[Στίγμα] Σχεδόν νύστα

Δύο μόλις εβδομάδες πριν από τις εκλογές και ομολογώ ότι  έχω ξενερώσει τόσο, που δεν μου κάνει η καρδιά να συμμετάσχω στο πανηγύρι, το εκλογικό πανηγύρι.

Κάποτε ρε παιδί μου, όπου και να πήγαινες, όπου και να στεκόσουν, η συζήτηση ήταν γύρω από το ποιος θα «βγει», ποιος όχι, προβλέψεις, συγκρούσεις, σχόλια, «αυτό είπε ο ένας, αυτό ο άλλος», συγκεντρώσεις, αφίσες, τηλεοπτικά σποτ, ένας χαμός. Τώρα, είναι τόσο κρύα τα πράγματα, που ειλικρινά καθόμουν χθες και σκεφτόμουν τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τις λεγόμενες «κρισιμότερες εκλογές από τη Μεταπολίτευση» και δεν έβρισκα κάτι συγκλονιστικό.

Ασε δε που αυτό το «κρισιμότερες εκλογές» που έπαιζαν στα τρέιλερ τα κανάλια, μου φαινόταν τόσο αστείο που ήθελα να γελάσω.

Στο τέλος, έπειτα από μεγάλη περίσκεψη κατέληξα ότι αν δεν υπήρχαν κάτι χρεωστικά υπόλοιπα από το προηγούμενο διάστημα, του τύπου Βενιζέλος Vs Γιώργου, Καμμένος Vs πάντων και «μπαίνω – δεν μπαίνω» στη Βουλή, το παραμύθιασμα του Αλέξη στον μπαρμπα-Φώτη Κουβέλη και η διάλυση της ΔΗΜΑΡ, Γκερέκου στη ΝουΔου, Ραχήλ στον ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι εκλογές θα (μου) προκαλούσαν τα πιο βαθιά χασμουρητά. Αδικο έχω;

Τον Σεπτέμβριο με υγεία

Ξέχασα όμως κάτι; Α, ναι – αυτό που καίει πολλούς και διαφόρους. Αν δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει την αυτοδυναμία. Λοιπόν δεν θα το πιστέψετε, δεκάρα δεν δίνω. Είτε αυτοδύναμος είτε όχι, το αριστερό αγόρι Αλέξης, είμαι βέβαιος πως θα μας δώσει τη χαρά να ζήσουμε «μεγάλες στιγμές». Πολύ μεγάλες όμως.

Και ύστερα, αφού τις ζήσουμε αυτές τις «μεγάλες στιγμές», σε μερικούς μήνες (από τον Σεπτέμβριο και μετά ας πούμε), εδώ θα είμαστε. Θα ξαναβρεθούμε.

Τώρα που προλαβαίνω

Εως τότε, και μέχρι να δημιουργηθεί η Αρχή Προληπτικού Ελέγχου Γραφομένων και Λεγομένων (ΠΕΓΛ) από το νέο καθεστώς, προτίθεμαι να ασχοληθώ με διάφορα σπαραξικάρδια που εξελίσσονται στο περιθώριο του προεκλογικού αγώνα.

Οπως αυτό ας πούμε, με θύμα την αγαπημένη Λούκα (Κατσέλη) η οποία, λέει, απέσυρε τους υποψηφίους της από τους συνδυασμούς Τσίπρα, γιατί τάχα μου δεν προλάβαινε – θα είχε τίποτε σοβαρά ζητήματα του είδους μοδίστρα, νύχια, βαφή ρίζας, φαντάζομαι.

Ωστόσο εξακολουθεί να δηλώνει την παρουσία της με συνεντεύξεις (όπως αυτή χθες στο «Βήμα») σαν να μην τρέχει τίποτε, και ας την κορόιδεψε – και αυτήν – ο «μικρός».

Είπε λοιπόν χθες τα ακόλουθα συγκλονιστικά, θα τα χαρακτηρίσω:

«Mια προοδευτική κυβέρνηση θα πρέπει να προσέλθει στη διαπραγμάτευση προτάσσοντας ένα δικό της αξιόπιστο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και τις πιθανές πηγές χρηματοδότησης στη βάση ρεαλιστικών εκτιμήσεων και χρηματοδοτικών σεναρίων. Με αυτόν τον τρόπο πολλά μπορεί να επιτευχθούν».

«Πιθανές πηγές χρηματοδότησης» διαβάζω; Μα «λεφτά υπάρχουν» Λούκα μου, αγαπημένη. Πώς το ξέχασες;! Τα 32 δισ. που είχες υπολογίσει για λογαριασμό του Γιώργου το 2009, σήμερα είναι 74 δισ., και συνεχώς ανεβαίνει το ποσό. Γιατί δεν ενημερώνεις τον Αλέξη, και ψάχνεται το παλικάρι πού θα τα βρει;

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης όμως τα δίνει πραγματικά όλα: (μέχρι τώρα) «η λεγόμενη διαπραγμάτευση περιορίστηκε σε αστερίσκους στα μέτρα που η ίδια η τρόικα επέβαλε (…) οι δανειστές ετοίμαζαν τα μέτρα, η κυβέρνηση τυπικά τα ενέκρινε και η Βουλή τα ψήφιζε».

Και η Λούκα ως υπουργός Οικονομίας επί Μνημονίου, συμπληρώνω εγώ, καθόταν και τα κοίταζε!

Ε μα, πια.

Χάθηκε η μπάλα

Μπορεί να μην είμαι ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέφτομαι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το κόμμα αυτό. Εκείνος ο Σκουρλέτης ας πούμε, το γνωστό αγόρι με το βελούδινο βλέμμα, έχει μαλλιάσει η γλώσσα του να εξηγεί ιδρωμένο ότι αυτή είναι η «γραμμή» και όχι ό,τι είπε ο σύντροφος φούφουτος. Τούτων δοθέντων, εισηγούμαι ώς τις εκλογές να εκδίδεται από την Κουμουνδούρου ημερήσιο δελτίο για το τι ισχύει σε διάφορα ζητήματα του τύπου: φορολόγηση καταθέσεων, στάση πληρωμών, μονομερείς ενέργειες, διαγραφή χρέους κ.λπ.

Να ξέρουμε και εμείς τι λένε, να γνωρίζουν και οι έξω, διότι αν καταλαβαίνω σωστά διαβάζοντας τα πονήματα διαφόρων συναδέλφων του εξωτερικού, έχουν μπερδευτεί άσχημα οι άνθρωποι. Την μία ημέρα μας λένε ότι με ΣΥΡΙΖΑ «στανταράκι» επέρχονται λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, και την επομένη ότι εντάξει μωρέ και να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τρέχει και τίποτε.

Προσοχή,
εκτελούνται ψεκασμοί

Κατά τα λοιπά, η σκέψη μου είναι πάντα στον λατρεμένο πρόεδρο του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» ο οποίος δίνει τιτάνιο αγώνα να (δια)κοσμήσει και την επόμενη Βουλή, αλλά γαμώτο δεν βγαίνουν τα άτιμα τα νουμεράκια. Εξού και κατά την αγαπημένη του συνήθεια τι κάνει; Τα βάζει με τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, αντί να ψάξει να βρει γιατί τα νουμεράκια δεν βγαίνουν.

Ετσι χθες στον ΣΚΑΪ, στην εκπομπή του φίλου μου του Τάκη του Χατζή, εγκατέλειψε την εικόνα του προβάτου που είχε «φορέσει» συνεντευξιαζόμενος στο Mega την Παρασκευή και έγινε ο γνωστός πρόεδρος Πάνος, επιτιθέμενος αυτή τη φορά κατά του ευπρεπούς πλην άτυχου Κώστα Παναγόπουλου της Alco, που πιστοποιεί και αυτός σε μια δημοσκόπησή του ότι το καμμενοκόμμα δεν μπαίνει στη Βουλή. Τι του είπε του Παναγόπουλου; Λίγο-πολύ ότι τον βγάζει εκεί κάτω στο 2 κόμμα κάτι, επειδή τα παίρνει από το κράτος!!

Και τι εννοούσε ο άνθρωπός μου; Τον ΣΕΓΑΣ στον οποίο ο και φίλαθλος Παναγόπουλος είναι πρόεδρος!

Πάλι καλά να λέει ο Παναγόπουλος γιατί με το σχετικό ταλέντο που τον διακρίνει τον πρόεδρο Πάνο, θα μπορούσε να του καταλογίσει ότι βγάζει αυτά τα αποτελέσματα γιατί είναι πράκτορας των Αμερικανών, της Μοσάντ, του διεθνούς καπιταλισμού, του ντόπιου κεφαλαίου, και φυσικά ένας από αυτά τα ύπουλα Νεφελίμ που (τον) ψεκάζουν!

Τι ρωτάς
τον Γκένσερ;

Τέλος, επιθυμώ να καταγγείλω συνάδελφό μου από τον τηλεοπτικό σταθμό Star, τον Γ. Ευσταθίου, διότι αποτόλμησε χθες ερώτηση στον πρόεδρο «το ΠΑΣΟΚ είμαι εγώ» Βαγγέλη, η οποία έθιξε τον πυρήνα της πολιτικής του. Τον ρώτησε συγκεκριμένα ο ανευλαβής συνάδελφός μου, αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέσει ως όρο για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ να αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος, τι θα πράξει, και ο πρόεδρος Βαγγέλης μετά βίας συγκρατώντας την οργή του, απάντησε εμμέσως το αυτονόητο: δεν φεύγει!

Συγγνώμη, ρε φίλε, ρωτάς τον άλλο που την έχει δει διά βίου Γκένσερ τέτοια πράγματα; Ελεος.