[Στίγμα] Γκρέμισε η Ιστορία

Δεν έχω καμιά διάθεση σήμερα να ασχοληθώ με την πολιτική, τους πολιτικούς, το πόσο θεαματική ήταν η πρώτη κυβίστηση (κωλοτούμπα στην καθομιλουμένη) του προέδρου Αλέξη. Δεν έχω να πω τίποτε για το πώς θα πάει το πράγμα, αν φοβάμαι, τι φοβάμαι, τι με ανησυχεί. Θέλω να μιλήσω για μια εθνική καταστροφή. Για την Ελλάδα που έγινε φτωχότερη χθες τα ξημερώματα. Για την Ηπειρο, την πατρίδα μου, που έχασε την «Ακρόπολή» της.

Θέλω να αναφερθώ στην κατάρρευση της Γέφυρας της Πλάκας, της γέφυρας που σημάδεψε με την παρουσία της επί σχεδόν διακόσια χρόνια την πορεία αυτού του δύσβατου, δυσπρόσιτου αλλά τόσο περήφανου τόπου – των Τζουμέρκων.

Η Γέφυρα της Πλάκας, που γλίτωσε από τους βομβαρδισμούς των γερμανικών αεροπλάνων και από τα σχέδια της ΔΕΗ, η οποία ήθελε να κατασκευάσει ένα ακόμη φράγμα στο ποτάμι μας, τον Αραχθο, δεν υπάρχει πια. Κατέρρευσε από το ίδιο το ποτάμι που γεφύρωνε, τον Αραχθο, ο οποίος για τρεις μέρες φούσκωνε από την πρωτοφανή κακοκαιρία που έπληξε όλη την περιοχή.

Επρόκειτο για ένα κατασκευαστικό επίτευγμα: το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι στα Βαλκάνια, μήκους 40 μέτρων και ύψους 20. Χτίστηκε από τους πιο γνωστούς μαστόρους της πέτρας τον 18ο αιώνα, τους καλύτερους που υπήρχαν – όλοι καταγόμενοι από το χωριό Πυρσόγιαννη. Για το χτίσιμό της οι Πυρσογιαννίτες χρησιμοποίησαν μια αρχαία συνταγή: ανακάτευαν τον ασβέστη με αβγά, χιλιάδες αβγά. Στη Γέφυρα λειτουργούσε επί χρόνια και πριν από την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1912, το τελωνείο της Ελλάδας με την Τουρκία.

Στις 29 Φεβρουαρίου 1944 υπογράφηκε εκεί η Συμφωνία Πλάκας – Μυρόφυλλου ανάμεσα σε αντιπροσωπείες του ΕΔΕΣ, του ΕΛΑΣ, της ΕΚΚΑ και εκπροσώπων του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής για το τέλος του Εμφυλίου μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων και την ανάληψη κοινής δράσης κατά των Γερμανών.

Οπως προανέφερα, η κινητοποίηση πολλών ανθρώπων από την Ηπειρο προ ετών διέσωσε τη Γέφυρα από τα σχέδια της ΔΕΗ, που επεδίωκε να δημιουργήσει ένα ακόμη φράγμα στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, το οποίο θα κατάπινε πλην των άλλων και τη Γέφυρα. Χθες τα ξημερώματα έγινε το κακό.

Θέλω να ελπίζω ότι ο Τσίπρας, που κατάγεται από την ευρύτερη περιοχή και λογικά την είχε επισκεφθεί, θα υλοποιήσει άμεσα τη δέσμευσή του για την ανασύσταση της Γέφυρας. Δηλώνω ότι θα το παρακολουθώ το θέμα από κοντά. Και θα του το υπενθυμίζω. Για να μην ξεχαστεί ένα από τα θαυμαστά «ανθρώπων έργα».

Καλοφάγωτο

Εννοείται, για να μην τρελαινόμαστε κιόλας, ότι παρακολουθώ με προσοχή τα όσα εξελίσσονται σχετικά με την κρίση και τους χειρισμούς της κυβέρνησης. Δεν είμαι σε θέση (ακόμη) να πω πώς θα εξελιχθεί αυτό το πράγμα, ούτε σπεύδω να βγάλω εύκολα συμπεράσματα – όπως έκαναν η ΝουΔού και το ΠΑΣΟΚ/Βενιζέλου.

Ασφαλώς, η χαιρεκακία που διέπνεε τις ανακοινώσεις τους λίγους θα βρει να την υπερθεματίσουν, αλλά ήταν τόσο, μα τόσο χαρακτηριστική: σαν την άλλη, που ήθελε να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την άφηνε!

Για να πω τη γνώμη μου, αυτό που με ανησύχησε απ’ όλα αυτά που εξελίχθηκαν από την Παρασκευή, για να μην πω με τρόμαξε, ήταν  η παραδοχή του προέδρου Αλέξη ότι δεν υπάρχει σχέδιο ούτε πρόγραμμα – τώρα καταρτίζεται (αν καταρτίζεται) και για τον λόγο αυτόν ζητάει μια εύλογη προθεσμία.

