[Θεωρειό] Σαν απειλή που αιωρείται

Ο κανόνας λέει ότι είναι κανιβαλισμός να χτυπάς κάποιον που είναι πεσμένος. Αλλά δεν είναι αυτή η περίπτωση του Ακη Τσοχατζόπουλου. Ο κρατούμενος πρώην υπουργός είναι ένας πεσμένος που προσπαθεί να σηκωθεί βάζοντας βόμβες. Ο «Ακης», ένα πρόσωπο τόσο οικείο τις καλές εποχές ώστε να τον γνωρίζουν οι πάντες με το μικρό του όνομα, κάνει καριέρα στον υπόκοσμο με την ίδια ευκολία που έκανε στην πολιτική. Από αυτήν την άποψη, είναι ένα σπάνιο είδος ανθρώπου με ακόμη πιο σπάνια διαδρομή. Ενας δημοφιλής πολιτικός, που κάποτε έφτασε μια ανάσα από την πρωθυπουργία μιας χώρας, διαπρέπει στις μεθόδους της μαφίας. Αλλοτε δουλικός και στομφώδης, μετατράπηκε σε έναν εκδικητικό Ντον Κορλεόνε – χωρίς να χρειαστεί καν να γεμίσει με βαμβάκι το στόμα του για να μιλάει με το σωστό αξάν.

Τι είδους πρωθυπουργός θα γινόταν ο «Ακης»; Θα βρίσκαμε νεκρούς στα χαντάκια τους πολιτικούς του αντιπάλους; Θα τους ανακαλύπταμε έπειτα από χρόνια χτισμένους σε τοίχους ή καρφωμένους στον βυθό της θάλασσας με μια μπάλα από μπετόν στο πόδι; Εντάξει, υπερβολές. Αλλά μέσα στην υπερβολή τους, τα ερωτήματα έχουν κάποια σημασία. Η περίπτωση Τσοχατζόπουλου αποδεικνύει ότι μια χώρα, που προσπάθησε να ανεβεί στο ευρωπαϊκό τρένο, δεν χρειαζόταν και πολλά για να ζήσει το τέλος του περασμένου αιώνα σαν ένα αποτυχημένο βαλκανικό κράτος. Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν τίποτε παραπάνω από μια χούφτα ψήφους στην ΚΟ του ΠΑΣΟΚ τον Ιανουάριο του 1996.

Ο   Ακης Τσοχατζόπουλος δεν ενσαρκώνει ασφαλώς το απόλυτο κακό. Η Ελλάδα μπορεί να βυθιστεί μια χαρά στον βαλκανικό της εαυτό και χωρίς τη συνδρομή του. Αλλα είναι αδύνατον να αισθανθεί κανείς άνετα στη σκέψη ότι ένας παραλίγο πρωθυπουργός έκανε ένα τέτοιου μεγέθους ποιοτικό άλμα με τις παραγγελιές για βόμβες. Είναι δύσκολο να μη σκεφτεί ότι στο γραφείο του Μεγάρου Μαξίμου μπορεί να καθόταν κάποτε κάποιος που θα έγερνε ελαφρά προς τα εμπρός, θα κάρφωνε στα μάτια τον συνομιλητή του και θα άφηνε τις λέξεις να βγαίνουν από το στόμα του αργά αργά μέχρι να σχηματίσουν μια αιωρούμενη απειλή.