[Διαστάσεις] Στα μολύβια, πολίτες!

Εικόνα πρώτη. Η μεγάλη πορεία της ενότητας έχει ξεκινήσει. Ο κόσμος είναι πάρα πολύς, κάθε τόσο οι διαδηλωτές σταματούν. Στο Μπουλβάρ Μπομαρσέ, από ένα μπαλκόνι, μια ομάδα νεαρών πιάνει το «All you need is love». Χρειάζεσαι μόνο την αγάπη, η αγάπη είναι ό,τι χρειάζεσαι. Το πλήθος ακολουθεί. Οταν τελειώνει το τραγούδι, ένας ηλικιωμένος παίρνει τη σκυτάλη με το «Quand on a que l’ amour» του Ζακ Μπρελ. Μόνο αγάπη έχουμε / Για να ντύνουμε με θαύματα / Και να σκεπάζουμε με ήλιο / Την ασχήμια των προαστίων. Και πάλι το πλήθος συνοδεύει. Δίπλα σε μια πορτογαλική σημαία, μια γκάιντα παίζει το τραγούδι των παρτιζάνων. Οσοι γνωρίζουν τα λόγια τραγουδούν: Φίλε, ακούς το μαύρο πέταγμα των κορακιών στις πεδιάδες μας;

Εικόνα δεύτερη. Ανάμεσα σε δύο σιωπές, ακούγονται από κάπου χειροκροτήματα. Το πλήθος, αυθόρμητα, ακολουθεί. Περνά μια ομάδα που κρατά γαλλικές σημαίες. «Μήπως είναι του Εθνικού Μετώπου;» ρωτάει ένας νεαρός. «Οχι, όχι, η σημαία ανήκει σε όλο τον κόσμο» του απαντούν. Οταν ακούγεται η «Μασσαλιώτιδα» όμως («Στα όπλα, πολίτες!»), οι αντιδράσεις πληθαίνουν. «Αν είναι να ακούσω τέτοια, προτιμώ να γυρίσω σπίτι μου» λέει μια μεσήλικη γυναίκα. «Ας μην καλούμε τους πολίτες στα όπλα» συμπληρώνει ένας άλλος. «Στα μολύβια, ναι, ή σε ό,τι άλλο θέλετε, αλλά όχι στα όπλα».

Μπορεί η πορεία αυτή να αποτέλεσε μια ψευδαίσθηση ενότητας. Μπορεί αυτά τα τέσσερα εκατομμύρια που διαδήλωσαν σε όλη τη Γαλλία να ήταν ένα ετερόκλητο πλήθος. Το πλήθος αυτό, όμως, ήξερε ακριβώς τι ήθελε και τι δεν ήταν διατεθειμένο να αποδεχθεί. Ηταν βέβαια κυρίως Γάλλοι, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν Ευρωπαίοι. Διαδήλωναν με επικεφαλής τους πολιτικούς τους ηγέτες. Διατράνωναν όμως προς κάθε κατεύθυνση – προς τους τζιχαντιστές, φυσικά, αλλά και προς όσους βλέπουν με κακό μάτι τη δημοκρατία – ότι η ελευθερία της έκφρασης είναι αδιαπραγμάτευτη. Οπως και η ελευθερία της κατανάλωσης σε ένα εβραϊκό παντοπωλείο.

Θα ήταν καλύτερα το «Charlie Hebdo» να μη δημοσίευε αύριο σκίτσα που σατιρίζουν τον Μωάμεθ. Αλλά είναι χρέος κάθε δημοκράτη να υπερασπιστεί το δικαίωμά του να το κάνει.