Είναι αυτό το σχέδιο/πρόγραμμα που είχε εξαγγείλει προεκλογικά και για το οποίο υποτίθεται ότι τον ψήφισαν οι Ελληνες την προπερασμένη Κυριακή. Ε, λοιπόν, δεν υπάρχει – παραμύθι ήταν. Και το έφαγαν πολλοί.

Φαινομενικά ανέξοδοι

Το άλλο που θα παρακαλούσα την κυβέρνηση είναι να κόψει τους ανέξοδους λαϊκισμούς – επειδή όλα αυτά τα χρόνια τούς έχουμε φάει με το κουτάλι. Για παράδειγμα, τι νόημα έχει να μας πλασάρουν με επιμονή ότι το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης ταξίδεψε στο Παρίσι στην οικονομική θέση;

Αφήνω κατά μέρος ότι τα ίδια έκαναν και οι άλλοι και θα σημειώσω μόνο ότι αν το «ουάου» αγόρι υπουργός Οικονομικών ήθελε να γλιτώσει το Δημόσιο μερικά έξοδα θα ταξίδευε χθες για Παρίσι, και δεν θα είχε πάει από το Σάββατο για να μας χρεώσει ξενοδοχεία για εκείνον και τους συνεργάτες του. Αλλωστε η συνάντηση με τον γάλλο υπουργό των Οικονομικών Σαπέν ήταν προγραμματισμένη για χθες το απόγευμα 6 ώρα Γαλλίας. Εντάξει;

(Επειδή το παιχνίδι του λαϊκισμού το γνωρίζουμε και εμείς καλά.)

Παγωμένο ντους

Το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης ρέπει στον λαϊκισμό, ο συνάδελφός του όμως Γιώργος «έχω και vintage MG» Κατρούγκαλος, εξ όσων αντελήφθην, δεν μασάει τα λόγια του. Κάλεσε την ΑΔΕΔΥ στο γραφείο του και τους είπε «παλικάρια μου, θα ήθελα τις απόψεις σας για την αξιολόγηση». Τα παλικάρια μια στενοχώρια την έπαθαν, γιατί άλλα πίστευαν, όμως ο Κατρούγκαλος δεν είχε διάθεση να το διαπραγματευθεί. «Περιμένω τις θέσεις σας εντός δεκαπενθημέρου», πρόσθεσε.

– Δώστε μας 20 ημέρες, τουλάχιστον, να υποβάλουμε τις προτάσεις μας, του  απάντησαν εκείνοι.

Τους έδωσε το εικοσαήμερο, και τώρα τους περιμένει έχοντας γυρίσει την κλεψύδρα ανάποδα.

(Πριν από αυτό θα ψαχτεί και ο ίδιος να βρει τρόπους για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Αλλά δεν έχει καταλήξει ακόμη πώς θα το κάνει. Εχει αποφασίσει να μην αφορά μεμονωμένα τους υπαλλήλους αλλά τις υπηρεσίες όπου υπηρετούν. Θα συνεργαστεί γι’ αυτό με τον εκπρόσωπο της Task Force στο υπουργείο, έναν γάλλο σύμβουλο, με τον οποίο συνεργαζόταν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.)

Απ’ ό,τι μου είπε ένας δικός μου, πάντως, στο συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ το καλύτερο – εν είδει ψυχρολουσίας – τους το κρατούσε για το τέλος της συνάντησης: «Αυξήσεις μην περιμένετε.  Πολλές θεσμικές αλλαγές θα κάνουμε και, αν θέλετε, ελάτε να βοηθήσετε».

Ωχ!

Κόντρα στην εξαφάνιση

Την ίδια ώρα σε μικρά, στα όρια της απίσχνανσης, κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ/Βενιζέλου, ξεκίνησαν οι συζητήσεις για το πώς θα αποτραπεί η διαφαινόμενη αναπόδραστη εξέλιξη – της εξαφάνισης. Στο πλαίσιο αυτό με ενημέρωσαν ότι κινούνται νεότερα σε ηλικία στελέχη προκειμένου να διεκδικήσουν την ηγεσία του κόμματος εάν και εφόσον ο πρόεδρος «το ΠΑΣΟΚ είμαι εγώ» Βαγγέλης εννοεί αυτά που λέει και δεν είναι μία ακόμη από τις τόσες χορευτικές φιγούρες στις οποίες με ιδιαίτερη επιτυχία έχει επιδοθεί κατά το παρελθόν.

Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, συγκεκριμένα, απηύθυνε πρόταση σε Εύα Καϊλή και Νίκο Ανδρουλάκη προκειμένου «να καθήσουν σε ένα τραπέζι» και να συζητήσουν ώστε οι νεότεροι να προσέλθουν στο συνέδριο με κοινή πρόταση υποψηφίου απέναντι στις προτάσεις των πενηντάρηδων, εξηντάρηδων, που λογικά θα διεκδικήσουν την ηγεσία εάν και εφόσον (τα είπα προηγουμένως).

Λογικό. Οταν ο Πρωθυπουργός είναι 40, εσύ τι (θα) έχεις να πεις με έναν αρχηγό που θα είναι στα 60;