[Γνώμη] Ενα τέλος στον εφιάλτη της Ελλάδας

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος ευρωπαίος ηγέτης που εκλέγεται με βάση μια ρητή υπόσχεση να αμφισβητήσει τις πολιτικές λιτότητας που έχουν επικρατήσει από το 2010. Και θα ακουστούν φυσικά πολλές προειδοποιήσεις να εγκαταλείψει αυτή την υπόσχεση, να συμπεριφερθεί «υπεύθυνα». Πώς τα έχουν πάει λοιπόν μέχρι τώρα εκείνοι που συμπεριφέρθηκαν «υπεύθυνα»;   

Αν η τρόικα είχε πραγματικά επιδείξει ρεαλισμό θα είχε αναγνωρίσει πως ζητούσε το αδύνατο. Δύο χρόνια αφότου ξεκίνησε το ελληνικό πρόγραμμα, το ΔΝΤ αναζήτησε ιστορικά παραδείγματα όπου προγράμματα σαν αυτό της Ελλάδας, προσπάθειες να αποπληρωθούν χρέη μέσω της λιτότητας χωρίς κάποια σημαντική ελάφρυνση του χρέους ή πληθωρισμό, πέτυχαν. Δεν βρήκε κανένα.

Τώρα λοιπόν που ο κ. Τσίπρας κέρδισε, και κατήγαγε μεγάλη νίκη, οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι καλά θα έκαναν να αφήσουν τα κηρύγματα ότι πρέπει να δείξει υπευθυνότητα και να στηρίξει το πρόγραμμά τους. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουν αξιοπιστία· το πρόγραμμα που επέβαλαν στην Ελλάδα ουδέποτε έβγαζε νόημα. Δεν είχε καμία ελπίδα να λειτουργήσει.

Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα με τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ ίσως είναι πως δεν είναι αρκετά ριζοσπαστικά. Μια ελάφρυνση του χρέους και της λιτότητας θα μείωνε το οικονομικό άλγος, είναι αμφίβολο όμως το κατά πόσο είναι αρκετή για να παράγει ισχυρή ανάκαμψη. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι σαφές τι περισσότερο μπορεί να κάνει η οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση, εκτός αν είναι προετοιμασμένη να εγκαταλείψει το ευρώ και ο ελληνικός λαός δεν είναι έτοιμος για αυτό.

Παρ’ όλα αυτά, αξιώνοντας σημαντικές αλλαγές, ο κ. Τσίπρας είναι πολύ πιο ρεαλιστής από τους αξιωματούχους που θέλουν να συνεχιστεί το ράπισμα μέχρις ότου βελτιωθεί το ηθικό. Η υπόλοιπη Ευρώπη πρέπει να του δώσει μια ευκαιρία να βάλει ένα τέλος στον εφιάλτη της χώρας του.