««Είμαστε σίγουρα ο τρίτος πόλος»»

Ο φωτισμός ήταν χαμηλός, η κομματική εκδήλωση έγινε στην αίθουσα κινηματογράφου του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη. Ο Σταύρος Θεοδωράκης μιλούσε χαμηλόφωνα και ελαφρώς πιο αργά από ό,τι συνήθως – σαν να προσπαθούσε να προσδώσει βάρος στα λεγόμενά του. Αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να φτιάξει προεκλογικό κλίμα ανεβάζοντας τους τόνους. Αρχισε τη χθεσινή ομιλία του, στην πανηγυρική πρώτη συνεδρίαση της εκλογικής επιτροπής του κόμματός του με τη συμμετοχή των ΜΕΤΑρρυθμιστών, επαναφέροντας στην ατζέντα τη θεωρία των δύο άκρων. «Είμαστε εδώ γιατί το μέλλον δεν μπορεί να είναι ούτε η Ακρα Δεξιά ούτε η Ακρα Αριστερά» ήταν η δεύτερη πρότασή του.

Εύλογη στρατηγική αν αναλογιστεί κανείς πως εν κατακλείδι κατέστησε σαφές ότι θέλει να είναι ο τρίτος πόλος. Προτού μάλιστα κατέβει από το πόντιουμ, μιλώντας εκτός χειρογράφου, είπε στους παρευρισκόμενους: «Και να ξέρετε, αυτό που μόνο θα καθορίσει τη δράση μας δεν είναι η νίκη, είναι το μέγεθος της νίκης. Γι’ αυτό πρέπει να παλέψουμε για το μέγεθος της νίκης. Να είναι τέτοιο που να σύρει την Ελλάδα ξανά σε μια πορεία ανάπτυξης και προοδευτικής ανασύνταξης».  

Υπό το βλέμμα του Σπύρου Λυκούδη, στελεχών του Ποταμιού αλλά και ΜΕΤΑρρυθμιστών επιτέθηκε τόσο κατά της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι δύο χρόνια τώρα η χώρα ήταν «στα χέρια του Μπαλτάκου», όσο και κατά της αντιπολίτευσης αναφέροντας ότι «σύμβουλοί και σκιώδεις υπουργοί» του Αλέξη Τσίπρα «είναι άνθρωποι  που υπερηφανεύονται ότι δεν έχουν δουλέψει ποτέ».

Ως προτεραιότητες του Ποταμιού ο επικεφαλής του έθεσε, ανάμεσα σε άλλα, την αδιαπραγμάτευτη παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, την ενεργότερη ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στην ανοικοδόμηση της οικονομίας, τις μεταρρυθμίσεις στη Δημόσια Διοίκηση, τις εξαγωγές, την άμεση επέκταση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος ώστε να καλύψει όλες τις οικογένειες που πραγματικά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Μία από τις προτάσεις του πάντως, που προκάλεσε εντύπωση στα πηγαδάκια που ακολούθησαν, ήταν η επαναφορά των μισθών στα προ της κρίσης επίπεδα, «με αυξήσεις 5% τον χρόνο, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα θα έχει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης».