[Κραυγές και ψίθυροι] Σεξισμός sur mesure

Πρόκειται για τη νέα τσίχλα (ή μήπως τσιχλόφουσκα;) της πολιτικής ορθότητας. Με ερμηνεία τεράστιου εύρους, όπως άλλωστε όλων των όρων που χρησιμοποιούνται ως πασπαρτού χωρίς καλά καλά να έχει εμπεδωθεί το νόημά τους, και καταγγελτική τουλάχιστον όσο και η αφίσα του θείου Σαμ. «Εσύ τι έκανες εναντίον του σεξισμού;» νομίζω ότι μου φωνάζουν οι τοποτηρητές μιας διαστρεβλωμένης άποψης περί ισότητας των φύλων, έτοιμοι να μου χώσουν το δάχτυλο στο μάτι.

Εγώ λοιπόν δεν έκανα τίποτα εναντίον του σεξισμού. Τουλάχιστον έτσι όπως τον εννοούν αυτοί που, θεωρητικά, με θέτουν προ των ευθυνών μου. Διότι δεν εκτιμώ ως παραλήρημα σεξισμού τη δημοσίευση γυμνών φωτογραφιών της υποψήφιας της Νέας Δημοκρατίας Νόνης Δούνια. Και γι’ αυτό δεν νομίζω ότι χρειάζεται να την υπερασπιστώ. Η γυμνή φωτογράφιση είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον έχει να επιδείξει η εν λόγω κυρία στην πρότερη καριέρα της. Τώρα, αν συνάδει το εσώρουχο κατεβασμένο στον αστράγαλο με τη συμμετοχή στη λήψη καίριων αποφάσεων για το μέλλον της χώρας δεν έχει να κάνει με το ότι ο αστράγαλος είναι γυναικείος. Γιατί σεξισμός θεωρείται η διάκριση εναντίον ανθρώπων βασισμένη στο φύλο τους. Μην ξεχνιόμαστε.

«Θα δημοσίευαν γυμνές φωτογραφίες του Ντινόπουλου;» επιχειρηματολογούσαν οργίλες κάποιες όψιμες πασιονάριες του φεμινισμού. Αν υπήρχαν, αν είχαν γίνει με τη συγκατάθεσή του και είχαν ήδη δημοσιευθεί μπορεί. Προς το παρόν κυκλοφορούν τα λογοτεχνικά του κείμενα και οι δηλώσεις του. Που, κατά μία άποψη, ξεγύμνωμα είναι κι αυτό. Ανεξαρτήτως σεξισμού.