινά Ανάκτορα. Πολύ περισσότερο, να επιδοθεί σε ρεβανσισμούς του είδους «αποκλείονται της επαναπρόσληψης όσοι εργάσθηκαν στη ΝΕΡΙΤ» ή «απολύονται όλοι όσοι εργάζονται στη ΝΕΡΙΤ».

«Αυτά δεν γίνονται» ενημερώθηκαν αρμοδίως οι λεβεντοπαλίκαροι. Φυσικά δακρύζω με αυτή την προοπτική.

Ενημερώνω πάντως όσους εκ των αγωνιστών αναμένουν εναγωνίως ότι ο πρόεδρος Αλέξης – καθ’ α επληροφορήθην χθες – «θα πει δυο λόγια για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση» κατά τις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή και θα δώσει χρονικό ορίζοντα για την αποκατάσταση των αγωνιστών, λυπάμαι (γιατί γίνομαι κομιστής κακών μαντάτων και δεν το θέλω), ματαίως αναμένουν.

Πίσω στα πάτρια εδάφη

Ενημερώνω, τέλος, ότι βρέθηκε δουλειά στην Αθήνα και για την αγαπημένη Λούκα (Κατσέλη), η οποία όλους αυτούς τους μήνες είχε πάρει τον ομματιών της η γυναίκα. Είχε ξενιτευτεί στη Μολδαβία, βοηθούσε την τοπική κυβέρνηση που ήταν «αδύνατη» στα οικονομικά. Κατά πληροφορίες φίλου μου, η κυρία Λούκα αναλαμβάνει πρόεδρος στην Εθνική Τράπεζα στη θέση του (φίλου Βενιζέλου) Γιώργου Ζαννιά. Χαράς ευαγγέλια!