Ο Φώτης Κουβέλης βρίσκεται στο σημείο μηδέν για κάθε πολιτικό – η πολιτική του τύχη αφορά πλέον μόνο τον ίδιο. Περισσότερους, ενδεχομένως, αφορά η διαδρομή ενός κόμματος που συστήθηκε στο εκλογικό σώμα ως Αριστερά της ευθύνης, επικροτήθηκε για την επιλογή του να συμμετάσχει σε μια μνημονιακή κυβέρνηση, για να επιχειρήσει στη συνέχεια μια ηρωική έξοδο που όμως το οδήγησε στην αφάνεια. Ακόμη και αυτό το ενδιαφέρον όμως είναι ιστορικού χαρακτήρα – η ΔΗΜΑΡ τελείωσε μαζί με το 2014. Αντίθετα, το ναυάγιο με τον ΣΥΡΙΖΑ μάς αφορά σχεδόν όλους. Οχι επειδή απέτυχε ένας πολιτικός γάμος. Αλλά επειδή μια αποτυχία προσφέρεται πάντα για χρήσιμα συμπεράσματα.
Το ένα συμπέρασμα είναι ότι με τους όρους που έθεσε, η ΔΗΜΑΡ συμπεριφέρθηκε σαν τη νύφη που προσποιείται ότι έχει προίκα ενώ στην πραγματικότητα δεν έχει δεκάρα. Ζητώντας προγραμματική συμφωνία, δηλαδή κάτι σαν προγαμιαίο συμβόλαιο, και αυτονομία εντός της κοινής συζυγικής ζωής, η ΔΗΜΑΡ έπαιξε το χαρτί της προσωπικής αξιοπρέπειας. Τέτοιοι όροι όμως δύσκολα μπορούν να γίνουν αποδεκτοί όταν το κόμμα που τους θέτει φυτοζωεί κάπου στο 1%. Από αυτήν την άποψη, η συζυγική αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ κρύωσε περίπου φυσιολογικά. Το αποτέλεσμα ήταν η νύφη να το σκάσει – μόνο που η ΔΗΜΑΡ δεν θυμίζει σε τίποτε την Τζούλια Ρόμπερτς.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε την παραμικρή διάθεση να παίξει τον ρόλο του Ρίτσαρντ Γκιρ, δηλαδή του γαμπρού που τρέχει πίσω από τη νύφη για να μην του φύγει για ακόμη μία φορά. Αντίθετα, ήθελε να ταπεινώσει και να τιμωρήσει περίπου σαν το ματσό αρσενικό που τρελαίνεται από την απόρριψη. Ο όρος προς τον Κουβέλη να ψάξει τον σταυρό του στις εκλογές ήταν μια πράξη εκδίκησης. Ωραία, αλλά τι γίνεται με εκείνη την ευρύτερη προγραμματική συναίνεση που υποτίθεται ότι αναζητά ο ΣΥΡΙΖΑ στον δρόμο προς τις κάλπες; Πού θα βρει συνοδοιπόρους εάν δεν τους βρίσκει ούτε στους εξ αντικειμένου φυσικούς του συμμάχους; Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάθε δικαίωμα να απορρίψει τον ψεύτικο έρωτα της φθαρμένης ΔΗΜΑΡ. Αλλά καραδοκεί πάντα το αναγκαστικό συνοικέσιο με τους ψεκασμένους του Καμμένου.