[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Ωρα για «κρίση λογικής»!

Οι κρίσεις πανικού δεν είναι επικίνδυνες για τη ζωή του ατόμου λένε οι ψυχολόγοι. Επικίνδυνος είναι ο έντονος φόβος που τις συνοδεύει γιατί οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα για τα συμπτώματά τους.

Μια τέτοια οριακή κατάσταση βίωσε η Ελλάδα, μεταξύ Τρίτης και Τετάρτης. Το διάστημα από τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης και τις πρώτες (πληθωρικές) εξαγγελίες των υπουργών της – που έσπειραν τον πανικό σε ξένους επενδυτές και εγχώριους οικονομικούς παράγοντες – έως τις καθησυχαστικές δηλώσεις Δραγασάκη.

Είναι αλήθεια ότι οι αλλαγές κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο (και όχι μόνο στην Ελλάδα) συνοδεύονται από έντονα «καιρικά φαινόμενα» στα χρηματιστήρια και στις αγορές. Ενας λόγος παραπάνω για τη χώρα μας! Αφού, όπως έλεγχε κορυφαίος τραπεζίτης, με το καλημέρα οι ξένοι επενδυτές έλαβαν το «σήμα» από την κυβέρνηση ότι ετοιμάζεται για μια σκληρή παρτίδα πόκερ με τους πιστωτές μας. Για μια γερή παρτίδα με μεγάλες μπλόφες, όπου όποιος κερδίσει κερδίζει πολλά και όποιος χάσει τα χάνει όλα! Μέχρι και τον ξένο Τύπο άγγιξε η κρίση πανικού που, με αφορμή τη μεγάλη βουτιά των τιμών των τραπεζικών μετοχών, έθετε ερωτήματα για την κεφαλαιακή κατάσταση των εγχώριων τραπεζών. Τραπεζικοί κύκλοι εξηγούν ότι οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες ανακεφαλαιοποιήθηκαν το 2013 με 37 δισ. ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και ενισχύθηκαν επίσης από αυξήσεις κεφαλαίου που έγιναν το 2014 με τη συμμετοχή ξένων επενδυτών, διαθέτουν επαρκή κεφάλαια.

Η φυγή των καταθέσεων θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα κεφαλαιακής επάρκειας στις τράπεζες – και όχι η πώληση των μετοχών τους στο Χρηματιστήριο ακόμη και όταν είναι μαζική και προκαλεί βουτιά στις τιμές του ταμπλό. Οι εκροές καταθέσεων όμως έχουν περιοριστεί σημαντικά σε σχέση με την προεκλογική περίοδο και βρίσκονται σε διαχειρίσιμα επίπεδα για τις τράπεζες. Αλλά και οι ξένοι θεσμικοί μέτοχοι των ελληνικών τραπεζών που επένδυσαν τα κεφάλαιά τους σε μια ορισμένη τιμή μετοχής στις περυσινές αυξήσεις κεφαλαίου παραμένουν στις θέσεις τους, ακόμη και εάν λόγω του κλίματος μειώνουν τις τοποθετήσεις τους αυτές. Και όταν φεύγουν, όμως, δεν παίρνουν πίσω τα λεφτά από το ταμείο.

Αλλού είναι το πρόβλημα: με τέτοιο κλίμα στις αγορές, οι ελληνικές τράπεζες δεν θα βρίσκουν χρηματοδότες από το εξωτερικό στις επόμενες αυξήσεις του μετοχικού τους κεφαλαίου. Τα ελληνικά ομόλογα δεν θα βρίσκουν πρόθυμους αγοραστές και η χώρα θα παραμείνει για καιρό ακόμη αποκλεισμένη από τις αγορές, σε αντίθεση με τις δύο άλλες χώρες του Μνημονίου. Η Ιρλανδία πληρώνει ήδη επιτόκιο «μηδέν» για να δανείζεται στις αγορές και η Πορτογαλία ετοιμάζεται να εξοφλήσει με φθηνότερο δανεισμό (και επιτόκιο 2,5%) το δάνειο που πήρε από το ΔΝΤ.

Ωρα για μια «κρίση λογικής»!